Aleix Albareda - TAKE ME THERE TAKE ME NOW

Unikatowy egzemplarz z certyfikatem autentyczności.

DARKNES·S - Akryle na płótnie, 112 × 112 cm
W tej serii drzewo staje się motywem kontemplacji, a jednocześnie niemal architektoniczną obecnością. Cztery obrazy eksplorują różne konfiguracje krajobrazu poprzez ograniczoną paletę bieli, szarości i czerni, gdzie materiał malarski zyskuje istotny charakter pierwszoplanowy.
Wybór formatu kwadratu 112 × 112 cm tworzy szczególną relację między postacią drzewną a przestrzenią. Drzewo przestaje być wyłącznie elementem naturalnym, by stać się autonomicznym, monumentalnym ciałem, które zajmuje i napiętnuje powierzchnię malarską. Jego poziome gałęzie, masy liścia i pnie artykułują przestrzeń tak, jakby były strukturami rysowanymi w krajobrazie.
Użycie akrylu w czerni i bieli pogłębia to odczytanie. Brak koloru nie oznacza redukcji, lecz koncentrację spojrzenia: światło, cień, tekstura i gest nabierają większego znaczenia. Szybkie i fragmentaryczne pociągnięcia pędzla budują listowie bez dosłownego opisywania go. Drzewo pojawia się więc między przedstawieniem a abstrakcją, rozpoznawalne, lecz poddane procesowi syntezy i transformacji.
Wyraźnie obecna jest także dimension gestualna. Ślady pędzla, transparentności, nagromadzenia materii i wytrawione obszary powierzchni ukazują proces tworzenia obrazu. Krajobraz nie wydaje się oglądany, lecz rekonstruowany poprzez pamięć, gest i fizyczne doświadczenie malowania.
W niektórych pracach poziomość koron kontrastuje z pionowością pni; w innych drzewo koncentruje się w zwartą masę, która wydaje się wyłaniać prosto z ziemi. Ta różnorodność pozwala każdemu dziełu funkcjonować niezależnie, ale gdy patrzy się na nie razem, tworzą wizualną opowieść o trwałości, czasie i wytrwałości.
Przedstawiane drzewa przekazują poczucie spokoju, choć ich powierzchnie pełne są ruchu. W nich współistnieją kruchość i siła, milczenie i energia. Krajobraz staje się w ten sposób przestrzenią emocjonalną: nie tyle reprezentuje konkretne miejsce, ile mówi o naszym stosunku do natury i potrzebie zatrzymania spojrzenia na tym, co utrzymuje się.
Seria ostatecznie proponuje refleksję nad obecnością i śladem. Drzewo pozostaje zakorzenione, podczas gdy wszystko inne — światło, klimat, percepcja widza i własny gest malarski — wydają się być w transformacji. Ta napięcie między tym, co stałe, a tym, co efemeryczne, stanowi jedną z głównych wartości poetyckich tych obrazów.
aleixalbareda.com