Diego Randazzo - Montagne macchinose






Posiada tytuł licencjata z historii sztuki oraz tytuł magistra w zakresie zarządzania sztuką i kulturą.
€ 25 | ||
|---|---|---|
€ 20 | ||
€ 6 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142216
Doskonała ocena na Trustpilot.
Montagne macchinose, obraz olejny na panelu MDF przygotowanym z warstwą pumeksu, paleta różowa, niebieska i wielokolorowa, współczesny pejzaż, podpisany przez Diego Randazzo, 36×33×4 cm, Włochy, 2026, Edition Originale.
Opis od sprzedawcy
Montagne machinos textures
Pittura olejna na panelu MDF przygotowanym z warstwą pumeksu,
ramka z tkaniny Alcantara
36×33×4 cm
2025
----------------------------
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
Działanie przyklejania. Przyklejenie jednej warstwy, w tym przypadku obrazu, na wierzch innej warstwy obrazu bez wątpienia wskazuje na bardzo powierzchowne podejście. Ale jeśli chcemy spojrzeć głębiej, przyklejanie staje się gestem symbolicznym, reprezentującym wiele aspektów, różnych postaw współczesności.
W społeczeństwie pozorów, fikcji i obrazów wszystko jest trochę przyklejone. Zatem nadal sztuczne, montowane, podrzędne. Odsyłam do definicji podrzędności: „stosowany sztuką w celu zastąpienia czegoś naturalnego, co brakuje”. W tej serii pojawia się refleksja nad pojęciem szeroko pojętej rzeczywistości. Rzeczywistość, która ujawnia się i rozwija swoją natychmiastowość, ale prawie zawsze pośredniczona. Czyż nie jest to dowód na to, że, choć staramy się uchwycić prawdę w rzeczach, wszystko sprowadza się do obrazu i pozorów.
bio artysty:
Diego Randazzo (Mediolan 1984) mieszka między Milanu a Belluno. Uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Artystycznym Brera i obronił tytuł magistra Nauk o Dobrach Kultury z pracą magisterską z zakresu ‘Instytucje reżyserii’ na Uniwersytecie Studiów w Mediolanie. Jego praca, złożona z różnych mediów, koncentruje się na kilku kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, epatującymi, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/aktem dzieła; archeologii mediów, pojmowanej jako badanie początków technologicznych nowoczesnego i współczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, zaktualizowanego o najnowsze innowacje (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze narracji; immersyjności lub – przeciwnie – obcości wynikającej z relacji z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Był finalistą w różnych nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 zdobywa pierwszą nagrodę w Yicca art prize i otrzymuje Wyróżnienie Sędziów na Talent Prize organizowanym przez Insideart Magazine. W 2024 jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorli i stałe dzieło Casa della Memoria w Mediolanie, wchodzi w projekt mapowania Sztuki Publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Zaczyna pracować nad problemami algorytmów już w 2020 roku, z projektem „Podobne Obrazy” – w galerii ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – do dziś, poprzez badanie AI jako narzędzia badania wizualnego i analizy społecznej."
Historie sprzedawców
Montagne machinos textures
Pittura olejna na panelu MDF przygotowanym z warstwą pumeksu,
ramka z tkaniny Alcantara
36×33×4 cm
2025
----------------------------
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
Działanie przyklejania. Przyklejenie jednej warstwy, w tym przypadku obrazu, na wierzch innej warstwy obrazu bez wątpienia wskazuje na bardzo powierzchowne podejście. Ale jeśli chcemy spojrzeć głębiej, przyklejanie staje się gestem symbolicznym, reprezentującym wiele aspektów, różnych postaw współczesności.
W społeczeństwie pozorów, fikcji i obrazów wszystko jest trochę przyklejone. Zatem nadal sztuczne, montowane, podrzędne. Odsyłam do definicji podrzędności: „stosowany sztuką w celu zastąpienia czegoś naturalnego, co brakuje”. W tej serii pojawia się refleksja nad pojęciem szeroko pojętej rzeczywistości. Rzeczywistość, która ujawnia się i rozwija swoją natychmiastowość, ale prawie zawsze pośredniczona. Czyż nie jest to dowód na to, że, choć staramy się uchwycić prawdę w rzeczach, wszystko sprowadza się do obrazu i pozorów.
bio artysty:
Diego Randazzo (Mediolan 1984) mieszka między Milanu a Belluno. Uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Artystycznym Brera i obronił tytuł magistra Nauk o Dobrach Kultury z pracą magisterską z zakresu ‘Instytucje reżyserii’ na Uniwersytecie Studiów w Mediolanie. Jego praca, złożona z różnych mediów, koncentruje się na kilku kluczowych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, epatującymi, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/aktem dzieła; archeologii mediów, pojmowanej jako badanie początków technologicznych nowoczesnego i współczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, zaktualizowanego o najnowsze innowacje (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze narracji; immersyjności lub – przeciwnie – obcości wynikającej z relacji z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Był finalistą w różnych nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 zdobywa pierwszą nagrodę w Yicca art prize i otrzymuje Wyróżnienie Sędziów na Talent Prize organizowanym przez Insideart Magazine. W 2024 jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorli i stałe dzieło Casa della Memoria w Mediolanie, wchodzi w projekt mapowania Sztuki Publicznej realizowany przez Mudec w Mediolanie. Zaczyna pracować nad problemami algorytmów już w 2020 roku, z projektem „Podobne Obrazy” – w galerii ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – do dziś, poprzez badanie AI jako narzędzia badania wizualnego i analizy społecznej."
