Emmanuelle Pellet - Le Roi Crapaud

Emmanuelle Pellet - Le Roi Crapaud
Farba akrylowa na kartonie
Wysokość 27,3 cm Szerokość 20,5 cm
Unikatowy egzemplarz, malowany ręcznie, podpisany i ponumerowany
Dzieło stanowi okładkę oraz jedną stronę wewnętrzną albumu dla dzieci/CD Le Roi Crapaud Braci Grimm, dołączonego do przesyłki.

À propos de l’œuvre :

Przygląda się widzowi żaba z koroną, ale także młoda dziewczyna ubrana na różowo, ramiona uniesione w geście przerażenia lub przywołania, dzięki mechanizmowi lustra, które umożliwia umieszczenie ich na wspólnym planie. Ta postać znajduje się w pułapce między dwoma ogniskami świec, wyrzucanymi jak ostrza światła w ciemności złotej ramy. Cała kompozycja splata się wokół tego źródła światła, które wycina twarze, dłonie i kontury w aksamitnej mroku.

To dzieło stanowi wyraźny hołd Georgesowi de La Tour, mistrzowi światłocienia nocnego XVII wieku. Podobnie jak Madeleine przy lampce nocnej czy Le Nouveau-né, płomień nie jest tu jedynie elementem dekoracyjnym, lecz prawdziwym tematem malowidła: organizuje przestrzeń, rzeźbi twarze w ciepłym i otulającym świetle i buduje tę atmosferę cichego skupienia, niemal sacralnego, charakterystycznego dla malarza z Lotaryngii. La Tour malował sceny wieczoru, gdzie świeca ujawniała tyle, co ukrywała; tutaj napięcie między ujawnieniem a tajemnicą zostało przejęte i przewrócone z złośliwością — postać oświecona nie jest już świętą ani służącą, lecz zagubioną księżniczką, podczas gdy żaba z koroną, niesforny strażnik baśni, stoi na pierwszym planie tej sceny zaczerpniętej z clair-obscur barokowego.

Dzieło, stworzone z myślą o ilustracji dla dzieci, nosi w sobie całą ciężar malarskiego ténébrisme’u europejskiego, odświeżonego, by opowiadać dzieciom — i dorosłym — że czasem jedna świeca może wydobyć światło z mroku, a dlaczego by nie dobro zła…

À propos de l’artiste :

Historii sztuki z wykształcenia, Emmanuelle Pellet studiowała w École du Louvre, a następnie na Sorbonie, zanim została Laureatem Agrégation z plastyk, (3ᵉ rang). Po kilku latach nauczania dołączyła do Muzeum Luwru jako odpowiedzialna za działania edukacyjne.
Jej dorobek twórczy kształtuje dziś osobiste dzieło, w którym mistrzostwo malarstwa dialoguje z głęboką kulturą obrazu i historii sztuki. Jej prace były wystawiane w galeriach w Paryżu, Londynie, Singapurze i na Mauritiusie, a także były przedmiotem licznych publikacji. Znajdują się obecnie w kolekcjach prywatnych w Europie, Ameryce Północnej, Azji i na Oceanie Indyjskim.