Getulio Alviani (1939-2018) - Minimalistic construction / Design IIIa

Getulio Alviani: Design IIIa

Medium: Sitodruk
Material: Papier
Wymiary: 28 x 28 cm, oprawa 35 x 35 x 4,5 cm

Sprzedawane w ramie i z passe-partout

Wydawca: Edition Panderma, Basel
Rok: opublikowano 1977
Wydanie: 230 egzemplarzy
Podpis: Podpisano
Z oprawą

Pochodzenie: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna kolekcja, Basel

Stan / Restaurowanie: doskonały stan archiwalny

Dodatkowe informacje:

Rzadka ograniczona edycja przenośnej kolekcji powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to egzemplarz bez numeru spośród 230 edycji (65 egzemplarzy poza obiegiem również bez numeru) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, łączących około 180 dzieł sztuki, które prezentują scenę awangardy artystycznej między latami 50. a 70. XX wieku. Dzieła zostały zebrane przez Carl Laszlo i obejmowały największych artystów tamtego okresu, którzy wniesli istotne prace, często stanowiące punkt zwrotny w ich twórczości i karierze; na przykład prace Enrico Castellaniego to jego pierwsze udokumentowane prace graficzne, a wielokrotność Achrome Piero Manzoniego to jedyny egzemplarz wyprodukowany przez samego artystę.

Biografia:

Getulio Alviani (5 września 1939 w Udine – 24 lutego 2018 w Mediolanie) był włoskim malarzem, działającym w Mediolanie. Uważany za jednego z najważniejszych artystów optyczno-kinetycznych. W 1962 przeniósł się do Mediolanu, gdzie zaprzyjaźnił się z Piero Manzonim i Lucio Fontaną, który był bardzo zainteresowany jego pracami i zakupił niektóre z jego „powierzchni”. Współpracował także z innymi słynnymi artystami, takimi jak Max Bill, Bruno Munari i Josef Albers. W 1964 został zaproszony na pokaz na Biennale w Wenecji, udanie dzieląc salę z Enrico Castellanim.
W 1965 Alviani brał udział w The Responsive Eye w MoMA w Nowym Jorku, wraz z innymi artystami związanymi z kinetyczną i programowaną sztuką. Jego prace zakupiło MoMA i wykorzystano jako plakat do następnej wystawy muzeum, „The New Acquisitions”. W 1968 został zaproszony na Documenta 4 w Kassel. W latach 70. podróżował po Ameryce Południowej i zgodził się, na prośbę Jesús Rafael Soto, objąć stanowisko dyrektora Muzeum Sztuki Współczesnej Jesús Soto w Ciudad Bolívar, Wenezuela. Jego prace ponownie zostały pokazane na Biennale w Wenecji w 1984, 1986 i 1993 roku. Wystawiał także na Triennale w Mediolanie, w Kunsthaus Graz, Palazzo delle Papesse w Sienie, Académie de France w Rzymie, Biennale w Buenos Aires, na wystawie podróżującej „Light, Movement and Programming” oraz na Quadriennale w Rzymie.