Miquel Torner de Semir (1938) - Menina

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w ramie

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości na 60 cm szerokości

Wymiary ramy: 84 cm wysokości na 71 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUEL TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią osobą żyjącą, która narodziła się w tej emblematycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Ten fakt kształtuje jego twórczość malarską. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go Średniowiecze, Romanik Pirenejów i wczesnośredniowieczni gotycy. Ślad włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta, takich jak Fra Angelico czy Rafael, daje się odczuć w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, w tym w tym, o którym mowa. To właśnie ta mieszanka między starością a nowoczesnością stanowi o oryginalności jego dzieła. Najbardziej wydaje się, że kształtuje go wiedza o romanik i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą ciemną linią, przywołują gotyckie witraże — luminous, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marlleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Pod kierunkiem mistrza Marleta poznaje Modernizm i Nowocenizm kataloński. Studiował w Escuela de Bellas Artes w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nasyci się malarstwem Velázqueza, decydując się na reprodukcję Las meninas według własnego gustu, ze swoim stylem, z żywymi kolorami, takimi jak róż i fosforescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie przyjrzeć się, można dostrzec w jego twórczości technikę kolażu, w której decyduje się wplatać fragment tkaniny, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna swoją pracę, jak sam to nazywa, „między starym a nowym”. Rozpoczął wystawianie się solo w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość początkowo miała charakter figurywisty o charakterze śródziemnomorskim, który z czasem prowadził do abstrakcji, by powrócić do figuracji o nowoczesnym pojęciu. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak sławnych jak Tharrats, Muxart czy Tapiès. Jego malarstwo charakteryzuje się stosowaniem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem — ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i gęstą kolorystyką o dużej żywotności, która, łącząc różne materiały, które używa jako podkład, daje efekt malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

Klasyczne i nowe łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semira. Czas się rozwiewa, utraca wyraz. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika dzięki jego malarstwu, dzięki jego sposobowi prowadzenia pędzla po płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu before mu się udało: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Girony jest inspirowany przez starożytnych, Giottę, włoski renesans i poszukiwania nieformalnych malarzy abstrakcjonistów. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie silnie rzemiosło co koncept, próbował być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustanne poszukiwanie. Interesującym kontrastem w twórczości Miquela jest sposób przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z dawnych epok, utrwalonych nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośrednio Miquel Torner de Semir definiuje linie i formy, że z pozoru trudno uwierzyć, iż to płótno o dwóch wymiarach, wyglądające na zjawiskę trójwymiarowych struktur.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zaprasza obserwatora do zgłębienia otoczenia dzieła i myśli artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają stonowane kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirovi do domagania się porządku i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir w swojej obszernej twórczości malarskiej „interesuje się kompozycją i kolorem, generując kreacje szczególnie dopracowane, w których widać ślad determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią jasny przykład akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w wyraźnie charakterystycznym plastycznym podpisie”.

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrębie obrazu i próbuje wkładać w jego tła interpretacje i abstrakcyjne znaki. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się znacznie bogatszy i atrakcyjny. Posiada własny styl, oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi służyć realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w działaniach ludzkich; jego malarstwo jest etyczne. Łączy pozytywne odczucia z osobami znającymi jego twórczość”.

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowa i silna, precyzyjna, wnika w formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A potem przychodzi inny sposób patrzenia, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ozdabia chromatyzmem łączącym kolory podstawowe i delikatne tonacje. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesująca i pociągająca praca, która wciąga obserwatora i prowadzi go drogą wyobraźni.”

Zgodny ze swoim spojrzeniem na prymitywnych, nie przejmował się zbytnio swoją społeczną projekcją wobec swych mistrzów, bywał nieimienowany i mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii; trudno sporządzić wyczerpujące zestawienie jego kariery. Obecnie wystawia, na stałe, w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jedną z jego prac wydano na znaczkach pocztowych i brał udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego dzieł.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Estrasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Société des Artistes Indépendants. Paryż.

Grand Palais. Paryż.

Dan Art, Béziers - Francja.

Galerie Espace. Paryż - Beaubourg.

Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.

Honory gościa na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Francja.

Grand Prix la Famme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paryż.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paryż, Francja.

La Galerie de l’Hôtel Méridien. Paryż.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva. Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot. Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot. Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon. Francja.

Galería Campo u Campo. Belgia.

Galería B.C.S. Estrasburgo. Francja.

Haus Arnold. Frankfurt am Main. Niemcy.

Haus Berlinghoff. Heidelberg. Niemcy.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madryt.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.

Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.

Sala Constanti Art, Reus. Zbiorowa Bożonarodzeniowa, 2009-Tarragona.