Benedetto Varchi - L’Ercolano – Con antiporta inciso - 1744

Benedetto Varchi – L’Ercolano – Padova, Giuseppe Comino, 1744

Piękna, siedemnastowieczna edycja L’Ercolano Benedetto Varchi, słynnego dialogu poświęconego językowi wulgarnemu, a w szczególności problematyce języka toskańskiego i firenckiego, jedno z najważniejszych dzieł włoskojęzykowego debata lingwistycznego.

Wydrukowano w Padwie w 1744 roku u Giuseppe Comino, tom prezentuje kompletne L’Ercolano, z 570 ponumerowanymi stronami, kalkograficzną frontispicą i końcowym colophonem.

Szczególnie cenny jest frontispis zajmujący całą stronę, umieszczony naprzeciw tytułu: w górnej części widnieje portret Benedetto Varchi w medalionie, natomiast niżej widnieje wyobrażenie herbu wraz z mottem Così quaggiù si gode. Rysunek jest dobrze odbity, wyraźny i zachowany z szerokimi marginesami.

Również układ typograficzny dzieła bardzo przyjemny. Frontispis zawiera znak drukarski Comino, a tekst ozdobiony jest tytułami, inicjałami bogato zdobionymi, wskrześkami i końcówkami ryflowanymi. Tom zamyka colophon z 1744 roku, ozdobiony wielkim herbem i z podaniem typograficznym In Padova, appresso Giuseppe Comino.

Egzemplarz zachowuje starą oprawę, z skórzanym grzbietem i kartonowymi okładkami. Na grzbiecie wciąż widnieje czerwony kolofon z drukowanym złotem tytułem, wraz z dawną ręczną notacją z imieniem autora i rokiem.

Szczególnie miły jest stan wnętrza: papier w całości zachowuje ogólną jasną tonację, z tekstem wyraźnym i dobrze kontrastowym. Brzegi cięcia są nierówne i częściowo surowe; niektóre kartki zostały przycięte, podczas gdy inne zachowują znacznie bardziej liberalne marginesy, co utrzymuje przyjemny antykwaryczny wygląd tomu.

Ogólne warunki są dobre w stosunku do wieku. Oprawa wykazuje naturalne ślady użytkowania, z zarysowaniami i zużyciami zwłaszcza na rogach i na zakończeniach. Obecne są drobne ślady dawnej wilgoci, skoncentrowane głównie na cięciu i okazjonalnie na marginesach, podczas gdy wnętrze pozostaje ogólnie czyste i czytelne. Obserwuje się także sporadyczne, drobne ubytki marginalne, bez wpływu na tekst, oraz pewne nierówności w przycięciu kart. Fotografie rzetelnie dokumentują stan zachowania egzemplarza.

Wewnątrz tomiku zachowała się także antyczna notatka bibliograficzna piórem, prawdopodobnie z XIX wieku, zawierająca odniesienia do dzieła i jego edycji; dostarczana wraz z egzemplarzem.

Egzemplarz pełny L’Ercolano, z frontispisem kalkograficznym, 570 stronami ponumerowanymi i końcowym colophonem z 1744 roku, interesujący zarówno dla kolekcjonerów starych ksiąg, jak i dla badaczy historii języka włoskiego oraz typografii XVIII wieku.

Tom o znaczącym antykwarycznym uroku, w którym spotykają się ważny tekst z włoskiej tradycji językowej, wyrafinowana drukarnia padewska Giuseppe Comino oraz bogate wyposażenie dekoracyjne, zachowane w starej oprawie, która w pełni utrzymuje historyczny charakter egzemplarza.