Diego Randazzo - Anna, agosto ’84

05
dni
22
godziny
40
minuty
21
sekundy
Aktualna oferta
€ 22
Cena minimalna nie została osiągnięta
Maurizio Buquicchio
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Maurizio Buquicchio

Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.

Wycena galerii  € 800 - € 1.000
IT
€ 22
IT
€ 12

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 141384

Doskonała ocena na Trustpilot.

Diego Randazzo, oryginalne współczesne malarstwo olejne Anna, agosto ’84, 20×30 cm (głębokość 4 cm) na MDF z ramą Alcantara, podpisane i w doskonałym stanie, datowane 2025–2026, sprzedawane bezpośrednio od artysty.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

Anna, sierpień ’84
Olio, acrilico e pietra pomice su mdf, tessuto in Alcantara come cornice
20x30x4 cm
2025

Obrazek pośladków czerpie inspirację z malowidła ‘Étude de fesses’ Felixa Vallottona.
Temat został zreinterpretowany i umieszczony w hipotetycznym zrzucie/uchwycie. Tak więc z jednego czysto artystycznego momentu temat oryginalny przybiera kontury dokumentu. Dokumentu, który splata wymyślane rzeczy i osobiste wspomnienia.
Data umieszczona na natychmiastowym zdjęciu odnosi się do roku urodzenia autora, ale jako pewnego rodzaju zaskakujące zbiegi i dopasowania, później odkryłem, że oryginalna referencja Vallottona datowana jest na 1884. Chronologiczne dopasowanie, które łączy się z rozproszoną i wymyśloną pamięcią słodkiej Anny i jej pośladków.

Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com

bio artysty:
Diego Randazzo (Milano 1984) mieszka między Mediolanem a Belluno. Ukończył Liceum Artystyczne Brera i obronił tytuł w zakresie Nauk o Dobrach Kultury, z pracą magisterską z zakresu „Instytucje reżyserii” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, zbudowana na różnych mediach, koncentruje się na kilku kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocative, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/przedmiotem dzieła; archeologii mediów, rozumianej jako badanie źródeł technologicznych współczesnego i nowoczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, z aktualizacją najnowszych innowacji (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze opowiadania; immersji lub – w przeciwnym razie – „strayju” wywołanego przez relację z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w licznych nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 roku zdobył pierwszą nagrodę w Yicca art prize i otrzymał Wyróżnienie Sądowe w Talent Prize magazynu Insideart. W 2024 roku jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorlii i stała praca Casa della Memoria w Mediolanie, weszła w projekt mapowania sztuki publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problematyką algorytmów już w 2020 roku, z projektem „Immagini Simili” – w Galerii ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – do dziś, poprzez badanie sztucznej inteligencji jako narzędzia badania wizualnego i socjalnego śledztwa."

Historie sprzedawców

Zawsze byłem zaintrygowany i pasjonowałem się obrazami i obrazami w ruchu, a moje podejście z biegiem lat dopracowało się w wizję, której nie da się etykietować, bo to właśnie sytuowanie się na granicach kategorii (dyscyplin/języków) stanowi cechę wyróżniającą. Ale w świecie składającym się z nomenklatur, klasyfikacji i gatunków mogę próbować zdefiniować moje zainteresowania w następujących wątkach: – Języki (kino, malarstwo, fotografia) i ich subwersja, często narażająca na potwierdzenie ich nieuchwytności, korumpowalności, transwersalności. Zawsze stawiam się w ramach refleksji teoretycznej i technicznej nad ich statusem. – Fikcja, fałsz, zagadka, subliminalność i to, co niewypowiedziane, w wyrafinowanych poszukiwaniach nielinearnej opowieści, składającej się z detali i synekdochy. – Porównanie i afinities między Obrazami o różnych naturach (kinematograficznej, malarskiej i fotograficznej), często zestawianymi, by tworzyć grupy i multitude. – Wydobywanie pamięci, rozumianej zarówno jako pamięć zbiorowa (opowiedziana poprzez świadectwa, jak w dziele #KIDS w Casa della Memoria w Mediolanie), jak i jako archiwum pamięci intymnych i osobistych. – Zabawa: rozumiana jako gra między językami, między obrazem a słowem (użycie zdań i cytatów stworzonych z AI) i między zestawionymi obrazami, które sugerują ironiczny i zabawny splot. – Technologia i cały aparat technologiczny, zawsze związany z rozwojem i koncepcją analogną. – Czas: który urzeczywistnia się poprzez głęboką refleksję nad obrazem w ruchu, w idei sekwencji i łączeń zdarzeń i różnych podmiotów. Diego Randazzo
Przetłumaczone przez Tłumacz Google

Anna, sierpień ’84
Olio, acrilico e pietra pomice su mdf, tessuto in Alcantara come cornice
20x30x4 cm
2025

Obrazek pośladków czerpie inspirację z malowidła ‘Étude de fesses’ Felixa Vallottona.
Temat został zreinterpretowany i umieszczony w hipotetycznym zrzucie/uchwycie. Tak więc z jednego czysto artystycznego momentu temat oryginalny przybiera kontury dokumentu. Dokumentu, który splata wymyślane rzeczy i osobiste wspomnienia.
Data umieszczona na natychmiastowym zdjęciu odnosi się do roku urodzenia autora, ale jako pewnego rodzaju zaskakujące zbiegi i dopasowania, później odkryłem, że oryginalna referencja Vallottona datowana jest na 1884. Chronologiczne dopasowanie, które łączy się z rozproszoną i wymyśloną pamięcią słodkiej Anny i jej pośladków.

Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com

bio artysty:
Diego Randazzo (Milano 1984) mieszka między Mediolanem a Belluno. Ukończył Liceum Artystyczne Brera i obronił tytuł w zakresie Nauk o Dobrach Kultury, z pracą magisterską z zakresu „Instytucje reżyserii” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, zbudowana na różnych mediach, koncentruje się na kilku kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocative, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/przedmiotem dzieła; archeologii mediów, rozumianej jako badanie źródeł technologicznych współczesnego i nowoczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, z aktualizacją najnowszych innowacji (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze opowiadania; immersji lub – w przeciwnym razie – „strayju” wywołanego przez relację z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w licznych nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 roku zdobył pierwszą nagrodę w Yicca art prize i otrzymał Wyróżnienie Sądowe w Talent Prize magazynu Insideart. W 2024 roku jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorlii i stała praca Casa della Memoria w Mediolanie, weszła w projekt mapowania sztuki publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problematyką algorytmów już w 2020 roku, z projektem „Immagini Simili” – w Galerii ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – do dziś, poprzez badanie sztucznej inteligencji jako narzędzia badania wizualnego i socjalnego śledztwa."

Historie sprzedawców

Zawsze byłem zaintrygowany i pasjonowałem się obrazami i obrazami w ruchu, a moje podejście z biegiem lat dopracowało się w wizję, której nie da się etykietować, bo to właśnie sytuowanie się na granicach kategorii (dyscyplin/języków) stanowi cechę wyróżniającą. Ale w świecie składającym się z nomenklatur, klasyfikacji i gatunków mogę próbować zdefiniować moje zainteresowania w następujących wątkach: – Języki (kino, malarstwo, fotografia) i ich subwersja, często narażająca na potwierdzenie ich nieuchwytności, korumpowalności, transwersalności. Zawsze stawiam się w ramach refleksji teoretycznej i technicznej nad ich statusem. – Fikcja, fałsz, zagadka, subliminalność i to, co niewypowiedziane, w wyrafinowanych poszukiwaniach nielinearnej opowieści, składającej się z detali i synekdochy. – Porównanie i afinities między Obrazami o różnych naturach (kinematograficznej, malarskiej i fotograficznej), często zestawianymi, by tworzyć grupy i multitude. – Wydobywanie pamięci, rozumianej zarówno jako pamięć zbiorowa (opowiedziana poprzez świadectwa, jak w dziele #KIDS w Casa della Memoria w Mediolanie), jak i jako archiwum pamięci intymnych i osobistych. – Zabawa: rozumiana jako gra między językami, między obrazem a słowem (użycie zdań i cytatów stworzonych z AI) i między zestawionymi obrazami, które sugerują ironiczny i zabawny splot. – Technologia i cały aparat technologiczny, zawsze związany z rozwojem i koncepcją analogną. – Czas: który urzeczywistnia się poprzez głęboką refleksję nad obrazem w ruchu, w idei sekwencji i łączeń zdarzeń i różnych podmiotów. Diego Randazzo
Przetłumaczone przez Tłumacz Google

Szczegóły

Artysta
Diego Randazzo
Sprzedawany z ramą
Nie
Sprzedawane przez
Bezpośrednio od artysty
Edycja
Oryginał
Tytuł dzieła
Anna, agosto ’84
Technika
Obraz olejny
Podpis
sygnowany
Kraj pochodzenia
Włochy
Rok
2026
Stan
w idealnym stanie
Kolor
Brązowy, Czerwony, Różowy, kremowy
Wysokość
30 cm
Szerokość
20 cm
Temat
Akt
Styl
Współczesny
Okres
2020+
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
3
Sprzedane przedmioty
pro

Podobne przedmioty

Dla Ciebie w

Sztuka nowoczesna i współczesna