Miquel Torner de Semir (1938) - Menina - No reserve

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w oprawie (rama nosi ślady użytkowania)

Wymiary dzieła: 46 cm wysokości x 38 cm szerokości

Wymiary ramy: 59 cm wysokości x 50 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblemacyjnej budowli otoczonej volcanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Ten fakt kształtuje jego twórczość malarską. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go Średniowiecze, Romanik Pirenejów i pierwsi gotycy. Ślad włoskiego renesansu, szczególnie malarzy quattrocenta: Fra Angelico, Rafael, wyczuwalny jest w wielu portretach kobiet Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starości i nowości nadaje oryginalność jego dziełu. Najbardziej formują go znajomość romaniką i gotyku. Jego postacie, często obrysowane grubą ciemną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże—promieniste, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze: dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marletem zapoznaje się z modernizmem i katalońskim Nuevocentismo. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasiąknie malarstwem Velázqueza, wybierając reprodukowanie meninas według własnego gustu, swoim stylem, z żywymi odcieniami różu i fluorescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli dokładnie się przyjrzeć, można dostrzec stosowanie techniki kolażu przez artystę, w którym osadza kawałek tkaniny, kartonu, a nawet nuty muzycznej.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między starą a nową”. Rozpoczął organizowanie wystaw indywidualnych w Terrassie w 1968 roku, potem w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość początkowo była figuratywna w śródziemnomorskim duchu, by następnie przejść w abstrakcję, a na końcu powrócić do figury o nowoczesnym pojęciu. Uważany jest w zasadzie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka takich sławnych artystów jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się wykorzystaniem żywych i bogatych kolorów. Jego prace można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem doskonałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i spolonizowaną paletą kolorów o dużej żywotności, która, łącząc różne materiały używane jako podłoże, daje efekt malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, czyniąc artystę mistrzem.

To, co klasyczne i nowe, zlewają się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozpuszcza, rozwiewa. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością jest zmazana jego malarstwem, jego sposobem prowadzenia linii po płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej zdołało: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest pod wpływem antycznych Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; obawia się równie mocno rzemiosła co konceptu, próbuje być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustanną pogoń. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki przedstawia postacie, miejsca i sytuacje z dawnych epok, ujęte nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił zerwać z regułami czasu. Tak bezpośrednie jest dążenie Miquela Tornera de Semir do zdefiniowania linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, iż obraz to tylko dwuwymiarowy obrazń, a na pierwszy rzut oka malarstwo wygląda na złożenie tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac cechuje wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontrze do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zaprasza obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają pałające powściągliwości formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semir jako próba uporządkowania i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluís Montañé, Barceloneńczyka, członka Międzynarodowego Towarzystwa Krytyków Sztuki, wybitnego katalońskiego malarza Tornera de Semir, w obszernej twórczości malarskiej „zajmuje się kompozycją i kolorem, generując tworzenia szczególnie dopracowane, w których widać odciski determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią jasne ćwiczenie malarskiego akademizmu, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w nieodróżniającym się osobistym znaku plastycznym".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki elementów głównych każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie, a nawet próbuje umieścić na swoich tłach interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób tworzy pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece figury mają powolne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi podlegać realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach; jego malarstwo jest etyczne. Łączy łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego dzieło".

Według J. Llop S.: „Rysunek, fundament linii, mocny, precyzyjny, wnikliwy, wyznacza formę, wyznacza przestrzenie w przemyślenych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A potem przychodzi widzenie w inny sposób, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera kolorem chromatycznym łączącym kolory podstawowe, delikatne tonacje. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Ciekawe i przyciągające dzieło, które wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodny z jego wizją prymitywności, nie przejmował się zbyt bardzo swoim społecznym oddziaływaniem na swoich mistrzów, którzy byli czasem anonimowi; mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, trudno dokonać wyczerpującego spisu jego życiorysu. Obecnie wystawia stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby na znaczkach pocztowych wydawnictwo jego dzieła wziąć udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były wystawiane w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo i tak dalej. Zobaczmy poniżej niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego artysty:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Societé des Artistes Indépendants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lions Club. Chartres Doyen - Francja.
Zaproszony jako gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automme. Clermont Ferrant - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonnaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris, Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.
#parisapartment