Luis Fernández López (1900-1973) - Le chat

LUIS FERNÁNDEZ LÓPEZ

Oviedo, 1900 – Paryż, 1973

Le Chat

a) Olej na płótnie
46 × 33 cm
Podpis w prawym dolnym rogu.

Dzieło o dużej sile ekspresyjnej Luis’a Fernándeza López, jednej z najbardziej charakterystycznych osobowości hiszpańskiej awangardy XX wieku i tzw. Szkoły Paryża. Osiedlony w Paryżu od 1924 roku, Fernández zetknął się z głównymi nurtami nowoczesności europejskiej, rozwijając się od purystycznego i geometrycznego abstrakcjonizmu ku surrealizmowi, a następnie ku intensywnie osobistej, surowej figuratywnej malarskiej wypowiedzi o niezwykłej psychicznej intensywności. Muzeum Sztuk Pięknych w Bilbao szeroko dokumentuje jego prace i potwierdza istnienie katalogu razonado (katalogu opisanego) obrazów, rysunków, grafik i rzeźb 1900–1973, opublikowanego w 2010 roku przez Fundację Azcona i Muzeum Sztuk Pięknych Asturii.

Dzieło z istotną dokumentacją i pochodzeniem

Obraz jest dostarczony z certyfikatem z Paryża, datowanym na 8 czerwca 1999 roku, podpisanym przez Cyrille’a Cohena, Commissaire-Priseur (Kurator-Aukcjoner), z domu S.C.P. Calmels–Chambre–Cohen, 12 rue Rossini, Paryż. W treści dokumentu jednoznacznie identyfikuje się dzieło jako:

Luis Fernández, Le Chat, olej na płótnie, podpisany na dole po prawej, 46 × 33 cm.

Certyfikat stwierdza także, że malowidło było licytowane jako sztuka nr 47 w aukcji Art Moderne et Contemporain w Drouot-Richelieu, Paryż, 12 kwietnia 1999 roku.

Podczas tej sprzedaży praca rozpoczynała się od szacunku 60.000–80.000 franków francuskich i osiągnęła cenę wywoławczą 100.000 FRF, równoważną 15.245 €, co znacznie przewyższyło górny zakres szacunku. Taka paryska pochodzenie z aukcji stanowi szczególnie interesujący element w historii tej sztuki.

Pochodzenie:
Calmels–Chambre–Cohen, Hôtel Drouot-Richelieu, Paryż.
Art Moderne et Contemporain, 12 kwietnia 1999, sztuka nr 47.
Cena wywoławcza: 100.000 FRF / 15.245 €.
Kolekcja prywatna od 1999 roku.

Dokumentacja: certyfikat Cyrille’a Cohena, Commissaire-Priseur, Paryż, datowany na 8 czerwca 1999; dokumentacja i obrazy aukcji z 1999 roku; bibliografia odnosząca się do katalogu razonado Louisa Fernándeza.

Aby stwierdzić w katalogu aukcyjnym, że ten konkretny egzemplarz “figuruje w katalogu razonado”, dodałbym numer katalogowy i dokładną stronę, jeśli je masz. Fotografia, którą mi wysłałeś, potwierdza istnienie katalogu razonado, lecz nie pokazuje jeszcze strony, na której pojawia się Le Chat. Dzięki tej stronie możemy przekształcić to w niepodważalną referencję bibliograficzną.

Luis Fernández i Picasso

Znaczenie Fernández w europejskiej malarstwie jego pokolenia związane jest również z jego ścisłym związkiem artystycznym z Pablem Picasso, którego poznał w Paryżu w 1934 roku. Nie było to po prostu przypadkowe powiązanie: Fernández pokazywał Picasso swoje prace, by poznać jego opinię, a dokumentacja zgromadzona przez Muzeum Sztuk Pięknych w Bilbao odnotowuje niezwykłe wrażenie, jakie jego malarstwo wywoływało u niego. Pewnego razu Picasso powiedział o swoich obrazach, że go pasjonują i że patrzył na nie cały czas, właśnie z powodu trudności w zrozumieniu, jak zostały wykonane.

Ta relacja umieszcza Fernández w rdzeniu intelektualnym paryskiej awangardy. Jego prace jednak zawsze utrzymywały niezależną osobowość: malarstwo powolne, rygorystyczne, o niezwykle przemyślanej realizacji i odległe od masowej produkcji komercyjnej.

Le Chat

W Le Chat artysta przekształca motyw pozornie domowy w obraz niepokojący i monstrualny. Kot zajmuje praktycznie całą powierzchnię płótna, tworzony szerokimi pociągnięciami pędzla, warstwami materii i mocnymi kontrastami zieleni, ochry, czerni, bieli i odcieni ziemi. Duże żółte oczy i celowe zniekształcenie twarzy generują mieszankę przyciągania i dziwności charakterystyczną dla figuratywnego okresu Fernández’a.

Kompozycja ukazuje jego zdolność do przekształcania rzeczywistości, nie porzucając jej, co właśnie zwróciło uwagę Picassa. Postać wydaje się wyłaniać z ciemnego tła, podczas gdy materia malarska, impasto i rysunek mieszają się, zatapiając zwierzę w prawie totemiczną obecność.

Pod względem formatu, tematu, siły wizualnej i przede wszystkim z uwagi na jego pochodzenie paryskie, potwierdzony w 1999 roku certyfikat i razonado-literatura artysty, jest to dzieło szczególnie atrakcyjne dla kolekcjonerów malarstwa hiszpańskiego awangardowego i Szkoły Paryża.