Aleix Albareda - Pinell swing blind






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140963
Doskonała ocena na Trustpilot.
Pinell swing blind to współczesny obraz akrylowy na płótnie z 2023 roku, 112 × 112 cm, z Hiszpanii, ręcznie podpisany, w doskonałym stanie, oryginalne wydanie sprzedawane bezpośrednio przez artystę i z certyfikatem autentyczności.
Opis od sprzedawcy
Pojedyncze dzieło, z certyfikatem autentyczności.
REDARKNES·S - Akryle na płótnie, 112 × 112 cm
Te obrazy tworzą terytorium między tym, co rozpoznawalne, a tym, co wyobrażone. Na bazie podstawowej palety czerni, szarości i bieli materia malarska staje się krajobrazem, pamięcią i śladem. Powierzchnie ukazują się jako podzielone, erodowane i odtworzone za pomocą plam, gestów, transparentności i splotów geometrycznych, które współistnieją z bardziej swobodną i organiczną gestualnością.
Obraz wydaje się wyłaniać z nagromadzenia materii. Ciemny środek koncentruje spojrzenie i działa jak swojego rodzaju rozszerzający się jądro, podczas gdy pociągnięcia pędzla otaczające go sugerują ruch, roślinność, skałę lub naturę poddaną nieustannej przemianie. Światło nie pochodzi z jednego punktu: pojawia się pomiędzy warstwami, w małych pustkach i białych fragmentach, które wibrują kompozycją.
Wprowadza się nieco bardziej architektoniczną strukturę. Siatki, moduły i pola faktury organizują pozorny chaos i wyznaczają napięcie między porządkiem a rozlewem.
Krajobraz przestaje być dosłowną reprezentacją i staje się doświadczeniem: czymś, czym się przechodzi, co się pamięta, a ostatecznie rekonstruuje za pomocą fragmentów.
W tych pracach terytorium nie jest opisywane; jest doświadczane.
Malarstwo funkcjonuje jako mapa emocjonalna, na której współistnieją natura, pamięć i ludzka ingerencja.
Kształty geometryczne wyglądają na resztki racjonalnej struktury, którą sama materia malarska usiłuje rozbijać.
Z tej konfrontacji wyłania się silny, niemal archeologiczny obraz, w którym każda warstwa wydaje się zawierać ślad poprzedniej.
Kwadratowy format 112 × 112 cm potwierdza to doświadczenie frontalne i wciągające: spojrzenie łatwo nie znajduje punktu wejścia ani wyjścia, lecz zostaje uwięzione na powierzchni rozciągającej się we wszystkich kierunkach.
To dzieła, które mówią, ostatecznie, o konkretnych miejscach, nie ograniczając się do nich.
Malarstwo staje się zatem miejscem sedymentacji: miejscem, gdzie to, co przeżyte, to, co zaobserwowane i to, co wyobrażone, kończą tworząc wspólną substancję.
alexalbareda.com
Pojedyncze dzieło, z certyfikatem autentyczności.
REDARKNES·S - Akryle na płótnie, 112 × 112 cm
Te obrazy tworzą terytorium między tym, co rozpoznawalne, a tym, co wyobrażone. Na bazie podstawowej palety czerni, szarości i bieli materia malarska staje się krajobrazem, pamięcią i śladem. Powierzchnie ukazują się jako podzielone, erodowane i odtworzone za pomocą plam, gestów, transparentności i splotów geometrycznych, które współistnieją z bardziej swobodną i organiczną gestualnością.
Obraz wydaje się wyłaniać z nagromadzenia materii. Ciemny środek koncentruje spojrzenie i działa jak swojego rodzaju rozszerzający się jądro, podczas gdy pociągnięcia pędzla otaczające go sugerują ruch, roślinność, skałę lub naturę poddaną nieustannej przemianie. Światło nie pochodzi z jednego punktu: pojawia się pomiędzy warstwami, w małych pustkach i białych fragmentach, które wibrują kompozycją.
Wprowadza się nieco bardziej architektoniczną strukturę. Siatki, moduły i pola faktury organizują pozorny chaos i wyznaczają napięcie między porządkiem a rozlewem.
Krajobraz przestaje być dosłowną reprezentacją i staje się doświadczeniem: czymś, czym się przechodzi, co się pamięta, a ostatecznie rekonstruuje za pomocą fragmentów.
W tych pracach terytorium nie jest opisywane; jest doświadczane.
Malarstwo funkcjonuje jako mapa emocjonalna, na której współistnieją natura, pamięć i ludzka ingerencja.
Kształty geometryczne wyglądają na resztki racjonalnej struktury, którą sama materia malarska usiłuje rozbijać.
Z tej konfrontacji wyłania się silny, niemal archeologiczny obraz, w którym każda warstwa wydaje się zawierać ślad poprzedniej.
Kwadratowy format 112 × 112 cm potwierdza to doświadczenie frontalne i wciągające: spojrzenie łatwo nie znajduje punktu wejścia ani wyjścia, lecz zostaje uwięzione na powierzchni rozciągającej się we wszystkich kierunkach.
To dzieła, które mówią, ostatecznie, o konkretnych miejscach, nie ograniczając się do nich.
Malarstwo staje się zatem miejscem sedymentacji: miejscem, gdzie to, co przeżyte, to, co zaobserwowane i to, co wyobrażone, kończą tworząc wspólną substancję.
alexalbareda.com
