Émile Bellet (1941–2022) - Músicos

Serygrafia kolorowa — „Muzycy”

Prawdopodobny autor: Émile Bellet (1941–2022)
Podpis: „Bellet”, odręcznie ołówkiem w prawym dolnym rogu
Kraj: Francja
Epoka: druga połowa XX wieku, prawdopodobnie lata 80./90.
Technika: polichromatyczna serigrafia na papierze
Wydanie: 45/295, odręcznie zapisane ołówkiem w lewym dolnym rogu
Wymiary z ramą: 44 × 54 cm
Wymiary kompozycji: 23,5 × 33,5 cm
Styl do wybrania: ekspresjonistyczny
Kontekst drugorzędny: nowoczesny figuratyw, z wpływem Fauvizmu

Identyfikacja podpisu - Po dokładnym zbadaniu powiększeń podpis najprawdopodobniej brzmi „Bellet”, a nie „Faucher” lub „Fauchère”. Kształt początkowego „B”, dwa środkowe pionowe znaki odpowiadające „ll” oraz końcówka w górę są zgodne z podpisem używanym przez francuskiego malarza i rytownika Émile’a Belleta.

Przypis pasuje również do: palety zdominowanej przez czerwienie, łososiowy, pomarańcz i czerń; postaci zbudowanych konturami czarnymi w sposób szybki; ekspresyjnego uproszczenia rysów twarzy; tematu muzycznego obecnego w twórczości graficznej Belleta; istnienia licznych sygnowanych i ponumerowanych rycin artysty.

Émile Bellet urodził się w Prowansji w 1941 roku i zmarł w 2022. Był samouk utalentowany artysta związany z językiem figuralnym o silnym składniku chromatycznym, często opisywanym jako bliski Fauvismowi. Rysował obrazy, litografie i serigrafie, w tym kompozycje poświęcone muzyce oraz postaciom kobiecym. Park West Gallery i Artprice dokumentują jego biografię i obecność na międzynarodowych rynkach.

Opis artystyczny - Kompozycja pozioma przedstawiająca mały zespół muzyków podczas wykonywania lub próby. Z lewej strony wyróżnia się klawiatura fortepianu i odpowiadający mu zapis nutowy; na środku i po prawej pojawiają się instrumentalisci smyczkowi, w tym dwóch skrzypków, częściowo na siebie nałożonych.

Muzycy zdefiniowani są liniowym rysunkiem czarnym, celowo luźnym, na plamach chromatycznych o nieregularnych konturach. Instrumenty, potraktowane czerwienią i intensywnym pomarańczem, stanowią główne punkty widoczne. Tło w kolorze koralowym funkcjonuje jako zjednoczone pole chromatyczne, podczas gdy czarne kostiumy wykonawców tworzą dynamiczną strukturę ukośną.

Brak szczegółów twarzy i fragmentacja form przenosi reprezentację portretu indywidualnego na zbiorową atmosferę wykonania muzycznego. Kontrast między gestem graficznym, plamami koloru a rytmem diagonali stara się wizualnie oddać ruch smyczków i intensywność dźwięku.

Stan zachowania: karta nienaruszona, bez rozerwań; podpis i numeracja zachowane i widoczne; dekoracyjna drewniana rama z sjemickim złoceniem, z widocznymi drobnymi śladami użytkowania i punktowymi uszkodzeniami; odwrocie zamknięte kartą starzoną, bez widocznej etykiety galerii lub certyfikatu."