Nobuyoshi Araki - Senti-Roman - 1981

Zaprojektowane jako shashin shōsetsu (powieść ze zdjęć lub foto-opowieść), łączące wizualne opowiadanie z narracyjnym kierunkiem zaczerpniętym z prawdziwego życia.
Wyróżnia się także dialogiem na początku i na końcu z poetką i powieściopisarką Taeko Tomioka.
Niezaprzeczalnie Araki, cechujący się ziarnistymi czarno-białymi obrazami, agresywnym i spontanicznym kadrowaniem oraz kinowym rytmem na stronach.
Książka splata ze sobą różnorodne elementy z uniwersum Arakiego — od intymnych nagich portretów i candidowych ujęć dyskretnych japońskich gospodinnen domowych po miejskie krajobrazy Tokio, dworce kolejowe i struktury przemysłowe.
Chaotyczne, lecz rytmiczne zestawienie tworzy hipnotyczny przepływ, w którym zderzają się erotyzm, kruchość i miejska absurdalność, będące medytacją na temat fantazji i tożsamości we współczesnym japońskim społeczeństwie.
Stanowi kluczowy artefakt z wczesnego, eksperymentalnego okresu Arakiego, prezentując jego charakterystyczny, pierwszoosobowy styl narracji i głębokie zgłębianie pragnienia oraz performansu wizualnego.