Aleix Albareda - TREESTOPIA V

Unikatowe dzieło, z certyfikatem autentyczności.

W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem wykraczającym poza status pejzażu, przemieniając się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Wyizolowane na środku każdej kompozycji, wyłania się jako żywa obecność, która dialoguje z przestrzenią zbudowaną za pomocą planów koloru, grafiki i ornamentowych odniesień.
Z dala od naturalistycznej reprezentacji, te prace stawiają naturę na terytorium hybrydowym, gdzie organiczne współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, rozwiązane gestualnością swobodną i materialną, kontrastują z tłem zbudowanym z pól barw i motywów graficznych, które przywołują zarówno tradycję ornamentalną, jak i współczesny język wizualny. To spotkanie między porządkiem a spontanicznością generuje napięcie, które nadaje malarstwu intensywną energię plastyczną.

Kolor odgrywa kluczową rolę w budowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkisy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz krajobraz wewnętrzny, gdzie emocje przeważają nad reprezentacją. Światło wydaje się wyłaniać z samego płótna, otaczając roślinność w atmosferze, która oscyluje między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.

Bogactwo faktur, nakładania się warstw i gestualne ślady ujawniają otwarty proces malarski, w którym każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w nieustannej transformacji, świadkowie upływu czasu i metafory wytrzymałości. Ich korzenie, ledwie zasugerowane, kontrastują z rozszerzaniem się koron, przypominając, że każdy wzrost potrzebuje głębokiego związku z własnym źródłem.

Te kompozycje zapraszają do ponownego rozważenia naszego stosunku do krajobrazu, nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odzwierciedlenie naszego własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być tylko motywem malarskim, a staje się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie natura, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę przerwy, uważne spojrzenie i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłych zmian.