René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre





€ 3 | ||
|---|---|---|
€ 2 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140738
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte, Grande Guerre, litografia z podpisem na płycie w limitowanej edycji 300 egzemplarzy, 44 × 30 cm, Belgia, okres 2000–2010, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898-1967), (d´apres) - ręcznie podpisane ołówkiem przez pana Charli Herscovici, prezydenta Fundacji MAGRITTE
Litografia na vellum BFK Rives.
Numerowane / 300 egzemplarzy, podpisane w drukowanym tekście
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez blind seal Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu oraz ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, słynny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, kul i chmur. Jednym z nich jest obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), często nazywany jednak po prostu poprzez swoje wizualne elementy ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno działa jak rama dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast revealing tradycyjnego zewnętrznego krajobrazu, widz napotyka duży, doskonale kulisty obiekt, często opisany jako skała lub planeta, który zdaje się być zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie spoczywa na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej orbity, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, lecz sennie brzmiącej jakości Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie jednoczesnego oswojenia i głębokiego dziwienia. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj jawi się jako niemożliwa wizja. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokojącej atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wywołać wrażenie kwestionowania percepcji, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.
René Magritte (1898-1967), (d´apres) - ręcznie podpisane ołówkiem przez pana Charli Herscovici, prezydenta Fundacji MAGRITTE
Litografia na vellum BFK Rives.
Numerowane / 300 egzemplarzy, podpisane w drukowanym tekście
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez blind seal Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu oraz ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, słynny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, kul i chmur. Jednym z nich jest obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), często nazywany jednak po prostu poprzez swoje wizualne elementy ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno działa jak rama dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast revealing tradycyjnego zewnętrznego krajobrazu, widz napotyka duży, doskonale kulisty obiekt, często opisany jako skała lub planeta, który zdaje się być zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie spoczywa na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej orbity, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, lecz sennie brzmiącej jakości Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie jednoczesnego oswojenia i głębokiego dziwienia. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj jawi się jako niemożliwa wizja. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokojącej atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wywołać wrażenie kwestionowania percepcji, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.

