Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
€ 3 | ||
|---|---|---|
€ 2 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142376
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco (1953) prezentuje «Spazio dimensionale», 50 × 50 cm oryginalne współczesne malowidło akrylowe na płótnie, ręcznie podpisane z przodu i z tyłu, z certyfikatem autentyczności artysty, wykonane w 2024 roku we Włoszech i sprzedawane przez Galleria.
Opis od sprzedawcy
KOMBINOWANA WYSYŁKA, jeśli kupisz więcej dzieł na tej samej aukcji zapłacisz TYLKO JEDNĄ WYSYŁKĘ
GOVANNI GRECO (1953, Catania) [Włochy]
"Przestrzeń wymiarowa"
Obraz akrylowy na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności artysty
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po niedokończonych studiach biologicznych i pogłębieniach studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, rozpoczynając jednocześnie od magrittowskiego przykładu, a następnie de Chirico, gdzie możliwa była rozwiązanie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i rzeczywistości obiektywnej, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silna impulsja mająca na celu rozstrzygnięcie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia — dzieło artysty Giovanni Grecoineffabile jako środek, by na nowo ukazać problemy fundamentalne, z którymi nasz umysł nie przestaje się rozprawiać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne i przede wszystkim prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile na wyrazisty interes, który ujawnia się w solidnej kompozycji; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami nadane przez ciemne i maziste objętości kolorystyczne w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty siedzą zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „èndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, lecz jednocześnie daje odczuć pragnienie, by uczynić jego malarstwo bliższym doświadczeniu obserwatora, odczytując z głębin duszy i z czasem zastępując, nowymi, ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
KOMBINOWANA WYSYŁKA, jeśli kupisz więcej dzieł na tej samej aukcji zapłacisz TYLKO JEDNĄ WYSYŁKĘ
GOVANNI GRECO (1953, Catania) [Włochy]
"Przestrzeń wymiarowa"
Obraz akrylowy na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności artysty
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po niedokończonych studiach biologicznych i pogłębieniach studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, rozpoczynając jednocześnie od magrittowskiego przykładu, a następnie de Chirico, gdzie możliwa była rozwiązanie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i rzeczywistości obiektywnej, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silna impulsja mająca na celu rozstrzygnięcie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia — dzieło artysty Giovanni Grecoineffabile jako środek, by na nowo ukazać problemy fundamentalne, z którymi nasz umysł nie przestaje się rozprawiać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne i przede wszystkim prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile na wyrazisty interes, który ujawnia się w solidnej kompozycji; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami nadane przez ciemne i maziste objętości kolorystyczne w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty siedzą zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „èndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, lecz jednocześnie daje odczuć pragnienie, by uczynić jego malarstwo bliższym doświadczeniu obserwatora, odczytując z głębin duszy i z czasem zastępując, nowymi, ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
