Agustín Alegre Monferrer (1936) - Contraluz

Obra jest podpisana z tyłu przez artystę i datowana na rok 1975

Również ma tytuł „Contraluz, Alcocebre, Castellón”

Stan dzieła jest dobry

Dzieło jest prezentowane w oprawie

Wymiary dzieła: 65 cm wysokości x 50 cm szerokości

Wymiary ramy: 100 cm wysokości x 84 cm szerokości

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografia artysty:
Pisarz malarski, który urodził się w teruelskiej miejscowości Santa Eulalia del Campo w 1936 roku. Studiował w Teruel i w Akademii San Carlos w Walencji, stypendium przyznane przez Diputación Provincial de Teruel. Mistrz współczesnej hiszpańskiej figuratywnej malarskiej, Agustín miał młodszego brata Fermína, który również zajmował się malarstwem: „On był realistą jak ja, bardziej przyjemny, bardziej mu odpowiadało światło, był bardziej levantino”.

Jest jego pracownią w Villa Miriam – nazwa jego autystycznej córki - położona przy ulicy Leocadio Brun w Teruel. Był nauczycielem w szkole Las Anejas w Teruel. Wiadomo, że był przyjacielem i współpracował artystycznie, na Akademii San Carlos w Walencji, z Paco Pérez Monleón, rzeźbiarzem José Gonzalvo oraz z również rzeźbiarzem i przyjacielem Isaac Rodríguez z Jabaloyas, „artystą o niewiarygodnych predyspozycjach”, według Alegre.

Jego malarstwo opiera się na utrzymaniu figuracji i na doskonaleniu techniki w pewnym rysunku i w wyczuciu koloru. Charakterystycznym elementem jego stylu jest romantyczna atmosfera jego postaci oraz traktowanie uderzeń światła w kontraście z masami ciemnymi, które przypominają hiszpański tenebrismo z Baroku.

Wystawiał w Madrycie, Mediolanie, Zaragoza i Walencji, między innymi w wielu miastach. Otrzymał, między innymi, Nagrodę Moncada w 1995 roku; Złoty Medal Benimar w 1957; kilka nagród Ciudad de Albarracín; I Nagrodę Malowniczą na Outdoor w Logroño w 1969; Medalę Afryki na Wystawie Malarzy Afryki w 1974; trzecą medalę na Ogólnopolskiej Wystawie Sztuk Pięknych w 1976 i Nagrodę Galerías Preciados w 1977, między innymi. Otrzymał Złoty Medal Miasta Teruel (jeden z nagród, z których jest najbardziej dumny). Jedna ulica w Teruel nosi jego imię.

Gdyby trzeba było wyróżnić jedno dzieło, wybralibyśmy pogrzeb Santa Eulalii, które artysta ofiarował w 1963 r. kaplicy Virgen del Molino. Ten obraz znajduje się nad ‘Chórem’ z naturalnych gatunków drewna, wykonanych ręcznie, który leży po drugiej stronie ołtarza głównego, starannie zachowany, jak wszystko, co reprezentuje to miejsce symbolicze dzięki wysiłkowi, poświęceniu i bezsennemu zapałowi, jakie „Hermanad Virgen” – odpowiedzialna za utrzymanie – rozwija z najmocniej zdeterminowanym duchem.