Jinks Kunst (1976) - Yuma - Bankonote - No réserve

Urodzony w 1976 roku w Vevey w Szwajcarii, Jinks Kunst to franco-szwajcarski street artist osiadły w Nantes, gdzie mieszka i pracuje. Jego uniwersum kiełkuje w młodości głęboko naznaczonej kulturą hip-hop i surową energią skateboardu. Przez magazyny, fanziny i okładki płyt bardzo wcześnie odkrywa graffiti i ilustrację. Najpierw pociąga go liternictwo graffiti, stopniowo rozszerza swoją praktykę, żywiąc ją eksperymentem i terenem. Z biegiem lat jego praca przybiera różne formy: kolaże z malunków wykonanych na papierze, naklejki, freski i przeróbki znaków drogowych. Inwestuje w różnorodną gamę nośników, od ścian po miejskie tablice, a także drewno, deski snowboardowe i winyle. Na początku lat 2000 jego prace regularnie pojawiają się na wystawach we Francji i za granicą. Wchodzą do licznych prywatnych kolekcji i pojawiają się w wielu międzynarodowych publikacjach poświęconych sztuce ulicznej, które świadczą o już mocno ugruntowanej drodze w scenie miejskiego świata. Dla Jinks Kunst ulica to nie tylko miejsce ekspozycji: to konieczność. Jego praca wpisuje się w nią jako żyjący ślad, a jego szablony, plakaty, naklejki i malowidła znajdują się dziś w 44 krajach, wśród Europy, Afryki, Azji i Ameryki Południowej. Te podróże zawsze idą w parze z tą samą misją: długie spacerowanie, obserwowanie, szukanie dobrych murów, dobrych tablic, dobrych miejsc. Ale przede wszystkim to okazje do silnych spotkań z lokalnymi społecznościami i lokalnymi artystami. W tym podejściu sztuka miejska staje się narzędziem łączenia ludzi i sposobem realnego działania. Jinks Kunst regularnie angażuje się w działania wolontariackie, wobec publiczności mającej ograniczony lub żaden dostęp do tej formy kulturowej ekspresji. W slumsach, obozach uchodźców, dzielnicach robotniczych czy szkołach organizuje warsztaty tworzenia po szablonie, dzieląc się swoimi umiejętnościami jako pomost między kulturami i realiami. Rok 2006 to decydujący zwrot: odkrycie szabloru, które natychmiast stało się objawieniem i trwałą pasją. Jego praca wyróżnia się całkowicie ręczną produkcją. Uzbrojony w nóż, wycina z niezwykłą precyzją, przez godziny, zdjęcia lub rysunki postaci. Jego inspiracja jest szeroka i wolna, czerpiąc zarówno z aktualnych wydarzeń, polityki, literatury, kultur miejskich, jak i świata zwierząt. W styczniu 2008 roku w Nantes rozpoczyna serię przeróbek znaków drogowych, praktykę, która szybko staje się symbolicznym znakiem jego twórczości i którą kontynuuje w wielu krajach. Jego dorobek to szereg projektów o dużym znaczeniu. W 2015 roku realizuje kilka malowideł na slumsach Sidi Moumen w Casablance, w Maroku, we współpracy z stowarzyszeniem Street Art Sans Frontière. W kolejnym roku dołącza do projektu Prasad stowarzyszenia Art Lab w Katmandu, Nepal, które organizuje warsztaty street art. Aby zakończyć wydarzenie w Beni, tworzy fresk ku czci Mahabira Puna, nepalskiego nauczyciela uznanego za jego pracę nad instalacją Wi-Fi w odległych regionach Himalajów. Ta realizacja przybiera formę monumentalnego portretu o wymiarach 2,5 metra na 4,3 metra. W 2017 roku, w ramach festiwalu Cambodia Urban Art w Phnom Penh, Kambodża, tworzy dzieło upamiętniające film Les Pépites reżyserii Xaviera de Lauzanne, nakręcony w tym mieście. Projekt umożliwił mu spotkanie z reżyserem, zainteresowanym jego podejściem i jego uniwersum. W 2019 roku organizuje projekt wolontariacki „Alibi” we współpracy z kilkoma lokalnymi instytucjami. We współpracy ze stowarzyszeniem Solid’Art International działa na Kurdystanie irackim oraz w różnych obozach uchodźców: Chatila w Bejrucie, a następnie Marj i Bar Elias na równinie Bekaa w Libanie. Celem projektu było malowanie z lokalną ludnością, ale przede wszystkim u boku uchodźców, co zaowocowało intensywnymi i głęboko ludzkimi chwilami tworzenia zbiorowego. Równolegle do działań terenowych jego praca nadal znajduje miejsce na ważnych wydarzeniach artystycznych. W 2021 roku był jednym z 76 artystów wybranych z 2300 kandydatów do udziału w Nagrodzie graffiti i street art 2021 w Paryżu. W 2022 roku wraz z innymi 25 artystami brał udział w wystawie „Road Map” zorganizowanej przez Colors Festival w dzielnicy Saint-Germain-des-Prés. W 2023 roku brał udział w Salonie sztuki współczesnej Stowarzyszenia Solid’Art w Carreau du Temple, wydarzeniu solidarnościowym mobilizującym artystów do wspierania działań stowarzyszenia. W tym samym roku ofiarował 11 prac do funduszu powierniczego CHU w Nantes, przeznaczonych na aukcję mającą na celu zbieranie funduszy na finansowanie projektów związanych ze zdrowiem, sportem, badaniami, integracją i sztuką. Rok 2024 przynosi ważny krok naprzód: nową wystawę osobistą w La Graffiti Compagnie w Le Pouliguen, co potwierdza lojalny związek z tym miejscem ekspresji. Uczestniczy też w kilku dużych wystawach zbiorowych, m.in. Colors Festival w Tours i solidarnościowym wydarzeniu C’est de la bombe w Empreinte Galerie d’Orléans. Jego prace podróżują także do Baart Gallery w Bari we Włoszech, galerii Une Vision Singulière w Hénon, do Shack w Paryżu oraz na Shake Art Festival w Saint-Brieuc, nieodłączny punkt sceny miejskiej. W 2025 roku jego artystyczna aktualność znacznie się nasila. Prezentuje trzy wystawy osobiste w Galerie Morphose i New Eye w Nantes, a także w Undercover w Saint-Nazaire. Równolegle bierze udział w kilku projektach zbiorowych o charakterze zaangażowanym i tematycznym, m.in. Art for Gaza w Sanctuary Gallery w Wielkiej Brytanii, Faites vos jeux w Orleanie, czy wystawa w Musée Collection Bien Jouet. Odnawia również swoją obecność na Colors Festival w Tours, w Baart Gallery we Włoszech oraz w La Graffiti Compagnie na wystawie Y a pas de mâle! Na polu terenowym rok ten obfituje również w międzynarodowe akcje. Jinks Kunst bierze udział m.in. w pierwszym Meeting of Styles w Yeumbeul w Senegalu, w Zagreb Street Art Festival w Chorwacji oraz w Paste Up Festival w Grenoble. Zaproszony przez Institut Français do Vientiane w Laosie w ramach programu Cycle Patrimoine kontynuuje artystyczną eksplorację świata. We Francji uczestniczy w miejscach ikonicznych, jak Maison Radieuse Le Corbusiera w Rezé z okazji siedemdziesiątej rocznicy, bierze udział w projekcie Collège fou fou fou w Ille-et-Vilaine i wybitnie pojawia się podczas jam DKA / D77 w Paryżu. Między zaangażowaniem społecznym, podróżami, interwencjami miejskimi i wystawami, Jinks Kunst buduje wyjątkowe, wymagające i głęboko ludzkie dzieło. Jego podejście, zakorzenione w ulicy, ale otwarte na świat, przekształca mury i znaki miejskie w przestrzenie narracji, pamięci i dialogu, zapraszając do kontynuowania odkrywania jego uniwersum poza każdą pojedynczą pracą, którą napotykamy.