S.A. - Elementorum Geometria - 1850






Specjalistka od starych książek, skupiona na sporach teologicznych od 1999 roku.
€ 3 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140963
Doskonała ocena na Trustpilot.
Elementorum Geometria autorstwa S.A., łacińskojęzyczny rękopis matematyczny z ręcznie akwarelowanymi rysunkami, oprawa Brossura, 230 stron, ok. 1850, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
KOLOR DO WYJAŚNIENIA PRZESTRZENI: ZACHWYCAJĄCY RĘKOPIS NAUKOWY
W tekście liczne akwarelowe rysunki geometryczne, niektóre na całą stronę, używające kolorów do podkreślenia figur, kątów, proporcji i przekrojów.
Zachwycający rękopis z końca XIX wieku zatytułowany „Elementorum geometria libri IV”, świadectwo europejskiej tradycji dydaktycznej w przekazywaniu fundamentów klasycznej geometrii. Spisany czarnym atramentem na papierze i ozdobiony licznymi rysunkami akwarelowymi – niektóre na całą stronę – tom łączy rygor matematyczny z elegancją graficzną. Prawdopodobnie przeznaczony do nauczania lub badania zaawansowanego, stanowi interesujący dokument kultury naukowej późno‑wiekowej, gdy geometriaeuclidowa nadal stanowiła trzon kształcenia akademickiego.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Rękopisy naukowe z oryginalnym aparatem graficznym, zwłaszcza jeśli posiadają dobrej jakości rysunki akwarelowe, poszukiwane są przez kolekcjonerów historii nauki i dydaktyki. Egzemplarz taki zwykle plasuje się w zakresie od 900 do 1 500 euro, z odchyleniami zależnymi od jakości rysunków, kompletności i stanu zachowania.
.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Rękopis na papierze makulowanego o wysokiej jakości, z końca XIX wieku. 218 stron ponumerowanych (mierz. 268 x 182 mm). Tekst czarnym atramentem, starannie zredagowany i czytelny. Liczne rysunki geometryczne akwarelowane w tekście, niektóre na całą stronę, z użyciem kolorów do podkreślenia figur, kątów, proporcji i przekrojów. Oprawa w marmurkowany karton z epoki; grzbiet prosty. Niektóre przebarwienia i ślady użytkowania zgodne z naturą rękopisu i dydaktycznego charakteru tomu. W rękopisach z epoki mogą występować drobne niedoskonałości, które nie zawsze wynikają z opisu. Strony (2); 6nn; 218; 2nn; (2). Ta oferta zawiera wizualizacje AI. Proszę odwołać się do oryginalnych fotografii w celu weryfikacji faktycznych warunków przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu.
CAŁKOWITY TYTUŁ I AUTOR
Elementorum geometria libri IV.
S.L, koniec XIX wieku.
S.A.
KONTEKST I ZNACZENIE
Tytuł łaciński bezpośrednio nawiązuje do tradycji euklidesowej i organizacji w księgi typowej dla podręczników klasycznych. W XIX wieku geometria była centralną dyscypliną w kształceniu naukowym i technicznym, a rękopisy tego typu mogły być przeznaczone do szkół średnich, seminariów lub instytutów technicznych.
Obecność rysunków akwarelowanych sugeruje precyzyjne zamierzenie objaśniające: kolor ułatwia odróżnienie płaszczyzn, przekrojów, wielokątów i brył, czyniąc tom skutecznym narzędziem dydaktycznym. Rękopis potwierdza utrzymanie kultury łacińskiej w tytułach akademickich oraz znaczenie prezentacji graficznej w przekazywaniu wiedzy matematycznej.
HISTORIA WYDANIA I KREŚLENIE OBIEGU
Ponieważ nie jest to dzieło drukowane, lecz rękopis, egzemplarz najprawdopodobniej jest unikatowy. Prawdopodobnie został zredagowany jako zeszyt ćwiczeń, podręcznik prywatny lub kopia kaligraficzna przeznaczona dla ucznia. Dalsze studia paleograficzne i merytoryczne mogłyby pozwolić na identyfikację środowiska produkcji oraz ewentualnego związku z programami szkolnymi epoki.
BIBLIOGRAFIA I ODZNACZENIA
Barbin, Evelyne, „History of Teaching Geometry”, w Handbook on the History of Mathematics Education, Springer, 2014, w kontekście roli geometrii euclidowej w nowoczesnym kształceniu.
Boi, Luciano (red.), 1830–1930: A Century of Geometry, Springer, dla kontekstu przemian geometrii w XIX wieku i utrzymania euclidowego modelu w europejskiej kulturze matematycznej.
Preveraud, Thomas, badania nad dydaktyką geometrii euclidowej między XVIII a XIX wiekiem, zwłaszcza w kontekście formacyjnego charakteru w szkołach i na poziomach wyższych.
Handbook on the History of Mathematics Education, Springer, ogólne odniesienie do historii nauczania matematyki i przekazu szkolnego geometrii.
Odniesienia do zeszytów i rękopisów szkolnych z XIX wieku przechowywanych w kolekcjach instytucjonalnych, użyte do porównawczych analiz typologicznych między rękopisami dydaktycznymi geometrii.
Oxford History of Science Museum, kolekcje rękopisów naukowych i matematycznych, dla kontekstu materialnego rękopisów dydaktycznych i praktycznych z epoki nowożytnej i współczesnej.
Dla ogólnego obrazu geometrii XIX wieku i jej epistemologicznej wartości: Stanford Encyclopedia of Philosophy, „Nineteenth Century Geometry”.
Historie sprzedawców
KOLOR DO WYJAŚNIENIA PRZESTRZENI: ZACHWYCAJĄCY RĘKOPIS NAUKOWY
W tekście liczne akwarelowe rysunki geometryczne, niektóre na całą stronę, używające kolorów do podkreślenia figur, kątów, proporcji i przekrojów.
Zachwycający rękopis z końca XIX wieku zatytułowany „Elementorum geometria libri IV”, świadectwo europejskiej tradycji dydaktycznej w przekazywaniu fundamentów klasycznej geometrii. Spisany czarnym atramentem na papierze i ozdobiony licznymi rysunkami akwarelowymi – niektóre na całą stronę – tom łączy rygor matematyczny z elegancją graficzną. Prawdopodobnie przeznaczony do nauczania lub badania zaawansowanego, stanowi interesujący dokument kultury naukowej późno‑wiekowej, gdy geometriaeuclidowa nadal stanowiła trzon kształcenia akademickiego.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Rękopisy naukowe z oryginalnym aparatem graficznym, zwłaszcza jeśli posiadają dobrej jakości rysunki akwarelowe, poszukiwane są przez kolekcjonerów historii nauki i dydaktyki. Egzemplarz taki zwykle plasuje się w zakresie od 900 do 1 500 euro, z odchyleniami zależnymi od jakości rysunków, kompletności i stanu zachowania.
.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Rękopis na papierze makulowanego o wysokiej jakości, z końca XIX wieku. 218 stron ponumerowanych (mierz. 268 x 182 mm). Tekst czarnym atramentem, starannie zredagowany i czytelny. Liczne rysunki geometryczne akwarelowane w tekście, niektóre na całą stronę, z użyciem kolorów do podkreślenia figur, kątów, proporcji i przekrojów. Oprawa w marmurkowany karton z epoki; grzbiet prosty. Niektóre przebarwienia i ślady użytkowania zgodne z naturą rękopisu i dydaktycznego charakteru tomu. W rękopisach z epoki mogą występować drobne niedoskonałości, które nie zawsze wynikają z opisu. Strony (2); 6nn; 218; 2nn; (2). Ta oferta zawiera wizualizacje AI. Proszę odwołać się do oryginalnych fotografii w celu weryfikacji faktycznych warunków przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu.
CAŁKOWITY TYTUŁ I AUTOR
Elementorum geometria libri IV.
S.L, koniec XIX wieku.
S.A.
KONTEKST I ZNACZENIE
Tytuł łaciński bezpośrednio nawiązuje do tradycji euklidesowej i organizacji w księgi typowej dla podręczników klasycznych. W XIX wieku geometria była centralną dyscypliną w kształceniu naukowym i technicznym, a rękopisy tego typu mogły być przeznaczone do szkół średnich, seminariów lub instytutów technicznych.
Obecność rysunków akwarelowanych sugeruje precyzyjne zamierzenie objaśniające: kolor ułatwia odróżnienie płaszczyzn, przekrojów, wielokątów i brył, czyniąc tom skutecznym narzędziem dydaktycznym. Rękopis potwierdza utrzymanie kultury łacińskiej w tytułach akademickich oraz znaczenie prezentacji graficznej w przekazywaniu wiedzy matematycznej.
HISTORIA WYDANIA I KREŚLENIE OBIEGU
Ponieważ nie jest to dzieło drukowane, lecz rękopis, egzemplarz najprawdopodobniej jest unikatowy. Prawdopodobnie został zredagowany jako zeszyt ćwiczeń, podręcznik prywatny lub kopia kaligraficzna przeznaczona dla ucznia. Dalsze studia paleograficzne i merytoryczne mogłyby pozwolić na identyfikację środowiska produkcji oraz ewentualnego związku z programami szkolnymi epoki.
BIBLIOGRAFIA I ODZNACZENIA
Barbin, Evelyne, „History of Teaching Geometry”, w Handbook on the History of Mathematics Education, Springer, 2014, w kontekście roli geometrii euclidowej w nowoczesnym kształceniu.
Boi, Luciano (red.), 1830–1930: A Century of Geometry, Springer, dla kontekstu przemian geometrii w XIX wieku i utrzymania euclidowego modelu w europejskiej kulturze matematycznej.
Preveraud, Thomas, badania nad dydaktyką geometrii euclidowej między XVIII a XIX wiekiem, zwłaszcza w kontekście formacyjnego charakteru w szkołach i na poziomach wyższych.
Handbook on the History of Mathematics Education, Springer, ogólne odniesienie do historii nauczania matematyki i przekazu szkolnego geometrii.
Odniesienia do zeszytów i rękopisów szkolnych z XIX wieku przechowywanych w kolekcjach instytucjonalnych, użyte do porównawczych analiz typologicznych między rękopisami dydaktycznymi geometrii.
Oxford History of Science Museum, kolekcje rękopisów naukowych i matematycznych, dla kontekstu materialnego rękopisów dydaktycznych i praktycznych z epoki nowożytnej i współczesnej.
Dla ogólnego obrazu geometrii XIX wieku i jej epistemologicznej wartości: Stanford Encyclopedia of Philosophy, „Nineteenth Century Geometry”.
