Aleix Albareda - THE SHADOWS HAD SEALED

Pieza única, z certyfikatem autentyczności.

DARKNES·S - Akryle na płótnie, 112 × 112 cm
W tej serii drzewo staje się motywem kontemplacji i jednocześnie obecnością o prawie architektonicznym charakterze. Cztery obrazy badają różne konfiguracje krajobrazu poprzez ograniczoną gamę bieli, szarości i czerni, gdzie materia malarska zyskuje istotne pierwszeństwo.
Wybór kwadratowego formatu 112 × 112 cm tworzy szczególną relację między sylwetką drzewną a przestrzenią. Drzewo przestaje funkcjonować jedynie jako element naturalny, by stać się autonomicznym, monumentalnym ciałem, które zajmuje i napięcza powierzchnię malarską. Jego poziome gałęzie, masy liści i pnie artykułują przestrzeń, jakby były rysowanymi w krajobrazie strukturami.
Użycie akrylu w czerni i bieli intensyfikuje to odczytanie. Brak koloru nie oznacza redukcji, lecz koncentrację spojrzenia: światło, cień, faktura i gest nabierają większego znaczenia. Szybkie i fragmentaryjne pociągnięcia pędzla konstruują zieleń liści, nie opisując go dosłownie. Drzewo pojawia się więc między reprezentacją a abstrakcją, rozpoznawalne, lecz poddane procesowi syntezy i przekształcenia.
Wyraźnie obecny jest również wymiar gestualny. Ślady pędzla, transparencje, nagromadzenia materii i zniszczone strefy powierzchni pozostawiają widocznym proces tworzenia obrazu. Krajobraz wydaje się nie tyle obserwowany, co rekonstruowany poprzez pamięć, gest i fizyczne doświadczenie malowania.
W niektórych pracach poziomość koron kontrastuje z wertykalnością pni; w innych drzewo koncentruje się w zwartą masę, która wydaje się wyłaniać prosto z ziemi. Ta różnorodność umożliwia każdemu utworowi funkcjonować niezależnie, lecz razem tworzą jeden wizualny przekaz o trwałości, czasie i wytrzymałości.
Przedstawione drzewa przekazują poczucie spokoju, choć ich powierzchnie pełne są ruchu. W nich współistnieją kruchość i siła, cisza i energia. Krajobraz staje się w ten sposób przestrzenią emocjonalną: bardziej niż reprezentacja konkretnego miejsca, prace wydają się mówić o naszym stosunku do natury i konieczności zatrzymania spojrzenia na tym, co trwa.
Seria w końcu proponuje refleksję nad obecnością i śladem. Drzewo pozostaje zakorzenione, podczas gdy wszystko inne — światło, klimat, percepcja widza i sam gest malarski — zdaje się być w transformacji. Ta napięcie między tym, co stałe, a tym, co efemeryczne, stanowi jeden z głównych wartości poetyckich tych obrazów.
aleixalbareda.com