Diego Randazzo - Anna, agosto ’84






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
€ 22 | ||
|---|---|---|
€ 12 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141384
Doskonała ocena na Trustpilot.
Diego Randazzo, oryginalne współczesne malarstwo olejne Anna, agosto ’84, 20×30 cm (głębokość 4 cm) na MDF z ramą Alcantara, podpisane i w doskonałym stanie, datowane 2025–2026, sprzedawane bezpośrednio od artysty.
Opis od sprzedawcy
Anna, sierpień ’84
Olio, acrilico e pietra pomice su mdf, tessuto in Alcantara come cornice
20x30x4 cm
2025
Obrazek pośladków czerpie inspirację z malowidła ‘Étude de fesses’ Felixa Vallottona.
Temat został zreinterpretowany i umieszczony w hipotetycznym zrzucie/uchwycie. Tak więc z jednego czysto artystycznego momentu temat oryginalny przybiera kontury dokumentu. Dokumentu, który splata wymyślane rzeczy i osobiste wspomnienia.
Data umieszczona na natychmiastowym zdjęciu odnosi się do roku urodzenia autora, ale jako pewnego rodzaju zaskakujące zbiegi i dopasowania, później odkryłem, że oryginalna referencja Vallottona datowana jest na 1884. Chronologiczne dopasowanie, które łączy się z rozproszoną i wymyśloną pamięcią słodkiej Anny i jej pośladków.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
bio artysty:
Diego Randazzo (Milano 1984) mieszka między Mediolanem a Belluno. Ukończył Liceum Artystyczne Brera i obronił tytuł w zakresie Nauk o Dobrach Kultury, z pracą magisterską z zakresu „Instytucje reżyserii” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, zbudowana na różnych mediach, koncentruje się na kilku kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocative, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/przedmiotem dzieła; archeologii mediów, rozumianej jako badanie źródeł technologicznych współczesnego i nowoczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, z aktualizacją najnowszych innowacji (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze opowiadania; immersji lub – w przeciwnym razie – „strayju” wywołanego przez relację z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w licznych nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 roku zdobył pierwszą nagrodę w Yicca art prize i otrzymał Wyróżnienie Sądowe w Talent Prize magazynu Insideart. W 2024 roku jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorlii i stała praca Casa della Memoria w Mediolanie, weszła w projekt mapowania sztuki publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problematyką algorytmów już w 2020 roku, z projektem „Immagini Simili” – w Galerii ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – do dziś, poprzez badanie sztucznej inteligencji jako narzędzia badania wizualnego i socjalnego śledztwa."
Historie sprzedawców
Anna, sierpień ’84
Olio, acrilico e pietra pomice su mdf, tessuto in Alcantara come cornice
20x30x4 cm
2025
Obrazek pośladków czerpie inspirację z malowidła ‘Étude de fesses’ Felixa Vallottona.
Temat został zreinterpretowany i umieszczony w hipotetycznym zrzucie/uchwycie. Tak więc z jednego czysto artystycznego momentu temat oryginalny przybiera kontury dokumentu. Dokumentu, który splata wymyślane rzeczy i osobiste wspomnienia.
Data umieszczona na natychmiastowym zdjęciu odnosi się do roku urodzenia autora, ale jako pewnego rodzaju zaskakujące zbiegi i dopasowania, później odkryłem, że oryginalna referencja Vallottona datowana jest na 1884. Chronologiczne dopasowanie, które łączy się z rozproszoną i wymyśloną pamięcią słodkiej Anny i jej pośladków.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
bio artysty:
Diego Randazzo (Milano 1984) mieszka między Mediolanem a Belluno. Ukończył Liceum Artystyczne Brera i obronił tytuł w zakresie Nauk o Dobrach Kultury, z pracą magisterską z zakresu „Instytucje reżyserii” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, zbudowana na różnych mediach, koncentruje się na kilku kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocative, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/przedmiotem dzieła; archeologii mediów, rozumianej jako badanie źródeł technologicznych współczesnego i nowoczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, z aktualizacją najnowszych innowacji (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze opowiadania; immersji lub – w przeciwnym razie – „strayju” wywołanego przez relację z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w licznych nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 roku zdobył pierwszą nagrodę w Yicca art prize i otrzymał Wyróżnienie Sądowe w Talent Prize magazynu Insideart. W 2024 roku jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorlii i stała praca Casa della Memoria w Mediolanie, weszła w projekt mapowania sztuki publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problematyką algorytmów już w 2020 roku, z projektem „Immagini Simili” – w Galerii ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – do dziś, poprzez badanie sztucznej inteligencji jako narzędzia badania wizualnego i socjalnego śledztwa."
