Neolit Kamień topór bojowy - 110 mm

Neolityczny siekierka kamienna / młot bojowy

Kultura / okres: Neolit
Data / okres: ok. 2800–2400 p.n.e.
Materiał: Kamień
Wymiary: 110 mm
Stan zachowania: Dobry stan

Nie wysyłamy poza Unię Europejską. Ze względu na skomplikowane przepisy eksportowe dotyczące dóbr kultury, ten przedmiot nie może być wysyłany poza UE. Przed złożeniem oferty upewnij się, że masz adres dostawy w obrębie Unii Europejskiej.

Informacje o pochodzeniu:
Identyfikator rejestracyjny przedmiotu: 966

Obecny właściciel (S.N.J. S.) nabył siekierę bojową od J.P. C. w Amsterdamie, Holandia.

Poprzedni właściciel, J.P. C. z Amsterdamu, oświadczył, że przedmiot znajdował się w jego kolekcji od lat 90. ubiegłego wieku.

Według poprzedniego właściciela przedmiot wcześniej znajdował się w prywatnej kolekcji w Holandii od lat 90. ubiegłego wieku.

Nie było dostępnych dalszych informacji dotyczących wcześniejszej historii własności od poprzedniego właściciela.

Informacje kontekstowe:
Przewiercane kamienne siekiery bojowe, nazywane także młotami bojowymi, są charakterystycznymi obiektami późnego okresu neolitu w północnej i północno-zachodniej Europie. Ten egzemplarz ma starannie ukształtowane ciało kamienne z centralnym otworem na trzonek do montażu na drewnianej rękojeści. Wyprodukowanie takiego przedmiotu wymagało znacznych umiejętności: kamień był wybierany i kształtowany, zanim rękojeść została z trudem nawiercona, co świadczy o ugruntowanej i technicznie zaawansowanej tradycji prehistorycznego obróbki kamienia.

Siekierki bojowe mogły służyć jako broń, ale ich znaczenie wykraczało poza czysto praktyczny aspekt walki. Dobrze wykonane przykłady kojarzone są także z statusie społecznym i tożsamością osobistą, a podobne oszczepy występują w kontekstach pogrzebowych. Ich forma i wykończenie sugerują, że mogły służyć jako widoczne symbole prestiżu, a także jako funkcjonalne bronie. Jednak bez udokumentowanego kontekstu archeologicznego nie można precyzyjnie określić funkcji tego konkretnego egzemplarza.

Datowany na ok. 2800–2400 p.n.e., przedmiot należy do okresu, gdy tradycje związane z siekierami bojowymi były rozpowszechnione w częściach północnej Europy, szeroko kojarzone z późnym neolitem i horyzontem corded ware. Społeczności tego okresu łączyły rolnictwo i hodowlę zwierząt z rozległymi sieciami, w ramach których materiały, technologie i tradycje kulturowe krążyły na znaczne odległości.

Ogromne kamienne ciało, nawiercony otwór na trzonek i charakterystyczny kształt osi odzwierciedlają zarówno praktyczne umiejętności, jak i społeczne tradycje społeczności późnego neolitu. Jako broń i potencjalny przedmiot statusu stanowi namacalny związek z ludźmi prehistorycznej Europy oraz z materialną kulturą, poprzez którą tożsamość i prestiż mogły być wyrażane.