Grecja - Kos; Henri de Beauvau - Lango - 1615

Specyfikacja techniczna

Podmiot / Tytuł: Lango – Karta wyspy Kos
Autor / Kartograf: Henri de Beauvau (1575–1635)
Rytownik: tradycyjnie przypisywany Jean Appierowi Starszemu
Rysownik: nie podano
Wydawca / Drukarz: Jacob Garnich
Miejsce: Nancy, Księstwo Lotaryngii
Okres / Data: 1615
Technika: intaglio na miedzi, wykonana w akwaforta i w burinie, z dołączonym oryginalnym tekstem typograficznym
Nośnik: stara kartografia z pergaminowej kartą
Wymiary: arkusz ok. 23 × 17,5 cm; rycina ok. 15,5 × 10,5 cm
Kompozycja: oryginalny arkusz drukowany na obu stronach; karta wyspy Kos na stronie 82 i oryginalny tekst typograficzny na stronie 81
Napisów: tytuł «Lango» wyryty w kącie górnym lewym; numeracja stron wydawniczych «81» i «82»

Opis

Kartografia sześćsetna wyspy Kos, oznaczona tytułem historycznym Lango, pochodząca z pierwszego ilustrowanego wydania Relation journalière du voyage du Levant autorstwa Heni de Beauvau, opublikowana w Nancy przez Jacob Garnich w 1615 roku.

Wyspa przedstawiona jest z perspektywy „z lotu ptaka”, z wyraźnie zarysowanym profilem wybrzeża i terenem przecinanym przez wzniesienia, cieki wodne i wewnętrzne szlaki. Liczne małe budynki, osady, fortyfikacje i miejsca kultu wyznaczają pejzaż, tworząc reprezentację zarówno geograficzną, jak i opisową. Główne miasto, usytuowane na wschodnim wybrzeżu, ukazane jest jako forteczne centrum nad brzegiem morza.

Wokół większej wyspy pojawiają się liczne mniejsze wysepki, podczas gdy morze przedstawione jest gęstym poziomym krzyżowaniem linii. Góra rzeźbiowana jest krótkimi równoległymi znakami i wycinanymi cieniowaniami, zgodnie z charakterystycznym językiem graficznym isolari z końca XVI wieku i początku XVII wieku.

Karta jest opatrzona oryginalnym tekstem typograficznym w języku francuskim, w którym Beauvau przypomina starą nazwę wyspy, Coo, oraz złączenie z postaciami Hipokratesa i Apellesa. Z tego powodu arkusz zachowuje swój oryginalny kontekst edytorski, łącząc reprezentację kartograficzną z narracją historyczną i podróżniczą relacji.

Nota historyczno-artystyczna

Henri de Beauvau był francuskim wojskowym, dyplomatą i podróżnikiem czynnym pod koniec XVI i na początku XVII wieku. W 1604 roku wyruszył w podróż na Morze Śródziemne Wschodnie w towarzystwie Jeana de Gontaut-Birona, barona Salignac i ambasadora Francji przy dworze otomańskim. Trasa obejmowała Adriatyk, Grecję, wyspy egejskie, Cypr i Lewant.

Pierwsze wydanie jego relacji z podróży ukazało się w Toul w 1608 roku. Wydanie opublikowane w Nancy w 1615 roku przez Jacob Garnicha było pierwsze, które zostało wzbogacone mapami i widokami miejsc opisanych, zaprojektowanymi jako wizualne świadectwa trasy. Ryciny są tradycyjnie przypisywane Jean Appierowi Starszemu i wpisują się w ugruntowaną śródziemnomorską tradycję isolari.

Przedstawienie Kos ma szczególne znaczenie ze względu na połączenie obserwacji geograficznej, pamięci klasycznej i świadectwa podróży. Wyspa, znana w starożytności jako Kos, była powszechnie kojarzona z Hipokratesem, uważanym za ojca medycyny, oraz z malarzem Apellesem; odniesienia te są również wyraźnie przywołane w oryginalnym tekście towarzyszącym tablicy.

Raport o stanie zachowania

Karta nieco zbrunatniała, z rozproszonymi oksydacjami, miejscowymi przebarwieniami i kilkoma brązowymi plamami, szczególnie wzdłuż górnego marginesu. Na prawej części arkusza drobny wzmocnienie. Obecne lekkie przebarwienia i naturalne nieregularności nośnika. Umiarkowana przezroczystość tekstu drukowanego na odwrocie, cecha cienkiego starego papieru. Perfekcyjnie wyraźny odcisk i czytelny, z dobrym kontrastem i wyraźnie zachowanymi szczegółami wysmukłymi. Marginesy obecne; żaden fragment rysunku nie jest uszkodzony.