Lucía Laurent - XL - Aroma de café





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141366
Doskonała ocena na Trustpilot.
Aroma de café autorstwa Lucía Laurent - XL, malarstwo akrylowe na płótnie, 120x90 cm, edycja oryginalna, podpis ręczny, w doskonałym stanie, wyprodukowano w Hiszpanii, sprzedawane bezpośrednio przez artystkę, powstałe po 2020 roku.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym w dużej mierze samouk, absolwentka Studiów Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Hiszpańskim w Hawanie.
Jej kontakt z obrazem rozpoczął się na długo przed tym, jak zajęła się profesjonalnie malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Później przez kilka lat zagłębiła się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, uproszczenia form i czytelności graficznej, które przenikają jej obecne malarstwo.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej zgromadzić tamte doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, budowany przede wszystkim techniką akrylu na płótnie.
Twórczość Lucíi Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z przewijającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną szklarnią lub po prostu chwilą kontemplowania.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naíf, wraz z odniesieniami dekoracyjnymi zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tutaj ponownie z reinterpretacją z własną wrażliwością – cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i prawie domowa; w innych kontrast kolorystyczny zyskuje wyraźnie graficzną intensywność.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej świacie malarskim. Nie przedstawiana jest jako bohaterka heroiczna czy odległa, lecz jako spokojna, elegancka i introspektywna kobiecość. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje tu glamour, ale to glamour intymne i milczące.
KOTY odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, łącząc kompozycję w reprezentację uczuć.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach albo integrują się z tłem, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
Dla takich prac jak postać przytulająca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby zbudować obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Pasy na sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowaniu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielonymi odcieniami niebieskości, tworząc obraz wykwintny, lecz nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta absence dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, ale starannie budowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej virtuozności technicznej, lecz od umiejętności redukcji sceny do wyrażenia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacje ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwa posiadają szczególną cechę: na pierwszy rzut oka mogą być dekoracyjne, ale za tym pięknem kryje się nieustanna pogoń za harmonią, wrażliwością i spokojem.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów ma na celu przyciąganie uwagi przesadą, Lucía Lauren wybiera przeciwną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie kryje się duża część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akryl na profesjonalnym, wysokiej jakości płótnie.
Wymiary: 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a przez FedEx do reszty świata.
Obraz będzie zapakowany i chroniony wieloma warstwami opakowania, włókniną ochronną i umieszczony w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła, do procesu pakowania i dostawy przez firmę wysyłkową potrzebne są trzy dni.
Przesyłka dotrze w terminie dziesięciu dni, w zależności od kraju odbiorcy.
„Ten zestaw zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, by potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
To dzieło w technice akrylu na płótnie jest figuracyjną, silnie inspirowaną sztuką Art Déco i współczesną ilustracją popową pracą przypominającą ciepło codziennego rytuału. Kompozycja przedstawia portret postaci kobiecej z zamkniętymi oczami w geście zachwytu, z czarną, falującą fryzurą ozdobioną margeritami, bluzkę z poziomymi paskami w odcieniach granatowego i błękitu oraz chusteczkę w kropki przy szyi. Trzyma delikatnie parujący kubek z sercem na jego powierzchni, wokół której po prawej znajduje się tradycyjny ekspres do kawy, a po lewej ozdobne kaktusy. Tło opiera się na symetrycznych łukach, złotych liniach i promiennym polu koloru karminowej czerwieni, które podkreśla centralną postać, tworząc niezwykle wyrafinowaną, harmonijną i silnie barwną propozycję estetyczną.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym w dużej mierze samouk, absolwentka Studiów Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Hiszpańskim w Hawanie.
Jej kontakt z obrazem rozpoczął się na długo przed tym, jak zajęła się profesjonalnie malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Później przez kilka lat zagłębiła się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, uproszczenia form i czytelności graficznej, które przenikają jej obecne malarstwo.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej zgromadzić tamte doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, budowany przede wszystkim techniką akrylu na płótnie.
Twórczość Lucíi Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z przewijającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną szklarnią lub po prostu chwilą kontemplowania.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naíf, wraz z odniesieniami dekoracyjnymi zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tutaj ponownie z reinterpretacją z własną wrażliwością – cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i prawie domowa; w innych kontrast kolorystyczny zyskuje wyraźnie graficzną intensywność.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej świacie malarskim. Nie przedstawiana jest jako bohaterka heroiczna czy odległa, lecz jako spokojna, elegancka i introspektywna kobiecość. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje tu glamour, ale to glamour intymne i milczące.
KOTY odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, łącząc kompozycję w reprezentację uczuć.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach albo integrują się z tłem, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
Dla takich prac jak postać przytulająca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby zbudować obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Pasy na sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowaniu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielonymi odcieniami niebieskości, tworząc obraz wykwintny, lecz nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta absence dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, ale starannie budowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej virtuozności technicznej, lecz od umiejętności redukcji sceny do wyrażenia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacje ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwa posiadają szczególną cechę: na pierwszy rzut oka mogą być dekoracyjne, ale za tym pięknem kryje się nieustanna pogoń za harmonią, wrażliwością i spokojem.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów ma na celu przyciąganie uwagi przesadą, Lucía Lauren wybiera przeciwną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie kryje się duża część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akryl na profesjonalnym, wysokiej jakości płótnie.
Wymiary: 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a przez FedEx do reszty świata.
Obraz będzie zapakowany i chroniony wieloma warstwami opakowania, włókniną ochronną i umieszczony w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła, do procesu pakowania i dostawy przez firmę wysyłkową potrzebne są trzy dni.
Przesyłka dotrze w terminie dziesięciu dni, w zależności od kraju odbiorcy.
„Ten zestaw zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, by potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
To dzieło w technice akrylu na płótnie jest figuracyjną, silnie inspirowaną sztuką Art Déco i współczesną ilustracją popową pracą przypominającą ciepło codziennego rytuału. Kompozycja przedstawia portret postaci kobiecej z zamkniętymi oczami w geście zachwytu, z czarną, falującą fryzurą ozdobioną margeritami, bluzkę z poziomymi paskami w odcieniach granatowego i błękitu oraz chusteczkę w kropki przy szyi. Trzyma delikatnie parujący kubek z sercem na jego powierzchni, wokół której po prawej znajduje się tradycyjny ekspres do kawy, a po lewej ozdobne kaktusy. Tło opiera się na symetrycznych łukach, złotych liniach i promiennym polu koloru karminowej czerwieni, które podkreśla centralną postać, tworząc niezwykle wyrafinowaną, harmonijną i silnie barwną propozycję estetyczną.

