Charles Landelle (XIX), Krąg - Franse School






Magister historii sztuki z praktyką w Sotheby’s i 15 lat doświadczenia.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141384
Doskonała ocena na Trustpilot.
Franse School, olejny obraz z 1860 roku, Francja, przypisywany Kręgowi Charlesa Landelle’a, przedstawia dwie kobiety przy źródle, 40 × 30 cm, 250 g, niepodpisany i w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
To subtelne i akademicko wykonane malowidło jest trafnym przykładem francuskiego orientalizmu z połowy XIX wieku (około 1860). Kompozycja ukazuje dwie młode kobiety w momencie spokoju przy monumentalnym źródle wodnym, osadzonym na tle szerokiego, śródziemnomorskiego lub północnoafrykańskiego wybrzeża pod czystym, błękitnym niebem.
Artysta posługuje się harmonijnym kontrastem pomiędzy dwiema postaciami. Z lewej strony klęczy kobieta w klasycznie drapowanym, ciemnoczerwonym stroju, widzianym od tyłu, co podkreśla jej elegancką partię ramion. Wyciąga ku tradycyjnej glinianej didce wodnej. Obok niej siedzi młoda kobieta, delikatnie owinięta w nieskazitelnie biały haik lub welon, składająca brodę na dłoni w zadumie. Jej melancholijne, migdałowatego kształtu oczy patrzą na widza prosto, z serene, senną minką.
Szczegółowe oddanie kamiennego źródła z miedzianą wypustką, tradycyjne metalowe bransoletki i subtelne odtworzenie tkaniny świadczą o malarzu o solidnym akademickim backgroundzie. Kompozycja i idealizacja kobiecych postaci wykazują silne stylistyczne paralelne z orientalistycznym dorobkiem Charlesa Landelle’a i Jeana-Léona Gérôme’a, którzy słynęli z przedstawiania miejscowej ludności z klasyczną, niemal rzeźbiarską godnością. Zamiast egzotyzującego spektaklu, to dzieło oferuje wyciszone, poetyckie hołdowanie codziennemu życiu Orientu.
To subtelne i akademicko wykonane malowidło jest trafnym przykładem francuskiego orientalizmu z połowy XIX wieku (około 1860). Kompozycja ukazuje dwie młode kobiety w momencie spokoju przy monumentalnym źródle wodnym, osadzonym na tle szerokiego, śródziemnomorskiego lub północnoafrykańskiego wybrzeża pod czystym, błękitnym niebem.
Artysta posługuje się harmonijnym kontrastem pomiędzy dwiema postaciami. Z lewej strony klęczy kobieta w klasycznie drapowanym, ciemnoczerwonym stroju, widzianym od tyłu, co podkreśla jej elegancką partię ramion. Wyciąga ku tradycyjnej glinianej didce wodnej. Obok niej siedzi młoda kobieta, delikatnie owinięta w nieskazitelnie biały haik lub welon, składająca brodę na dłoni w zadumie. Jej melancholijne, migdałowatego kształtu oczy patrzą na widza prosto, z serene, senną minką.
Szczegółowe oddanie kamiennego źródła z miedzianą wypustką, tradycyjne metalowe bransoletki i subtelne odtworzenie tkaniny świadczą o malarzu o solidnym akademickim backgroundzie. Kompozycja i idealizacja kobiecych postaci wykazują silne stylistyczne paralelne z orientalistycznym dorobkiem Charlesa Landelle’a i Jeana-Léona Gérôme’a, którzy słynęli z przedstawiania miejscowej ludności z klasyczną, niemal rzeźbiarską godnością. Zamiast egzotyzującego spektaklu, to dzieło oferuje wyciszone, poetyckie hołdowanie codziennemu życiu Orientu.
