Jan Van Den Driessche (1954) - La Reine Poecka

belgijski malarz Jan Van Den Driessche. Urodzony w 1954 roku w Geraardsbergen. Jest malarzem. Syn Luciena, wnuk René Van Den Driessche. Wykształcenie Filologia romańska. Samouk w malarstwie.
Tworzy w swoich dziełach kolorowy świat, w którym zawarte są elementy mogące odnosić się jednocześnie do cyrku i do śmierci, które świadczą o szalonej fantazji i dają pewnego rodzaju panoramiczny obraz ludzkiego losu, fortun, które doświadczamy podczas naszego pobytu tutaj na ziemi, widziany oczami bystrego obserwatora, który nie unika absurdu. Z prasy: „Obrazy J.V.D.D. to sceny barokowe, w których wskazuje się liczne aluzje. Każda scena to zbiór motywów i obecności odnoszących się zarówno do sny, jak i do rzeczywistości” (H. Brutin, 1977) oraz „Twórczość J.V.D.D. odzwierciedla społeczeństwo w tańcu śmierci” (J. De Geest, 1995) i w końcu: „Ogólna obsesja, zarówno w życiu, jak i twórczości J.V.D.D., polega na odkrywaniu prawdy. Oznacza to, że nie jest on związany z pozorami rzeczywistości ludzi czy rzeczy. Wręcz przeciwnie: pragnie zerwać przebranie, które ukrywa najgłębszą prawdę naszego otoczenia. Chce też ubrać w prawdę, którą poszukuje, formy i szaty, które mają symboliczne znaczenie: dopiero wtedy może nabrać ona wartości uniwersalnej” (W. Toebosch).
Zwycięzca Nagrody Kulturama w Haagt w 1986 roku, Prix Médiatine w Sint-Niklaas - Woluwe Lambert w 1986, laureat Nagrody Anto Diez w Bredene w 1987, Nagrody André Toetenel w 1989, Nagrody Eugène Van Mieghem w Antwerpii w 1987, drugie miejsce w malarstwie na Art’Alès w Alès/Francja w 1997, drugie miejsce w Nagrodzie Miasta Poperinge w 1998. Osiedlił się na południu Francji. Bibliografia: Jan Van Den Driessche (Kunstpocket, Schelderode, 1992), Jan Van De Driessche (A. Carré, Sint-Pieters-Leeuw, 1999). Wzmiankowany w BAS II i Dwieście lat podpisów belgijskich artystów. (pirone)