Mario Dondero - Fernando Arrabal, Parigi, anni 60

Rzadki i intensywny portret pisarza, dramaturga i reżysera Fernanda Arrabala, sfotografowany przez Mario Dondero prawdopodobnie w Paryżu w latach sześćdziesiątych.
Arrabal przedstawiony jest jako młody mężczyzna, noszący okulary i charakterystyczny sweter w paski, uchwycony w spontanicznej i zadumanej postawie. Na tle widoczne są obrazy i prace umieszczone na ścianach, które tworzą portret środowiskowy, odchodzący od oficjalności i szczególnie reprezentujący zaangażowany wzrok Dondero w stronę pisarzy, artystów i intelektualistów.
Trasferitosi a Parigi nel 1955, Mario Dondero nawiązał bezpośredni kontakt z niektórymi z najważniejszych postaci europejskiej kultury. Jego portrety nie były prostymi obrazami okolicznościowymi: rodziły się z osobistych kontaktów bohaterów i z chęci oddania ich charakteru, otoczenia i obecności ludzkiej.
Fernando Arrabal, urodzony w Melilli w 1932 roku i osiadły we Francji od 1955 roku, jest jedną z najbardziej radykalnych postaci teatru europejskiego drugiej połowy XX wieku. Dramaturg, poeta, powieściopisarz i reżyser, założył w 1962 roku, wspólnie z Alejandro Jodorowskim i Rolandem Toporem, ruch Paniki, doświadczenie związane z poszukiwaniami surrealistycznymi i eksperymentem teatralnym.
Spotkanie Dondero i Arrabala czyni z tego zdjęcia istotny dokument kultury awangardowej Europy drugiej połowy XX wieku.

A rare and intense portrait of writer, playwright and filmmaker Fernando Arrabal, photographed by Mario Dondero, probably in Paris during the 1960s.
Arrabal ukazany jest jako młody mężczyzna w okularach i charakterystycznym swetrze w paski, uchwycony w spontanicznej i zadumanej pozie. Obrazów i fotografii widocznych na ścianach tworzą portret środowiskowy, odległy od konwencjonalnego oficjalnego portretowania i wyraźnie reprezentujący osobiste podejście Dondero do pisarzy, artystów i intelektualistów.
Po osiedleniu się w Paryżu w 1955 roku Mario Dondero nawiązał bezpośredni kontakt z wieloma czołowymi postaciami kultury europejskiej. Jego portrety nie były jedynie obrazami celebrującymi: wyrastały z osobistych spotkań i miały oddać charakter, otoczenie i ludzką obecność swoich bohaterów.
Fernando Arrabal, urodzony w Melilli w 1932 roku i osiadły we Francji od 1955 roku, jest jedną z najbardziej radykalnych postaci europejskiego teatru II połowy XX wieku. Dramaturg, poeta, powieściopisarz i reżyser, założył w 1962 roku ruch Paniki wspólnie z Alejandro Jodorowskim i Rolandem Toporem, rozwijając formę teatralnego i artystycznego eksperymentu ściśle związaną z dziedzictwem Surrealizmu.
Spotkanie Dondero i Arrabala czyni to zdjęcie istotnym dokumentem wizualnym europejskiej kultury awangardowej drugiej połowy dwudziestego wieku.