Aleix Albareda - IT'S TIME TO TRUST THE TRUTH WITHIN

Unikatowy egzemplarz, z certyfikatem autentyczności.

DARKNES·S - Akryle na płótnie, 112 × 112 cm
W tej serii drzewo staje się motywem kontemplacji i jednocześnie niemal architektoniczną obecnością. Cztery obrazy eksplorują różne konfiguracje krajobrazu poprzez ograniczoną gamę bieli, szarości i czerni, gdzie materiał malarski zyskuje kluczowe znaczenie.
Wybór kwadratowego formatu 112 × 112 cm tworzy szczególny związek między figurą drzewa a przestrzenią. Drzewo przestaje funkcjonować wyłącznie jako element naturalny i staje się autonomicznym, monumentalnym ciałem, które zajmuje i napięca powierzchnię malarską. Jego gałęzie poziome, masy liściaste i pnie artykułują przestrzeń, jakby były narysowanymi w krajobrazie strukturami.
Użycie akrylu w czerni i bieli potęguje to odczytanie. Brak koloru nie oznacza redukcji, lecz koncentrację spojrzenia: światło, cień, faktura i gest zyskują na znaczeniu. Szybkie i fragmentaryczne pociągnięcia pędzla budują listowie, nie opisując go dosłownie. Drzewo pojawia się tu między reprezentacją a abstrakcją, rozpoznawalne, lecz poddane procesowi syntezy i przekształcenia.
Wiąże się z tym również wyraźny wymiar gestualny. Ślady pędzla, przeźroczystości, nagromadzenia materii i wyżłobione obszary powierzchni ujawniają proces tworzenia obrazu. Krajobraz nie wydaje się być raczej obserwowany, lecz rekonstruowany na podstawie pamięci, gestu i fizycznego doświadczenia malowania.
W niektórych dziełach poziomość koron kontrastuje z wertykalnością pni; w innych drzewo skupia się w zwartą masę, która wydaje się wyłaniać prosto z ziemi. Ta wariacja pozwala każdemu elementowi funkcjonować niezależnie, ale kiedy ogląda się je łącznie, tworzą wizualną opowieść o trwałości, czasie i oporze.
Przedstawione drzewa przekazują poczucie spokoju, choć ich powierzchnie pełne są ruchu. W nich współistnieją kruchość i siła, cisza i energia. Krajobraz staje się w ten sposób przestrzenią emocjonalną: nie tyle odzwierciedla miejsce konkretne, ile wydaje się mówić o naszym stosunku do natury i potrzebie zatrzymania spojrzenia na tym, co pozostaje.
Seria w końcu proponuje refleksję nad obecnością i śladem. Drzewo pozostaje zakorzenione, podczas gdy wszystko inne — światło, klimat, percepcja widza i sam gest malarski — zdaje się podlegać przemianie. Ta napięta relacja między tym, co stałe, a tym, co ulotne, stanowi jedną z głównych wartości poetyckich tych obrazów.
aleixalbareda.com