Robert Capa (1913–1954) - Resistance Fighters in Paris 1944

Robert Capa, born Endre Ernő Friedmann (Budapeszt, 22 października 1913 – prowincja Thái Bình, Wietnam, 25 maja 1954)
Friedman uciekł przed represjami politycznymi na Węgrzech, gdy był nastolatkiem, przeprowadzając się do Berlina, gdzie zapisał się na uniwersytet. Pracował na pół etatu jako asystent w ciemni, aby zarobić na życie, a następnie został fotoreporterem niemieckiej agencji fotograficznej Dephot. Był świadkiem dojrzewania władzy Hitlera, co skłoniło go do przeprowadzki do Paryża, gdzie poznał i nawiązał współpracę ze swoim zawodowym partnerem Gerda Taro, i zaczęli publikować swoje prace oddzielnie.
Następnie relacjonował pięć konfliktów zbrojnych: wojnę domową w Hiszpanii, drugą wojnę chińsko-japońską, II wojnę światową w Europie, wojnę arabsko-izraelską w 1948 roku oraz pierwszą wojnę indochińską, a jego fotografie były publikowane w czołowych magazynach i gazetach.
W 1947 roku, za pracę dokumentującą II wojnę światową na zdjęciach, amerykański generał Dwight D. Eisenhower przyznał Capie Medal Wolności. Tego samego roku Capa współzałożył w Paryżu Magnum Photos.
Jego biografia została dobrze opisana na Wikipedii
https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Capa

Spuścizna Capy jest przechowywana w International Center of Photography w Nowym Jorku. Wiele z jego fotografii zostało opublikowanych w licznych książkach.
Druk używany w wystawie SHOTS OF WAR, po raz pierwszy prezentowanej w Grazu, w Austrii, na Schlossberg, a następnie w 42 miastach Belgii, 2009 w Scuderie de la Quirinale
W Rzymie, a w kolejnym roku w Brückenkopf (Bridgehead) w Torgau, Niemcy,
W kwietniu 1945 roku Capa udokumentował bitwę o Lipsk, 50 km od Torgau, ale przegapił spotkanie członków Armii Czerwonej i Armii Stanów Zjednoczonych
nad rzeką Łabą, które do dziś upamiętniane jest jako Dzień Łabowy (Elbe Day). Z Lipska Capa przeniósł się do Berlina. Wybrana seria zdjęć zrobionych tam została opublikowana w „Berlin Sommer/Summer 1945”.