Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*) Wykonana na podstawie
Ta praca reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych oryginalnie przez Miró do zilustrowania książki wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić samemu), napisana przez Tristan Tzara w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na papierze vellum bawełnianym o wysokiej gramaturze.
Podpisana na płycie drukarskiej.
Pieczęć wydawcy i Spadkobierców Miró na odwrocie kartki.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani wystawiana, i zawsze przechowywana w profesjonalnym folderze sztuki, dlatego zachowana w doskonałym stanie).

Obraz będzie ostrożnie manipulowany i pakowany w płaski kartonowy pakiet wzmocniony. Wysyłka zostanie poinformowana numerem śledzenia.

Wysyłka obejmie również pełne ubezpieczenie na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Udał się do Akademii La Llotja wbrew woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał Fauvistów oraz Kubistów. Jego pejzaże emocjonalne, które ukształtują go jako osobę i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Mallorca i później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, niewielka miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego zgiełku, jaki panuje w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistami i najbardziej twórczymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancuziego i Giacomettiego i wystawiał wraz z Dalím, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na licznych wystawach dadaizmu i surrealizmu. Wznieca go impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego, odkrywający go w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuścił swoje wygnanie we Francji i osiedlił się na Playa de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o którym zawsze marzył. Skupił się tam na pracy nad rzeźbami i ceramiką, aż do śmierci w 1983 roku. Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig, a później Mallorca, będzie decydujące w jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otoczeniem naturalnym staną się tłem niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unikał akademizmu, dążąc do stałego poszukiwania dzieła uniwersalnego i czystego, niezwiązanego z żadnym określonym nurtem. Zawarte w formach i publicznych manifestacjach, to poprzez czyn plastyczny Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i dużą wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten konflikt sił doprowadzi go do stworzenia języka wyjątkowego i bardzo osobistego, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje współpracę szczególnie skuteczną między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i amorfne Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczy impet losowych wersów Tzary. Edycja oryginalna była realizowana przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 jest kolorowych, z czego 18 stanowi hors-texte.