Lauro De Bosis - Storia della mia morte - 1948

Lauro De Bosis: Historia mojej śmierci. Francesco De Silva, 1948

Centymetry 20 x 13, strony XXXVIII-184, miękka okładka z obwolutą ilustrowaną. Przedmowa Gaetano Salvemini, nota do tekstu Mario Vinciguerra. Z serii Biblioteka Leone Ginzburg, 5. Portret De Bosis na antiportalu, zachowuje dwa faksymile ulotek, które De Bosis rzucił na Rzym. DOSKONAŁY

Obwoluta z milimetrowymi urwiskami i brakami, kilka podkreśleń ołówkiem.

Niniejsze wydanie, opracowane przez Gaetana Salveminiego, na papierach Bosisa technicznie jest drugim włoskim wydaniem.
Zostało opublikowane przez wydawcę De Silvę z Turynu w tej samej serii, Biblioteka Leone Ginzburga, dzieło Jeśli To jest człowiek Primo Levi’ego

Pierwsze wydanie absolutne ukazało się w języku francuskim pod tytułem Histoire de ma mort (publikowane zarówno w czasopiśmie La Revue de Paris, jak i w belgijskim Le Soir, do którego De Bosis wysłał rękopis przed wypłynięciem). Pierwsze włoskie wydanie natomiast pochodzi z 1931 roku jako nielegalny broszurowy druk Gerechtigkeit und Freiheit.

Napisane przez Lauro de Bosis 3 października 1931 roku, kilka godzin przed jego tragicznym czynem, Historia mojej śmierci stanowi polityczne i duchowe testamenty poety i patrioty antyfaszysty.
Inicjator podziemnej grupy Sojusz Narodowy, De Bosis odbył krótkie lekcje pilotażu w Anglii i w Francji nabył monoplane Klemm L 25, symbolicznie nazwany Pegaz.
Wystartował z lotniska w Marignane tego samego popołudnia, dotarł do Rzymu około dwudziestej, latąc na bardzo niskiej wysokości nad zatłoczonym Korytem Umberto i nad głównymi dzielnicami miasta, aby rzucić około czterysta tysięcy ulotek antyfaszystowskich skierowanych do obywateli i króla. Po około pół godzinie lotu, który wywołał alarm w władzach reżimu, skręcił ku Morzu Tyrreńskiemu, aby wrócić na Korsykę, ale brak wystarczającego paliwa spowodował upadek do morza bez śladu."