Aleix Albareda - TREESTOPIA III





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141104
Doskonała ocena na Trustpilot.
TREESTOPIA III, z 2020 roku, malarstwo akrylowe na płótnie, 112 × 112 cm, pochodzenie Hiszpania, oryginalna edycja w okresie współczesnym, ręcznie podpisane, w doskonałym stanie, sprzedawane bezpośrednio przez artystę i z certyfikatem autentyczności, przedstawia pejzaż z samotnym drzewem jako symbol pamięci i odporności.
Opis od sprzedawcy
Dzieło unikatowe, z certyfikatem autentyczności.
W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem wykraczającym poza swoją rolę krajobrazu, przekształcając się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Odseparowane w centrum każdej kompozycji, wyłania się jako żywa obecność, która dialoguje z przestrzenią stworzoną przez plany barw, grafiki i ornamentalne odniesienia.
Z dala od naturalistycznej reprezentacji, te prace kładą naturę w terytorium hybrydowym, gdzie organiczne współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, zrealizowane gestualnością swobodną i materialną, kontrastują z tłem zbudowanym z pól kolorystycznych i motywów graficznych, przywołujących zarówno tradycję ornamentalną, jak i współczesny język wizualny. To spotkanie porządku i spontaniczności wywołuje napięcie, które nadaje malowidłom intensywną energetykę plastyczną.
Kolor odgrywa kluczową rolę w budowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkusy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz wewnętrzny pejzaż, gdzie emocje przeważają nad reprezentacją. Światło wydaje się wyłaniać z samego płótna, otulając roślinność w atmosferę oscylującą między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.
Bogactwo tekstur, nakładek i gestualnych kresków reveals (tł. – niespójny) wskazuje na otwarty proces malarski, gdzie każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w ciągłej przemianie, świadkowie upływu czasu i metafory odporności. Ich korzenie, ledwie zasugerowane, kontrastują z ekspansją koron, przypominając nam, że każdy wzrost potrzebuje głębokiego związku ze swoim źródłem.
Te kompozycje zachęcają do ponownego przemyślenia naszej relacji z krajobrazem nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odzwierciedlenia własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być jedynie motywem malarskim, stając się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie przyroda, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę wytchnienia, uważne spojrzenie i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłej zmiany.
Dzieło unikatowe, z certyfikatem autentyczności.
W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem wykraczającym poza swoją rolę krajobrazu, przekształcając się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Odseparowane w centrum każdej kompozycji, wyłania się jako żywa obecność, która dialoguje z przestrzenią stworzoną przez plany barw, grafiki i ornamentalne odniesienia.
Z dala od naturalistycznej reprezentacji, te prace kładą naturę w terytorium hybrydowym, gdzie organiczne współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, zrealizowane gestualnością swobodną i materialną, kontrastują z tłem zbudowanym z pól kolorystycznych i motywów graficznych, przywołujących zarówno tradycję ornamentalną, jak i współczesny język wizualny. To spotkanie porządku i spontaniczności wywołuje napięcie, które nadaje malowidłom intensywną energetykę plastyczną.
Kolor odgrywa kluczową rolę w budowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkusy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz wewnętrzny pejzaż, gdzie emocje przeważają nad reprezentacją. Światło wydaje się wyłaniać z samego płótna, otulając roślinność w atmosferę oscylującą między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.
Bogactwo tekstur, nakładek i gestualnych kresków reveals (tł. – niespójny) wskazuje na otwarty proces malarski, gdzie każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w ciągłej przemianie, świadkowie upływu czasu i metafory odporności. Ich korzenie, ledwie zasugerowane, kontrastują z ekspansją koron, przypominając nam, że każdy wzrost potrzebuje głębokiego związku ze swoim źródłem.
Te kompozycje zachęcają do ponownego przemyślenia naszej relacji z krajobrazem nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odzwierciedlenia własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być jedynie motywem malarskim, stając się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie przyroda, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę wytchnienia, uważne spojrzenie i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłej zmiany.

