Aleix Albareda - Uncertain step in Pinós by night

Pojedyncze dzieło, z certyfikatem autentyczności.

REDARKNES·S - Akryle na płótnie, 112 × 112 cm
Te obrazy tworzą terytorium między tym, co rozpoznawalne, a tym, co wyobrażone. Z podstawowej palety czerni, szarości i bieli materia malarska przekształca się w krajobraz, pamięć i ślad. Powierzchnie wydają się fragmentaryczne, erodowane i rekonstrukowane poprzez plamy, gesty, przezroczystości i geometryczne struktury, które współistnieją z bardziej swobodną i organiczną gestykulacją.
Obraz wydaje się wyłaniać z nagromadzenia materii. Ciemne centrum koncentruje wzrok i funkcjonuje jak swoisty rozwijający się rdzeń, podczas gdy pociągnięcia pędzla otaczające go sugerują ruch, roślinność, skałę lub naturę poddaną ciągłej transformacji. Światło nie pochodzi z jednego punktu: pojawia się między warstwami, w małych pustkach i białych fragmentach, które wibrują kompozycją.
Wprowadza się nieco bardziej architektoniczną strukturę. Siatki, moduły i pola faktur organizują pozorny chaos i wyznaczają napięcie między porządkiem a przepływem. Krajobraz przestaje być literalnym odwzorowaniem, by stać się doświadczeniem: czymś, przez co się przechodzi, co się pamięta i ostatecznie co rekonstruuje się poprzez fragmenty.
W tych pracach terytorium nie jest opisane; jest doświadczane. Malarstwo działa jak mapę emocjonalną, na której współwystępują natura, pamięć i ingerencja ludzka. Formy geometryczne przypominają resztki racjonalnej struktury, którą sama materia malarska usiłuje rozebrać. Z tego konfliktu wyłania się silny, prawie archeologiczny obraz, w którym każda warstwa zdaje się zawierać ślad innej poprzedniej.
Kwadratowy format 112 × 112 cm potęguje to doświadczenie frontalne i immersyjne: wzrok nie łatwo znajduje punkt wejścia ani wyjścia, lecz zostaje uwięziony na powierzchni, która rozciąga się we wszystkie strony.
Są to prace, które w końcu mówią o konkretnych miejscach, nie ograniczając się do nich. Malarskość staje się w ten sposób przestrzenią sedymentacji: miejscem, gdzie to, co przeżyto, co zaobserwowano i co wyobrażono, ostatecznie tworzy tę samą materię.
aleixalbareda.com