René Magritte (1898-1967) - Souvenir de voyage

René Magritte (1898-1967)
- ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezydenta MAGRITTE Foundation, płytka René Magritte podpisana

Grawerowanie w kalce na pergaminie BFK Rives.

Numerowany / 300 egzemplarzy, podpisany w druku, rama nie wchodzi w skład
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, autentyczność potwierdzona przez wytłoczone odcisk z pieczęcią Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charleya Herscovici, prezesa MAGRITTE Foundation (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się tematami okien, kul i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapasników), choć często odnosi się do niego jedynie przez jego elementy wizualne ze względu na uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.

W tym urzekającym dziele okno działa jak rama dla niespodziewanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony bezpośrednio na zewnątrz szyby okiennej. Ta kula nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego berylu stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a zarazem marzycielskiej jakości Magritte’a.

Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy wrażenie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwaczności. Okno, zazwyczaj portal do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwe widzenie. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju atmosfery, będąc częścią tego dziwacznego obrazu. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby podważyć percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest prawdziwe, co jest wyobrażone i jaka jest sama istota reprezentacji.

Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy wrażenie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwaczności. Okno, zazwyczaj portal do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwe widzenie. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju atmosfery, będąc częścią tego dziwacznego obrazu. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby podważyć percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest prawdziwe, co jest wyobrażone i sama istota reprezentacji. Surrealistyczny dialog między René Magritte’em a 20 najbardziej cenionymi artystami na świecie — Pablo Picasso, Salvador Dali, Warhol, Basquiat, Monet, Van Gogh, Klimt, Da Vinci, Rembrandt, Matisse, Richter, Rothko, Bacon, Koons, Hockney, Kusama, Modigliani, Dalí, Miró, Chagall i Cézanne — gdzie wyobraźnia, tajemnica i wartość artystyczna przekraczają czas.