Aleix Albareda - LA COMA I LA PEDRA FORGOTTEN FEARS





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140908
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny obraz akrylowy na płótnie 112 × 112 cm, tytuł 'LA COMA I LA PEDRA FORGOTTEN FEARS', pochodzący z Hiszpanii, ręcznie podpisany, rok 2023, sprzedawany bezpośrednio od artysty, w doskonałym stanie, unikatowe dzieło z certyfikatem autentyczności.
Opis od sprzedawcy
Unikatowy egzemplarz, z certyfikatem autentyczności.
REDARKNES·S - Acryl na płótnie, 112 × 112 cm
Te malarstwa tworzą terytorium między tym, co rozpoznawalne, a tym, co wyobrażone.
Na podstawie podstawowej palety czerni, szarości i bieli, materia malarska przekształca się w krajobraz, pamięć i ślad.
Powierzchnie wydają się fragmentaryczne, erodowane i rekonstrukowane poprzez plamy, gesty, transparentności i geometryczne włókna, które współistnieją z bardziej swobodną i organiczną gestualnością.
Obraz wydaje się wyłaniać z nagromadzenia materii.
Środek ciemny koncentruje spojrzenie i pełni rolę rozszerzającego się jądra, podczas gdy pociągnięcia pędzla otaczające go sugerują ruch, roślinność, skałę lub naturę poddaną nieustannej przemianie.
Światło nie pochodzi z jednego punktu: pojawia się między warstwami, w małych pustkach i białych fragmentach, które wibrują kompozycję.
Wprowadza się nieco bardziej architektoniczną strukturę.
Siatki, moduły i pola faktury organizują pozorny chaos i wyznaczają napięcie między porządkiem a przekroczeniem.
Krajobraz przestaje być dosłowną reprezentacją, staje się doświadczeniem: czymś, czym się przechodzi, co się pamięta i ostatecznie rekonstruuje poprzez fragmenty.
W tych pracach terytorium nie jest opisywane; jest doświadczane.
Malarstwo działa jak emocjonalna mapa, na której współistnieją przyroda, pamięć i ingerencja ludzka.
Formy geometryczne przypominają resztki racjonalnej struktury, którą sama materia malarska usiłuje rozpuścić.
Z tego konfliktu wyłania się silny, prawie archeologiczny obraz, w którym każda warstwa wydaje się zawierać ślad innej wcześniejszej.
Kwadratowy format 112 × 112 cm potęguje to bezpośrednie i otaczające doświadczenie: wzrok łatwo nie znajduje punktu wejścia ani wyjścia, lecz zostaje uwięziony na powierzchni, która rozciąga się we wszystkich kierunkach.
Są to prace, które w końcu mówią o konkretnych miejscach, nie ograniczając się do nich.
Malarstwo staje się więc przestrzenią sedymentacji: miejscem, gdzie to, co przeżyte, to, co zaobserwowane, i to, co wyobrażone, tworzą wspólną materię.
aleixalbareda.com
Unikatowy egzemplarz, z certyfikatem autentyczności.
REDARKNES·S - Acryl na płótnie, 112 × 112 cm
Te malarstwa tworzą terytorium między tym, co rozpoznawalne, a tym, co wyobrażone.
Na podstawie podstawowej palety czerni, szarości i bieli, materia malarska przekształca się w krajobraz, pamięć i ślad.
Powierzchnie wydają się fragmentaryczne, erodowane i rekonstrukowane poprzez plamy, gesty, transparentności i geometryczne włókna, które współistnieją z bardziej swobodną i organiczną gestualnością.
Obraz wydaje się wyłaniać z nagromadzenia materii.
Środek ciemny koncentruje spojrzenie i pełni rolę rozszerzającego się jądra, podczas gdy pociągnięcia pędzla otaczające go sugerują ruch, roślinność, skałę lub naturę poddaną nieustannej przemianie.
Światło nie pochodzi z jednego punktu: pojawia się między warstwami, w małych pustkach i białych fragmentach, które wibrują kompozycję.
Wprowadza się nieco bardziej architektoniczną strukturę.
Siatki, moduły i pola faktury organizują pozorny chaos i wyznaczają napięcie między porządkiem a przekroczeniem.
Krajobraz przestaje być dosłowną reprezentacją, staje się doświadczeniem: czymś, czym się przechodzi, co się pamięta i ostatecznie rekonstruuje poprzez fragmenty.
W tych pracach terytorium nie jest opisywane; jest doświadczane.
Malarstwo działa jak emocjonalna mapa, na której współistnieją przyroda, pamięć i ingerencja ludzka.
Formy geometryczne przypominają resztki racjonalnej struktury, którą sama materia malarska usiłuje rozpuścić.
Z tego konfliktu wyłania się silny, prawie archeologiczny obraz, w którym każda warstwa wydaje się zawierać ślad innej wcześniejszej.
Kwadratowy format 112 × 112 cm potęguje to bezpośrednie i otaczające doświadczenie: wzrok łatwo nie znajduje punktu wejścia ani wyjścia, lecz zostaje uwięziony na powierzchni, która rozciąga się we wszystkich kierunkach.
Są to prace, które w końcu mówią o konkretnych miejscach, nie ograniczając się do nich.
Malarstwo staje się więc przestrzenią sedymentacji: miejscem, gdzie to, co przeżyte, to, co zaobserwowane, i to, co wyobrażone, tworzą wspólną materię.
aleixalbareda.com

