Aleix Albareda - TREESTOPIA II





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141255
Doskonała ocena na Trustpilot.
TREESTOPIA II, oryginalny obraz akrylowy na płótnie z 2020 roku (112 × 112 cm), podpis ręczny, z Hiszpanii, pejzaż, sprzedawany bezpośrednio od artysty, unikatowe dzieło z certyfikatem autentyczności.
Opis od sprzedawcy
Unikatowy egzemplarz z certyfikatem autentyczności.
W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem wykraczającym poza status pejzażu, przekształcając się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Odizolowane w centrum każdej kompozycji, ujawnia się jako żywą obecność, która dialoguje z przestrzenią zbudowaną za pomocą płaszczyzn koloru, grafizmów i ornamentowych odwołań.
Daleko od naturalistycznej reprezentacji, te prace umieszczają naturę na terytorium hybrydowym, gdzie to, co organiczne, współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, ujęte gestualnością wolną i materialną, kontrastują z tłem zbudowanym z pól kolorycznych i motywów graficznych przywołujących zarówno tradycję ornamentalną, jak i współczesny język wizualny. To spotkanie porządku i spontaniczności wywołuje napięcie, które nadaje malowidłom intensywną energię plastyczną.
Kolor odgrywa istotną rolę w budowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkusy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz pejzaż wewnętrzny, w którym emocja dominuje nad reprezentacją. Światło wydaje się wyłaniać z samego płótna, otulając roślinność w atmosferę, która oscyluje między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.
Bogactwo faktur, nakładania warstw i gestualne pociągnięcia ujawniają otwarty proces malarski, w którym każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w ciągłej transformacji, świadkowie upływu czasu i metafory odporności. Ich korzenie, ledwie zarysowane, kontrastują z ekspansją koron, przypominając, że każdy wzrost potrzebuje głębokiego związku ze swoim źródłem.
Te kompozycje zapraszają do ponownego rozważenia naszego stosunku do krajobrazu, nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odbicia naszego własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być jedynie motywem malarskim, stając się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie natura, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę przerwy, uważne spojrzenie i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłej zmiany.
Unikatowy egzemplarz z certyfikatem autentyczności.
W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem wykraczającym poza status pejzażu, przekształcając się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Odizolowane w centrum każdej kompozycji, ujawnia się jako żywą obecność, która dialoguje z przestrzenią zbudowaną za pomocą płaszczyzn koloru, grafizmów i ornamentowych odwołań.
Daleko od naturalistycznej reprezentacji, te prace umieszczają naturę na terytorium hybrydowym, gdzie to, co organiczne, współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, ujęte gestualnością wolną i materialną, kontrastują z tłem zbudowanym z pól kolorycznych i motywów graficznych przywołujących zarówno tradycję ornamentalną, jak i współczesny język wizualny. To spotkanie porządku i spontaniczności wywołuje napięcie, które nadaje malowidłom intensywną energię plastyczną.
Kolor odgrywa istotną rolę w budowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkusy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz pejzaż wewnętrzny, w którym emocja dominuje nad reprezentacją. Światło wydaje się wyłaniać z samego płótna, otulając roślinność w atmosferę, która oscyluje między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.
Bogactwo faktur, nakładania warstw i gestualne pociągnięcia ujawniają otwarty proces malarski, w którym każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w ciągłej transformacji, świadkowie upływu czasu i metafory odporności. Ich korzenie, ledwie zarysowane, kontrastują z ekspansją koron, przypominając, że każdy wzrost potrzebuje głębokiego związku ze swoim źródłem.
Te kompozycje zapraszają do ponownego rozważenia naszego stosunku do krajobrazu, nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odbicia naszego własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być jedynie motywem malarskim, stając się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie natura, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę przerwy, uważne spojrzenie i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłej zmiany.

