René Magritte (1898-1967) - Un peu de l'âme des bandits





€ 370 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140963
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte, Un peu de l'âme des bandits, litografii na papierze vellum (BFK Rives), 60 × 45 cm, limitowana do 275 egzemplarzy, podpis ręczny i podpis na kamieniu, wyprodukowana w Belgii w latach 2000–2010 i sprzedawana przez właściciela lub odsprzedawcę, stan: dobry.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Lithography made under the control of the Succession Magritte, authenticated by the blind seal Succession, signed on the stone bottom left and hand signed in pencil by Mr. Charly Herscovici, President of the MAGRITTE Foundation (with initial on the same side of the number)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski Surrealista, stworzył kilka intrygujących prac bawiących się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby wojowników), choć często nazywany jest po prostu ze względu na charakterystyczną, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno działa jako rama dla nieoczekiwanego scenariusza. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który zdaje się zawieszony bezpośrednio na zewnątrz szyb okiennych. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej zagadkowej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, utrzymane w charakterystycznej dla Magritte’a precyzyjnej, lecz marzycielskiej jakości.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju poprzez bycie częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wyzwać percepcję, zachęcając widza do kwestionowania tego, co jest rzeczywiste, co jest wyobrażone i samej natury przedstawień.
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Lithography made under the control of the Succession Magritte, authenticated by the blind seal Succession, signed on the stone bottom left and hand signed in pencil by Mr. Charly Herscovici, President of the MAGRITTE Foundation (with initial on the same side of the number)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski Surrealista, stworzył kilka intrygujących prac bawiących się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby wojowników), choć często nazywany jest po prostu ze względu na charakterystyczną, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno działa jako rama dla nieoczekiwanego scenariusza. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który zdaje się zawieszony bezpośrednio na zewnątrz szyb okiennych. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej zagadkowej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, utrzymane w charakterystycznej dla Magritte’a precyzyjnej, lecz marzycielskiej jakości.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju poprzez bycie częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wyzwać percepcję, zachęcając widza do kwestionowania tego, co jest rzeczywiste, co jest wyobrażone i samej natury przedstawień.

