Diego Randazzo - Anni di lavoro






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140355
Doskonała ocena na Trustpilot.
Anni di lavoro to oryginalny diptyk w technice olejnej autorstwa Diego Randazzo, podpisany i datowany na 2026 rok, o wymiarach 75 x 50 cm (75 x 50 x 2 cm łączna), wyprodukowany we Włoszech w stylu współczesnym.
Opis od sprzedawcy
Anni di lavoro - dittico
(dalle serie Canovacci)
warstwy farby olejnej, eco-rozpuszczalniki i media na płótnie użytym do czyszczenia pędzli,
75x50x2 cm
2026
To praca, która rozwija się od dwóch końcówek tkaniny (ściereczków do czyszczenia). Urządzenia przechowujące różne materiały, takie jak płyny, opary, brud, wilgoć, tłuszcz, kolor, a jednocześnie świadectwo wspomnień, powtarzających się gestów i rytuałów. Przedmioty powszechnego użytku, które były używane wielokrotnie do czyszczenia pędzli nasiąkniętych farbą olejną i różnymi rozpuszczalnikami. To warstwowania, które stają się dziełem i samym nośnikiem dzieła.
Metalingwistyczna natura badań jest jawnie deklarowana i oczywista, lecz medialny oszustwo czai się za rogiem i przybiera wytworne sztuczki, które rezonują, w pierwszym rzucie, z wyrafinowaną techniką trompe-l’œil. W rzeczy samej to w wielkiej tradycji trompe-l’œil odnajdujemy pierwsze ślady fascynującego napięcia malarskiego między fikcją a rzeczywistością.
W tym dittico, powiększając wzrok, dostrzegamy, że tkanina wątku (paski i kratka) jest charakterystyczna dla najpopularniejszych, dostępnych na rynku szmatek, myśląc o szmatkach z Ikei. Natomiast fałdy, cienie, brzeg i oczka, u dołu dittico, są malowane ręcznie i stanowią zatem rezultat kunsztu i intuicji artysty.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
bio artysty:
Diego Randazzo (Mediolano 1984) mieszka między Milano a Belluno. Osiągnął maturę w Liceo Artistico di Brera i uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie Nauk o Dobrach Kultury (Scienze dei Beni Culturali) z pracą magisterską z zakresu „Instytucje reżyserii” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, złożona z różnych mediów, koncentruje się na kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocacyjnymi, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/przedmiotem dzieła; archeologii mediów, pojmowanej jako badanie początków technologicznych współczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, aktualizowanego o najnowsze innowacje (od algorytmu do obrazów operacyjnych); wymiarze opowieści; immersji lub – przeciwnie – zaskoczeniu wynikającym z relacji z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w wielu nagrodach sztuki współczesnej (The Gift Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup); w 2023 zdobywa I nagrodę Yicca Art Prize i otrzymuje Wyróżnienie Sędziów w Talent Prize Insideart Magazine. W 2024 installacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Martych Gorla i stała praca Casa della Memoria w Mediolanie, wlicza się w projekt mapowania Sztuki Publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problematyką algorytmów już w 2020 roku projektem „Immagini Simili” – w Galleria ADD-art, pod kuratelą Bianki Trefis – aż po dziś dzień, poprzez badanie AI jako narzędzia badań wizualnych i analizy społecznej.
Historie sprzedawców
Anni di lavoro - dittico
(dalle serie Canovacci)
warstwy farby olejnej, eco-rozpuszczalniki i media na płótnie użytym do czyszczenia pędzli,
75x50x2 cm
2026
To praca, która rozwija się od dwóch końcówek tkaniny (ściereczków do czyszczenia). Urządzenia przechowujące różne materiały, takie jak płyny, opary, brud, wilgoć, tłuszcz, kolor, a jednocześnie świadectwo wspomnień, powtarzających się gestów i rytuałów. Przedmioty powszechnego użytku, które były używane wielokrotnie do czyszczenia pędzli nasiąkniętych farbą olejną i różnymi rozpuszczalnikami. To warstwowania, które stają się dziełem i samym nośnikiem dzieła.
Metalingwistyczna natura badań jest jawnie deklarowana i oczywista, lecz medialny oszustwo czai się za rogiem i przybiera wytworne sztuczki, które rezonują, w pierwszym rzucie, z wyrafinowaną techniką trompe-l’œil. W rzeczy samej to w wielkiej tradycji trompe-l’œil odnajdujemy pierwsze ślady fascynującego napięcia malarskiego między fikcją a rzeczywistością.
W tym dittico, powiększając wzrok, dostrzegamy, że tkanina wątku (paski i kratka) jest charakterystyczna dla najpopularniejszych, dostępnych na rynku szmatek, myśląc o szmatkach z Ikei. Natomiast fałdy, cienie, brzeg i oczka, u dołu dittico, są malowane ręcznie i stanowią zatem rezultat kunsztu i intuicji artysty.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
bio artysty:
Diego Randazzo (Mediolano 1984) mieszka między Milano a Belluno. Osiągnął maturę w Liceo Artistico di Brera i uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie Nauk o Dobrach Kultury (Scienze dei Beni Culturali) z pracą magisterską z zakresu „Instytucje reżyserii” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, złożona z różnych mediów, koncentruje się na kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocacyjnymi, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/przedmiotem dzieła; archeologii mediów, pojmowanej jako badanie początków technologicznych współczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, aktualizowanego o najnowsze innowacje (od algorytmu do obrazów operacyjnych); wymiarze opowieści; immersji lub – przeciwnie – zaskoczeniu wynikającym z relacji z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w wielu nagrodach sztuki współczesnej (The Gift Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup); w 2023 zdobywa I nagrodę Yicca Art Prize i otrzymuje Wyróżnienie Sędziów w Talent Prize Insideart Magazine. W 2024 installacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Martych Gorla i stała praca Casa della Memoria w Mediolanie, wlicza się w projekt mapowania Sztuki Publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problematyką algorytmów już w 2020 roku projektem „Immagini Simili” – w Galleria ADD-art, pod kuratelą Bianki Trefis – aż po dziś dzień, poprzez badanie AI jako narzędzia badań wizualnych i analizy społecznej.
