Philippe Duboy - LEQUEU - Une énigme - 1987

Wielka, rzadko spotykana księga w stanie jak nowa!
LEQUEU - Zagadkowa monografia Philippe’a Duboya wyd. Hazan w 1997 r.
Pierwsze francuskie wydanie, 367 stron, waży 2,5 kg.

Ważne dzieło poświęcone jednemu z najbardziej charakterystycznych architektów i rysowników końca XVIII wieku. Obficie ilustrowany, ten obszerne tom o objętości 367 stron bada świat wizjonerski, architektoniczny i fantastyczny Lequeua. Poszukiwane wydanie, szczególnie interesujące dla miłośników historii sztuki, architektury utopijnej oraz rysunków architektonicznych.
To dzieło ma istotne znaczenie, ponieważ umożliwia dogłębną lekturę postaci, która przez długi czas była mało znana w architekturze francuskiej. Lequeu fascynuje niezwykłą wyobraźnią i rysunkami o godnej uwagi precyzji. Książka Philippe’a Duboya przyczyniła się do ponownego postawienia artysty w centrum refleksji nad architekturą visionaire i historią sztuki. Jego bogata ikonografia i charakter monografii czynią z niego także dzieło poszukiwane przez kolekcjonerów i miłośników architektury.

Biografia Jeana-Jacques’a Lequeua.
Jean-Jacques Lequeu (1757–1826) był francuskim architektem i rysownikiem, urodzonym w Rouen. Wykształcony w rodzinnym mieście przed przeniesieniem się do Paryża, rozwinął wyjątkowe dzieło graficzne, składające się z projektów architektonicznych o charakterze wyobrażeniowym, utopijnych konstrukcji, fabryk, fantastycznych obiektów i kompozycji czasem budzących wątpliwości. Duża część jego twórczości pozostała na papierze, co skłoniło do uznania go za wybitnego „architekta-visionnaire”. Jego osobliwy świat oscyluje między neoklasycyzmem, wyobraźnią, snem i fantazją. Jego rysunki, obecnie przechowywane m.in. w Bibliotece Narodowej Francji, wzbudziły znaczny i odnowiony zainteresowanie.

Od około piętnastu lat autor tej książki, Philippe Duboy, z pasją pracuje nad Jeanem Jacques’em Lequeu, postrzegając go nie jako architekta, lecz jako rysownika architektury. Ten tajemniczy człowiek, urodzony w 1757 r., przekazał archiwum Wydziału Drzeworytów swoje papiery i szeroko adnotowane rysunki. Pochodzi „z rodziny szlacheckiej z Gaillon”, pracował w szkole rysunku w Rouen, a następnie w biurach architektonicznych, towarzyszył w Italii M. de Bouville. Duboy określa swoje dzieło (Arcbitecture Civile, rysunki) jako „dodatkowy lekki dodatek do Encyklopedii Diderota”. Próbuje go „zmierzyć” jako dziwacznego, eroto-mana, mistyfikatora, porównuje i odróżnia od innego Rouenna, Marcela Duchampa.
Przedstawia wszystkie jego rysunki, projekty architektoniczne, prace nad architekturą, studia do uroczystości, portrety ekspresji (ironia wobec Piranesiego), długie cytaty.
Lequeu, długo nieznany, zainteresował Bocchota, który w 1895 r. przedstawił analizę jego twórczości, którą zdaje się wówczas nieco przeorganizował. W 1897 r. o nim pisał następnie François Benoît; zostanie uznany przez surrealistów, lecz mało znany, jego najodważniejsze, erotyczne obrazy trafiają do Piekła Biblioteki Narodowej. Ta niezwykle inteligentna praca Duboya umożliwia pełne ukazanie twórczości jednego z najciekawszych postaci oświecenia. @Jean Adhémar, fragment Gazety Beaux-Arts, luty 1987.

Książka wysłana w bardzo starannie zapakowanym paczce, z ubezpieczeniem i numerem trackingowym.



Marcel Duchamp, Duchamp, dadaizm, awangarda, sztuka konceptualna, ready-made, sztuka nowoczesna, surrealizm, architektura visionarna, architektura wyobrażeniowa, sztuka visionarna, artysta awangardowy, Étienne-Louis Boullée, Claude-Nicolas Ledoux, Giovanni Battista Piranesi, Piranese, architektura visionarna, architektura utopijna, architektura wyobrażeniowa, architektura papierowa, architekt visionnarz, rysunek architektoniczny, rysunki fantastyczne, sztuka visionarna, sztuka fantastyczna, awangarda, sztuka nowoczesna, dadaizm, surrealizm, sztuka konceptualna, neoklasycyzm, XVIII wiek, Oświecenie, Rewolucja Francuska, utopia, miasto idealne, budowle wyobrażone, projekty architektoniczne, architektura rewolucyjna, architektura mówiąca, rycina, rysunek, wash, perspektywa, wyobrażenie, fantastyka, sen, Eroza, ciało ludzkie, Piranesi Carceri, cénotaf Newtona, Saline royale d’Arc-et-Senans, architektura radykalna, historia architektury, historia sztuki, bibliofilia, księga sztuki, kolekcjonerzy