Anton Kaestner - #382 - M - " Deep Green #1 ".

#382 - M - "Głęboka Zieleń #1".
Pojedyncze dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.

Akrystaliczne malowanie sprayem na płycie pleksiglasowej o grubości 3 mm.
To nie jest druk. To oryginalne dzieło namalowane w wielu warstwach farby i/lub sprayu, którego błyszczący efekt "glossy", zbliżony do aplikacji żywicy, jest unikalny.

Wymiary : 17,3" x 12,6" x 0,12" / 44 x 32 x 0,3 cm bez ramy.
To dzieło jest dostarczane bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen, aluminiowa, referencja 34 (0,23" x 1,38" / 0,6 x 3,5 cm) zalecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkową kwotę 90€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Przesyłka objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór prac na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i kulturowym bogactwem mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zapoczątkował to, co ostatecznie stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami wNotesach A4, a potem A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguralne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, wykształciłem także upodobanie do duchowych materiałów, które rezonują z moją eksploracją ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do naprawdę bycia artystą nie była od razu jasna.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę w biznesie, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły moje perspektywy, eksponując mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka była zawsze częścią mnie, cicho bulgoczącą pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą tajemniczej medytacji dla mnie — sposobem na ucieczkę od świata i skoncentrowanie się na wewnętrznym ja.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, badać nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję, by ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczny CV

Moja pierwsza wystawa solowa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego pleksiglasu, lekka, gładka, błyszcząca powierzchnia, czasem krucha.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie dzieła w czasie jego powstawania. Nie mam wizualnego sprzężenia zwrotnego ani kontroli podczas procesu — co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek, co krótkoczy kontakt rozumowi — aby kierować wynikiem, warstwami i efektami lustrzanymi, które tworzę, i zostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie w końcu wystawione. Podejście to, które rezonuje z procesem objawienia/ujęcia fotografii, jest wyzwaniem i uwolnieniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i przejrzystości, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezależne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zapanuje cisza i światło.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Ani „ emocje ”, ani „teoretyczne pojęcie”, ale doświadczenie bycia. Ani „gwałtowne konsumpcje”, ani „intelektualizację/ posiadanie intelektualne”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych historii; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif” jak mówiłby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Chociaż moje prace czasem przywodzą na myśl przejrzystość i luminescję witraża, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu migoczącą skórę, przez którą można dostrzec własny kontur, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujące części, wymaga tylko empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami do bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostawać pokorny w kwestii tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalszych poszukiwań, co mogę osiągnąć. Malowanie dla mnie to codzienne rzemiosło, poszukiwanie, sposób na pobudzanie sensownych rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: "Codzienna praktyka potraja pasję do widzenia."

Anton Kaestner.