Gervasoni - Carteggio Musicale - 1804

[Proszę zauważyć, że tło w niektórych obrazach zostało stworzone przy użyciu sztucznej inteligencji, aby zaprezentować książki w przyjemnym otoczeniu. Elementy tła nie zmieniają ani nie wpływają na prawdziwą reprezentację i stan książek]

MUZIKA W SĄDZIE – LISTY, POLEMIKI I MAESTRZE MUZYKI, W NAPOLEOŃSKIEJ WŁOSZCHODZIŃI
Rzadki i fascynujący dokument kultury muzycznej włoskiej u progu dziewiętnastego wieku. Carlo Gervasoni zebrał w Carteggio musicale listy, odpowiedzi, sądy i dyskusje wynikłe z jego Scuoli della musica, przekształcając tom w prawdziwą rozmowę między muzykami, kapelmistrzami, teoretykami i akademikami. Nie jest to prosty podręcznik: to muzyczna debata drukowana, w której teoria, kontrapunkt, nauczanie i praktyka są dyskutowane bezpośrednio przez bohaterów. Wśród korespondentów znajdują się Francesco Fortunati, Francesco Canetti, kapelmistrz w katedrze w Bergamo, oraz benedyktyn Anselmo Marsand. Szczególnie atrakcyjny jest antiporta z wizerunkiem Carlo Gervasoniego, podpisany przez Giuseppe Benaglia na projekcie Agostino Bigatti. Egzemplarz zachowany w swojej prawdziwej, nieobciętej oprawie, z porem i bardzo szerokimi marginesami.

DLACZEGO KUPIĆ
• MUZYKA ŻYJE – Listy, odpowiedzi i polemiki między autentycznymi bohaterami włoskiej kultury muzycznej.
• RYSUNEK WIKTOREM – Piękny antiporta z wyobrażeniem Carlo Gervasoniego, wyryta przez Giuseppe Benaglia.
• IMIĘ I ŚWIADKOWIE – Fortunati, Canetti, Marsand i inni mistrzowie bezpośrednio dyskutują teorię i praktykę muzyczną.
• AUTENTYCZNY EGZEMPLARZ – Współczesna brossura, karty z porem i duże marginesy zachowują pierwotny urok edycji.

WARTOŚĆ RYNKOWA
Dzieło specjalistyczne, o znacznym zainteresowaniu dla kolekcjonerów historii muzyki, teorii muzyki, epistolarium i kultury włoskiej epoki napoleońskiej. Wizerunek portretowy, charakter dokumentacyjny księgi i oprawa w brossurze z epoki zwiększają atrakcyjność antykwaryczną. Jednak stan okładki i widoczne plamy na niektórych kartach ograniczają wycenę. Cena orientacyjna: 450–600 €.

OPIS FIZYCZNY I STAN
Współczesna brossura z tektury, ślady użytkowania, zadrapania, drobne braki i rysy na grzbiecie; konstrukcja zachowana w dobrym stanie. Egzemplarz nie przycięty, z porami i bardzo szerokimi marginesami. Antiporta z wyrytym portretem Carlo Gervasoniego w medalionie owalnym, podpis Ag. Bigatti dis. i Giuseppe Benaglia inc. Frontispis typograficzny. Tekst czytelny na silnym papierze. Obecne plamy i wilgotność, szczególnie widoczne na niektórych kartach pod koniec, liczne przelany i typowe oznaki upływu czasu. W starych księgach, z historią sięgającą wielu wieków, mogą występować drobne usterki, które nie zawsze są uwzględnione w opisie. Strony (2); 156; 4 nn.

NAJWIĘKSZY TYTUAŁ I AUTOR
Carlo Gervasoni – Carteggio musicale z wieloma swymi przyjaciółmi profesorami i kapelmistrzami, ukazujące użyteczność Scuola della musica, proponujące i rozwiązujące pewne wątpliwości dotyczące tej samej Szkoły, udzielające bardzo przydatnych ostrzeżeń profesorom i amatorom tej sztuki. Parma, u Luigi Mussi, 1804.

KONTEKST I ZNACZENIE
Carteggio musicale powstaje jako idealne przedłużenie Scuola della musica Gervasoniego. Zamiast przedstawiać nowy, systematyczny traktat, autor ukazuje dyskusję wywołaną jego własnym dziełem poprzez serię listów i odpowiedzi. Rezultat daje szczególnie ciekawy wgląd w krążenie idei muzycznych w pierwszych latach XIX wieku we Włoszech: czytelnik obserwuje bezpośrednio porównanie nauczycieli, kompozytorów, kapelmistrzów i wykształconych amatorów. Dyskutuje się o użyteczności nauczania muzyki, kwestiach teoretycznych, kontrapunktu, historii muzyki i problemach napotykanych podczas kształcenia muzyków. Indeks jasno pokazuje dialogiczną strukturę tomiku, przeplatając listy skierowane do Gervasoniego i jego odpowiedzi. Książka staje się czymś więcej niż teoretycznym dziełem: to fotografia włoskiej sieci intelektualnej muzyki w momencie przejścia między kulturą klasycyzmu a epopeją napoleońską.

BIOGRAFIA AUTORA
Carlo Gervasoni był teoretykiem muzyki, kompozytorem i pedagOGiem włoskim, aktywnym między XVIII a początkiem XIX wieku. Jego działalność wiąże się przede wszystkim z systematyzacją i popularyzacją nauczania muzyki. W Carteggio ukazuje się nie tylko jako autor, lecz także jako centrum sieci korespondentów – muzyków, nauczycieli i uczonych. Portret umieszczony w antiporto wzmacnia programowy charakter dzieła i przedstawia Gervasoniego czytelnikowi jako człowieka muzyki i autora rozpoznawalnego na włoskim polu teoretycznym okresu.

HISTORIA DRUKU I OBIEG
>Dzieło zostało wydane w Parma w 1804 roku u Luigi Mussi. Tekst dokumentuje bezpośrednio odbiór poprzedniej Scuola della musica i gromadzi obserwacje, krytyki, aprobacje i odpowiedzi powstające wokół niej. Listy pochodzą z różnych lat: między widocznymi znajduje się np. list Gervasoniego do Francesco Fortunatiego z datą Borgo Taro, 7 września 1800, podczas gdy list Anselmo Marsanda nosi datę Venezia, 20 sierpnia 1803. Ostateczne zezwolenia datowane są na marzec 1804. Tom stanowi więc niemal współczesny zbiór wymian, co zwiększa jego wartość jako źródła pierwotnego dla historii kultury muzycznej we Włoszech.

IKONOLOGIA
Wedge antiporta z portretem Carlo Gervasoniego w półprofilu, w medallionie owalnym, otoczony wieńcami laurowymi i z akcentem zawierającym imię autora. Rycina nosi podpisy Agostino Bigatti jako projektanta i Giuseppe Benaglia jako rytownika. Portret stanowi jedną z najatrakcyjniejszych części wydania.

BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
Carlo Gervasoni, Carteggio musicale, Parma, Luigi Mussi, 1804. Włoskie reperoria bibliograficzne XIX wieku. Repertoria historii teorii muzyki i włoskiej didaktyki muzycznej. Studia nt. traktatów muzycznych we Włoszech między XVIII a początkiem XIX wieku. Bibliografie poświęcone drukowi parmensemu i kulturze muzycznej epoki napoleońskiej.