Ismael Balanyà Moix (1921-2000) - Composición con busto y flores





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140482
Doskonała ocena na Trustpilot.
Kompozycja z popiersiem i kwiatami, gouache, Hiszpania, 1960–1970, sprzedawane z ramą.
Opis od sprzedawcy
Dzieło podpisane na dole
Stan obrazu jest zadowalający, jedynie widoczna jest kilka zagnieceń
Obraz prezentuje się w ramie
Wymiary dzieła: 40 x 32 cm.
Wymiary ramy: 57 x 50 cm.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
BIOGRAFIA ARTYSTY:
Ismael Balanyà i Moix urodził się w rodzinie malarzy-dekoratorów i rozpoczął naukę w szkockiej szkole rysunku założonej przez ojca w Montblanc. Po ukończeniu pierwszego etapu edukacji, mając zaledwie czternaście lat, zaczął współpracować z ojcem. Dzięki niemu ozdobił dużą część kościołów w Conca de Barberà. Po wojnie domowej przeniósł się do Barcelony, gdzie zapisze się do Escola de Llotja, a później do Escola Massana, kontynuując pracę jako malarz-dekorator. W 1945 roku postanowił poszukać bardziej wolnego, twórczego środowiska niż to w szarej Hiszpanii powojennego okresu, i po przekroczeniu granicy z Francją na piechotę uzyskał paszport uchodźcy politycznego i mógł osiedlić się w Paryżu na prawie trzy lata, uczęszczając do Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie intensywnie praktykował technikę malarstwa fresco.
W 1949 roku ponownie osiedlił się w Barcelonie i zaczął aktywnie uczestniczyć w życiu artystycznym miasta. W kolejnych latach brał udział w różnych konkursach zbiorowych i wystawach indywidualnych, takich jak ta w 1960 roku w Galerii Jaimes na Paseo de Gracia czy w 1961 roku w Galerii Dintel w Santanderze. W latach osiemdziesiątych często wystawiał się także w Galerii Jaimes w Barcelonie oraz w różnych salach w Montblanc i Reus. W 1965 roku został zatrudniony jako profesor rysunku, malarstwa i technik murali w Escola Massana w Barcelonie, a tu łączył pracę nauczycielską z praktyką malarską aż do przejścia na emeryturę w 1986 roku.
Ismael Balanyà pracował w całej swojej karierze w różnych formatach i technikach: olej na płótnie, akwarela i gouache, druk oraz inne. Jednak bez wątpienia najpełniejszą część jego dorobku stanowią duże formaty na ścianie lub na różnych podłożach (płótnie lub drewno przyklejone do ściany). W tej części mieści się także malarstwo o dużych wymiarach, które obecnie prezentujemy.
Dzieło stanowi panorama turystyczna i kulturowa Katalonii, w której autor podkreślił, za pomocą barwnego i nieco naiwnego pociągnięcia pędzla, tradycje takie jak castellers i sardana, miejsca emblematyczne i atrakcje turystyczne jak Klasztor Poblet, Montserrat czy Sagrada Família oraz typowe produkty jak cava z Vilafranca del Penedés. Centralną część całości zajmuje jednak duży namiot i rodzina bawiąca się i relaksująca na plaży. Morze Śródziemne zajmuje dodatkowo dolną część całej kompozycji. Malarz wybrał te motywy, by odegrać rolę w swojej pracy, ponieważ zleciło je kiedyś zaginione ośrodek kempingowy El Toro Bravo w Viladecans, symboliczny dla rozrywki lat pięćdziesiątych–dziesięćdziesiątych w Katalonii, który zniknął w 2004 roku z powodu powiększenia lotniska El Prat. Obraz składa się z czterech dużych plafonów drewnianych, które można montować, tworząc płaską powierzchnię lub pod kontem, w zależności od przestrzeni, do której będą dopasowane.
Znaczna część obrazów olejnych Ismaela Balanyà zachowała się w Muzeum Regionalnym w Montblanc oraz w prywatnych kolekcjach katalońskich, francuskich i niemieckich. Wiele z jego monumentalnych prac wciąż zachowuje się na miejscu, w Escola Massana w Barcelonie, w Klasztorze Poblet, w Urzędzie Miejskim Poblet i w różnych pałacach, firmach czy hotelach.
Dzieło podpisane na dole
Stan obrazu jest zadowalający, jedynie widoczna jest kilka zagnieceń
Obraz prezentuje się w ramie
Wymiary dzieła: 40 x 32 cm.
Wymiary ramy: 57 x 50 cm.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
BIOGRAFIA ARTYSTY:
Ismael Balanyà i Moix urodził się w rodzinie malarzy-dekoratorów i rozpoczął naukę w szkockiej szkole rysunku założonej przez ojca w Montblanc. Po ukończeniu pierwszego etapu edukacji, mając zaledwie czternaście lat, zaczął współpracować z ojcem. Dzięki niemu ozdobił dużą część kościołów w Conca de Barberà. Po wojnie domowej przeniósł się do Barcelony, gdzie zapisze się do Escola de Llotja, a później do Escola Massana, kontynuując pracę jako malarz-dekorator. W 1945 roku postanowił poszukać bardziej wolnego, twórczego środowiska niż to w szarej Hiszpanii powojennego okresu, i po przekroczeniu granicy z Francją na piechotę uzyskał paszport uchodźcy politycznego i mógł osiedlić się w Paryżu na prawie trzy lata, uczęszczając do Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie intensywnie praktykował technikę malarstwa fresco.
W 1949 roku ponownie osiedlił się w Barcelonie i zaczął aktywnie uczestniczyć w życiu artystycznym miasta. W kolejnych latach brał udział w różnych konkursach zbiorowych i wystawach indywidualnych, takich jak ta w 1960 roku w Galerii Jaimes na Paseo de Gracia czy w 1961 roku w Galerii Dintel w Santanderze. W latach osiemdziesiątych często wystawiał się także w Galerii Jaimes w Barcelonie oraz w różnych salach w Montblanc i Reus. W 1965 roku został zatrudniony jako profesor rysunku, malarstwa i technik murali w Escola Massana w Barcelonie, a tu łączył pracę nauczycielską z praktyką malarską aż do przejścia na emeryturę w 1986 roku.
Ismael Balanyà pracował w całej swojej karierze w różnych formatach i technikach: olej na płótnie, akwarela i gouache, druk oraz inne. Jednak bez wątpienia najpełniejszą część jego dorobku stanowią duże formaty na ścianie lub na różnych podłożach (płótnie lub drewno przyklejone do ściany). W tej części mieści się także malarstwo o dużych wymiarach, które obecnie prezentujemy.
Dzieło stanowi panorama turystyczna i kulturowa Katalonii, w której autor podkreślił, za pomocą barwnego i nieco naiwnego pociągnięcia pędzla, tradycje takie jak castellers i sardana, miejsca emblematyczne i atrakcje turystyczne jak Klasztor Poblet, Montserrat czy Sagrada Família oraz typowe produkty jak cava z Vilafranca del Penedés. Centralną część całości zajmuje jednak duży namiot i rodzina bawiąca się i relaksująca na plaży. Morze Śródziemne zajmuje dodatkowo dolną część całej kompozycji. Malarz wybrał te motywy, by odegrać rolę w swojej pracy, ponieważ zleciło je kiedyś zaginione ośrodek kempingowy El Toro Bravo w Viladecans, symboliczny dla rozrywki lat pięćdziesiątych–dziesięćdziesiątych w Katalonii, który zniknął w 2004 roku z powodu powiększenia lotniska El Prat. Obraz składa się z czterech dużych plafonów drewnianych, które można montować, tworząc płaską powierzchnię lub pod kontem, w zależności od przestrzeni, do której będą dopasowane.
Znaczna część obrazów olejnych Ismaela Balanyà zachowała się w Muzeum Regionalnym w Montblanc oraz w prywatnych kolekcjach katalońskich, francuskich i niemieckich. Wiele z jego monumentalnych prac wciąż zachowuje się na miejscu, w Escola Massana w Barcelonie, w Klasztorze Poblet, w Urzędzie Miejskim Poblet i w różnych pałacach, firmach czy hotelach.

