Aleix Albareda - TREESTOPIA VI





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141331
Doskonała ocena na Trustpilot.
TREESTOPIA VI, współczesny obraz akrylowy na płótnie z 2020 roku, 112 × 112 cm, pejzaż z centralnym drzewem, ręcznie podpisany, w doskonałym stanie, sprzedawany bezpośrednio od artysty, oryginalna edycja, unikalny egzemplarz z certyfikatem autentyczności.
Opis od sprzedawcy
Unikatowy egzemplarz z certyfikatem autentyczności.
W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem przekraczającym jego status pejzażu, transformując się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Wyizolowane w centralnym punkcie każdej kompozycji, wyłania się jako żywa obecność, która dialoguje z przestrzenią tworzoną przez plany koloru, grafizmy i ornamentowe odniesienia.
Z dala od naturalistycznej reprezentacji, te prace lokują naturę w terytorium hybrydowym, gdzie organiczne współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, zdefiniowane swobodną, materialną gestykulacją, kontrastują z tłem zbudowanym z pól kolorystycznych i motywów graficznych przywodzących zarówno tradycję ornamentalną, jak i język wizualny współczesności. To spotkanie porządku i spontaniczności generuje napięcie, które nadaje malowidłom intensywną energię plastyczną.
Kolor odgrywa kluczową rolę w konstruowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkusy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz wewnętrzny pejzaż, w którym emocja dominuje nad reprezentacją. Światło wydaje się emanować z samego płótna, otaczając roślinność atmosferą, która oscyluje między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.
Bogactwo faktur, nakładanie warstw i gesturalne ślady ujawniają otwarty proces malarski, w którym każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w ciągłej przemianie, świadkami upływu czasu i metaforami odporności. Ich korzenie, ledwie zarysowane, kontrastują z ekspansją koron, przypominając, że każdy wzrost wymaga głębokiego związku z źródłem.
Te kompozycje zapraszają do ponownego przemyślenia naszej relacji z krajobrazem, nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odbicia naszego własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być wyłącznie motywem malarskim, by stać się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie przyroda, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę przerwy, uważny wzrok i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłej zmiany.
Unikatowy egzemplarz z certyfikatem autentyczności.
W tej serii akryli na płótnie (112 × 112 cm) drzewo staje się symbolem przekraczającym jego status pejzażu, transformując się w metaforę pamięci, zakorzenienia i zdolności do regeneracji. Wyizolowane w centralnym punkcie każdej kompozycji, wyłania się jako żywa obecność, która dialoguje z przestrzenią tworzoną przez plany koloru, grafizmy i ornamentowe odniesienia.
Z dala od naturalistycznej reprezentacji, te prace lokują naturę w terytorium hybrydowym, gdzie organiczne współistnieje z geometrycznym i dekoracyjnym. Korony drzew, zdefiniowane swobodną, materialną gestykulacją, kontrastują z tłem zbudowanym z pól kolorystycznych i motywów graficznych przywodzących zarówno tradycję ornamentalną, jak i język wizualny współczesności. To spotkanie porządku i spontaniczności generuje napięcie, które nadaje malowidłom intensywną energię plastyczną.
Kolor odgrywa kluczową rolę w konstruowaniu znaczenia. Pomarańcze, turkusy, błękity i magenty nie opisują konkretnego miejsca, lecz wewnętrzny pejzaż, w którym emocja dominuje nad reprezentacją. Światło wydaje się emanować z samego płótna, otaczając roślinność atmosferą, która oscyluje między tym, co realne, a tym, co wyobrażone.
Bogactwo faktur, nakładanie warstw i gesturalne ślady ujawniają otwarty proces malarski, w którym każda warstwa zachowuje pamięć poprzednich. Drzewa pojawiają się więc jako organizmy w ciągłej przemianie, świadkami upływu czasu i metaforami odporności. Ich korzenie, ledwie zarysowane, kontrastują z ekspansją koron, przypominając, że każdy wzrost wymaga głębokiego związku z źródłem.
Te kompozycje zapraszają do ponownego przemyślenia naszej relacji z krajobrazem, nie jako sceny zewnętrznej, lecz jako odbicia naszego własnego doświadczenia. Drzewo przestaje być wyłącznie motywem malarskim, by stać się przestrzenią kontemplacji i spotkania, gdzie przyroda, kultura i pamięć splatają się w delikatnej równowadze. Każde dzieło proponuje chwilę przerwy, uważny wzrok i refleksję nad trwałością życia wobec ciągłej zmiany.

