Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane jest w stanie nienaruszonym, bez oprawy

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR:

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej symbolicznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w Sant Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego postawę malarza. Człowiek dawnej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągały go Średniowiecze, Romanic Piryjów i wcześni gotycy. Ślady włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy z quattrocento Italii, takich jak Fra Angélico czy Rafael, dają się dostrzec w wielu portretach żeńskich Tornera de Semir, podobnie jak w obrazie, o którym mowa. To właśnie to połączenie starego i nowego stanowi o oryginalności jego twórczości. Najbardziej formuje go znajomość romańszczyzny i gotyku. Jego postaci, wielokrotnie obrysowane grubą ciemną linią, przypominają witraże gotyckie — jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, nauczył się tego, co dla niego najważniejsze, czyli dyscypliny rysunku. Pod okiem mistrza Marleta poznaje Modernizm i Nouveaucentism kataloński. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasiąknie malarstwem Velázquez’a, decydując się na odtwarzanie Las Meninas po swojemu, ze swoim własnym stylem, z żywymi odcieniami takich kolorów jak różowy i fosforyzujący fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyeksponowania, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, można dostrzec w twórczości artysty technikę kolażu, w której wplata kawałek tkaniny, tektury, a nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość — jak sam nazywa — „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawy indywidualne w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figurytywnego pejzażu Morza Śródziemnego, by później przejść w stronę abstrakcji, a następnie powrócić do figury z nowoczesnym pojęciem. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te trendy nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka się z takimi słynącymi artystami jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się wykorzystaniem żywych, bogatych kolorów. Jego dzieło można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza cechuje bogata, plasticznie łącząca warstwa barwna o dużej żywotności, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami użytymi jako podkład daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

Tradycja klasyczna i nowoczesność przenikają się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, niknie. Linia oddzielająca przeszłość od teraźniejszości znika w jego obrazach, w sposobie malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to cała jego twórczość.

Malarz z Geruny był inspirowany starożytnymi, Giotto, renesansem włoskim oraz swobodnym poszukiwaniem malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go tak samo lub jeszcze bardziej rzemiosło niż koncepcja, dążył do bycia mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także był otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwania. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na sposobie przedstawiania osób, miejsc i sytuacji z epok dawnych w plastycznych technikach nowoczesnych. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać reguły czasu. Tak bezpośrednio Miquel Torner de Semir precyzuje linie i formy, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż mamy do czynienia z dwuwymiarowym płótnem — wydaje się, że malarstwo to raczej suma faktur trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabwisty, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zapraszają obserwatora do zgłębienia otoczenia dzieła i myśli artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Postaci kobiece mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiro jako prawo do domagania się porządku i rytmu działania ludzkiego.

Według Joana Lluis Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir w swoim obszer­nym dorobku malarstwie „interesuje się kompozycją i kolorem, generatorem stworzeń szczegółowo opracowanych, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźne ćwiczenie w praktyce malarskiej, w której nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepowtarzalnym osobistym znaku plastycznym".

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena, mówi o Semir: „Malarz wyznacza grubymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie i próbuje umieścić w swoich tła interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Jego kobiece postaci mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w działaniach ludzkich, jego malarstwo jest etyczne. Łączy łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego dzieło".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważzny rysunek, mocny, precyzyjny, cięty, wyznacza formę, ogranicza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem następuje widzenie w inny sposób, to wyobraźnia, pojawiają się sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera kolorystyką łączącą kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Interesująca i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodnie z jego wizją prymitywów, nie martwił się zbyt bardzo o swoją społeczną projekcję w stosunku do swoich mistrzów, którzy bywali czasem anonimowi; pomimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, co utrudnia dokonanie wyczerpującego zestawienia jego życiorysu. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Domu Królewskiej Monety, aby jedna z jego prac została wydana na znaczkach pocztowych i uczestniczyć w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Domu Królewskiej Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego dzieł.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberga, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo i inne. Poniżej przedstawiamy kilka z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.
Honored guest na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridian. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgiа.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Wspólne wystawy świąteczne, 2009-Tarragona.