Anton Kaestner - #438 - L - " Etretat ".

#438 - L - "Etretat".
Pozycja pojedyncza, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.

Akryl nałożony sprayem na płytę z pleksiglasu o grubości 3 mm.
Obraz ten nie jest wydrukiem. Jest to oryginalne, namalowane dzieło o lśniącym, „glossy” wykończeniu przypominającym zastosowanie żywicy, co stanowi unikat.

Wymiary: inch 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / 44 * 61,5 * 0,3 cm bez okvirowania.
Obraz wysyłany jest bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium (inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) zalecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkową kwotę 120€.

Dzieło podpisane na odwrocie.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace są eksponowane w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.

"Życiorys

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i duchowej bogactwa mojego kraju. Kreatywność była ceniona w rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, miał wpływ, który zasiał ziarenko pasji, która ostatecznie stała się moim życiem.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczoną ilością akryli w notesach A4, a później A3. Początkowo przyciągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem także skłonność do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego zostania artystą nie była od razu jasna.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i współtworzyłem energię twórczą każdego miejsca.
Mimo że koncentrowałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho buzując pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem ucieczki od świata i skupienia na własnym wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadczać prawdziwych przeżyć. Poprzez sztukę zawsze chciałem oferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie zaangażowałem się w malarstwo. Założyłem studio w Paryżu i poświęciłem się sztuce w pełni. Pod koniec 2023 roku uruchomiłem moją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała rozgłos, znajdując nabywców w prywatnych kolekcjach w całej Europie, szczególnie we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Dotsych Artystyczny CV

Moja pierwsza wystawa solowa, „Échos”, odbyta pod koniec 2024 roku w Paryżu, ukazała odmienny sposób podejścia do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrotnej stronie recyklingowanego pleksiglasu, lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchliwej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi postrzeganie dzieła w trakcie jego powstawania. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co pozwala na ucięcie rozumu! — aby prowadzić wynik, warstwy i mirory, które tworzę, pozostawiając przestrzeń dla objawienia i odkrycia, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. To podejście, które rezonuje z procesem objawiania / utrwalania fotografii, jest zarówno wyzwaniem, jak i wyzwalaniem. Wartości kompozycji są wzbogacone przez warstwy i przezroczystości, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „niezbywalne potrzeby”, czyli to, czego prawdopodobnie dowiemy się, gdy zatrzymamy się w milczeniu i świetle.
Utrzymuję mój sposób myślenia celowo prosty. Nie „emocje” ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści, moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak to ujął francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Choć moje prace czasem przywołują przejrzystość i luminescencję witraża, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu błyszczącą skórkę, przez którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemny wpływ światła, koloru i faktury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami dla zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspektowych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu odnajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi granicami, która zachęca mnie do doskonalenia umiejętności i dalszych badań tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak mawiał Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner