Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 4 (8/9)






Posiada ponad dziesięcioletnie doświadczenie artystyczne, specjalizując się w fotografii powojennej i sztuce współczesnej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141736
Doskonała ocena na Trustpilot.
Sebastian Bieniek, C‑Print z 2013 r. z serii Doublefaced No. 4, 58 × 41 cm, edycja 9, podpisany, 8/9, oryginalna fotografia Fine Art na papierze Baryta Canson, sprzedawana bezpośrednio przez artystę w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac w kontekscie dualizmu i ambiwalencji, które od 2013 roku wielokrotnie zyskiwały viralowy zasięg i były publikowane w największych magazynach na całym świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE Madonna poprosiła go w 2016 roku o wykonanie okładki jej nowego albumu, lecz ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i woli pozostać przy sobie.
______
Na sprzedaż:
Oryginalna fotografia (wysokiej jakości fine art print) z serii Doublefaced Sebastiana Bienieka.
Istnieje tylko 9 indywidualnie ponumerowanych i podpisanych egzemplarzy tej pracy (Doublefaced No. 4). Poniżej 8/9.
8 z oryginałów znajduje się na całym świecie w ważnych kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.
Ta praca będzie sprzedawana bezpośrednio od artysty (jako ostatnia pozostała).
Zwycięzca aukcji otrzyma certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez artystę.
______
Szczegóły dzieła:
- Tytuł: Doublefaced No. 4 (8/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 58 x 42 cm. (Na fotografii znajduje się 5 cm szeroki, biały margines wokół zdjęcia. Wymiary obejmują margines)
- Charakter: fotografia (nie wywołana, nie oprawiona)
- Papier: Baryta Canson
- Metoda wykonania: C-Print
- Podpis: Tak, wielokrotny. Na górze po lewej przedniej stronie znajduje się szybki podpis. Na dole po lewej jeszcze raz podpisany drukowanymi literami, zatytułowany i od dołu po prawej opatrzony stemplem. Z tyłu również opisany i podpisany.
______
Stan:
Dobry.
Z tyłu znajduje się miejsce zakryte taśmą. Takie miejsce ma każdy foto, który był wystawiany w 2016 roku w PUCE (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) w Quito w Ekwadorze, gdzie Sebastian Bieniek miał zlecenie nauczycielski. Taśmy podpis został zasłonięty i w ten sposób foto zostało zdeautentyzowane, aby po wystawie ponownie zautentycznić (ponownie podpisać i opisać). Powodem było to, że artysta nie był pewny, czy prace z Ameryki Południowej bezpiecznie wrócą i nie chciał ryzykować utraty „oryginałów”. Jednak wróciły one bezpiecznie.
______
Wysyłka:
Fotografia zostanie wysłana zwinięta.
_______
O serii Doublefaced:
Seria Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka uznawana jest bez wątpienia za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii zdjęciowych epoki internetu. To doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko pojmuje współczesny duch czasu, lecz także odzwierciedla go w swojej najczystszej formie. W epoce, która charakteryzuje się cyfrową samoprezentacją, nieustannym odtwarzaniem ja i fragmentaryzacją własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek trafia w nerwowy rdzeń społeczeństwa swoimi pracami. Jego prace uchwyciły głębokie ludzkie pragnienie, by być jednocześnie maskowanym i widocznym w cyfrowym szumie, i uczyniły dualizm naszej nowoczesnej egzystencji namacalnie widzialnym.
Minimalistyczna, lecz głęboko przerażająca koncepcja – dwie twarze na policzkach modelek, narysowane eyelinerem i szminką – rozprzestrzeniła się w latach 2010. viralnie i na trwałe ukształtowała świat mody i popkultury. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasu, widać po jego ogromnej sile promieniowania na światowe ikony. Madonna, „Królowa Popu”, była tak zafascynowana hipnotycznym językiem obrazowym, że wybrała jedno ze zdjęć serii na okładkę albumu Madame X. Również w muzyce i pop kulturze koncepcja odcisnęła głębokie piętno: w oficjalnym teledysku do przeboju Pharrella Williamsa Marilyn Monroe, ikoniczna idea dwulicowej iluzji została zacytowana i zaprezentowana milionom widzów.
Najbardziej spektakularnym mostem łączącym awangardową sztukę cielesną z wysoką modą była seria na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant Simon Porte Jacquemus dostrzegł zeitgeistowe potencjał dzieł i wprowadził ten look w bezpośredniej współpracy z Sebastianem Bieniekiem na Paris Fashion Week. Linia inspirowana sztuką Bienieka uderzyła w świat mody jak bomba i przyczyniła się do zdobycia przez Jacquemusa prestiżowej nagrody LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Dzięki tej synbiozie między fenomenem internetu, popkulturą a haute couture serii Doublefaced udowodniła, że tradycyjna sztuka potrafi przekroczyć granice analogowego i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.
______
O artyście:
Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (ur. 1975) uchodzi za jednego z najbardziej radykalnych krawędzistów współczesnej sceny artystycznej. Jego całe dzieło to nieustanny, prowokacyjny taniec na kruchkiej granicy między rzeczywistością a złudzeniem.
Urodzony na Górnym Śląsku, w 1989 roku jako repatriant przybył do Niemiec i rozpoczął swoją artystyczną drogę na Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną, pod wpływem skrajnie różnych postaci: światowej sławy pionierki performansu Marii Abramović i szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Universität der Künste Berlin, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, równolegle podejmując studia reżyserii w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Jego kariera zaczęła się pod koniec lat 90. w legendarnym berlińskim domu sztuki Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią. W 2013 roku wraz z viralową serią Doublefaced odniósł międzynarodowy przełom, po czym prestiżowe magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.
Wczesne lata jego kariery naznaczyły się akcjami, które wywoływały silne napięcia wśród publiczności i tradycyjnego środowiska sztuki. Zainspirowany ciałem swojej mentorki Abramović, wykorzystał własne ciało jako materiał i w jednej z wczesnych prac codziennie przez dni wycinał w ramieniu nową ranę, aby dokumentować przemijalność fizycznie. Oprócz tych bolesnych procesów aranżował także irritujące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, kładąc bez zgody długie pasy taśmy, by zablokować wejścia do metra lub place w Berlinie. W ten sposób demonstrował, jak ślepo ludzie słuchają wizualnej i państwowej władzy. Dzięki wydanej w 2011 roku książce Realfake poszerzył te eksperymenty na cyfrową przestrzeń: poprzez tworzenie dziesiątek fałszywych profili manipulował celowo algorytmami, mediami i percepcją społeczną – na długo zanim zjawisko „Alternative Facts” dotarło do polityki światowej.
Najbardziej absolutnym i radykalnym punktem kulminacyjnym tej interdyscyplinarnej twórczości była inscenizacja jego własnej śmierci jako finałowej performansu sztuki. Bieniek, który przez całe życie analizował mechanizmy medialnej skuteczności, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozszerzył ten schemat na ostateczną granicę ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o własnym zgonie, towarzysząc temu koncepcyjnymi przekazami wideo, takimi jak his apology for being dead, czym wprowadził świat sztuki i opinię publiczną w stan szoku. Tym aktem posunął się interdyscyplinarnie dalej niż ktokolwiek przed nim. Nie korzystał już tylko z płótna, kamery czy żywego ciała, lecz wywyższył całkowite zniknięcie, grę z zaświatami i następującą po tym medialną histerię do prawdziwego dzieła sztuki. Bieniek tym samym ostatecznie udowodnił, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią może być manipulowana, kształtowana i w końcu stanowić część hiperrealnej inscenizacji.
Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac w kontekscie dualizmu i ambiwalencji, które od 2013 roku wielokrotnie zyskiwały viralowy zasięg i były publikowane w największych magazynach na całym świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE Madonna poprosiła go w 2016 roku o wykonanie okładki jej nowego albumu, lecz ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i woli pozostać przy sobie.
______
Na sprzedaż:
Oryginalna fotografia (wysokiej jakości fine art print) z serii Doublefaced Sebastiana Bienieka.
Istnieje tylko 9 indywidualnie ponumerowanych i podpisanych egzemplarzy tej pracy (Doublefaced No. 4). Poniżej 8/9.
8 z oryginałów znajduje się na całym świecie w ważnych kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.
Ta praca będzie sprzedawana bezpośrednio od artysty (jako ostatnia pozostała).
Zwycięzca aukcji otrzyma certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez artystę.
______
Szczegóły dzieła:
- Tytuł: Doublefaced No. 4 (8/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 58 x 42 cm. (Na fotografii znajduje się 5 cm szeroki, biały margines wokół zdjęcia. Wymiary obejmują margines)
- Charakter: fotografia (nie wywołana, nie oprawiona)
- Papier: Baryta Canson
- Metoda wykonania: C-Print
- Podpis: Tak, wielokrotny. Na górze po lewej przedniej stronie znajduje się szybki podpis. Na dole po lewej jeszcze raz podpisany drukowanymi literami, zatytułowany i od dołu po prawej opatrzony stemplem. Z tyłu również opisany i podpisany.
______
Stan:
Dobry.
Z tyłu znajduje się miejsce zakryte taśmą. Takie miejsce ma każdy foto, który był wystawiany w 2016 roku w PUCE (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) w Quito w Ekwadorze, gdzie Sebastian Bieniek miał zlecenie nauczycielski. Taśmy podpis został zasłonięty i w ten sposób foto zostało zdeautentyzowane, aby po wystawie ponownie zautentycznić (ponownie podpisać i opisać). Powodem było to, że artysta nie był pewny, czy prace z Ameryki Południowej bezpiecznie wrócą i nie chciał ryzykować utraty „oryginałów”. Jednak wróciły one bezpiecznie.
______
Wysyłka:
Fotografia zostanie wysłana zwinięta.
_______
O serii Doublefaced:
Seria Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka uznawana jest bez wątpienia za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii zdjęciowych epoki internetu. To doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko pojmuje współczesny duch czasu, lecz także odzwierciedla go w swojej najczystszej formie. W epoce, która charakteryzuje się cyfrową samoprezentacją, nieustannym odtwarzaniem ja i fragmentaryzacją własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek trafia w nerwowy rdzeń społeczeństwa swoimi pracami. Jego prace uchwyciły głębokie ludzkie pragnienie, by być jednocześnie maskowanym i widocznym w cyfrowym szumie, i uczyniły dualizm naszej nowoczesnej egzystencji namacalnie widzialnym.
Minimalistyczna, lecz głęboko przerażająca koncepcja – dwie twarze na policzkach modelek, narysowane eyelinerem i szminką – rozprzestrzeniła się w latach 2010. viralnie i na trwałe ukształtowała świat mody i popkultury. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasu, widać po jego ogromnej sile promieniowania na światowe ikony. Madonna, „Królowa Popu”, była tak zafascynowana hipnotycznym językiem obrazowym, że wybrała jedno ze zdjęć serii na okładkę albumu Madame X. Również w muzyce i pop kulturze koncepcja odcisnęła głębokie piętno: w oficjalnym teledysku do przeboju Pharrella Williamsa Marilyn Monroe, ikoniczna idea dwulicowej iluzji została zacytowana i zaprezentowana milionom widzów.
Najbardziej spektakularnym mostem łączącym awangardową sztukę cielesną z wysoką modą była seria na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant Simon Porte Jacquemus dostrzegł zeitgeistowe potencjał dzieł i wprowadził ten look w bezpośredniej współpracy z Sebastianem Bieniekiem na Paris Fashion Week. Linia inspirowana sztuką Bienieka uderzyła w świat mody jak bomba i przyczyniła się do zdobycia przez Jacquemusa prestiżowej nagrody LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Dzięki tej synbiozie między fenomenem internetu, popkulturą a haute couture serii Doublefaced udowodniła, że tradycyjna sztuka potrafi przekroczyć granice analogowego i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.
______
O artyście:
Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (ur. 1975) uchodzi za jednego z najbardziej radykalnych krawędzistów współczesnej sceny artystycznej. Jego całe dzieło to nieustanny, prowokacyjny taniec na kruchkiej granicy między rzeczywistością a złudzeniem.
Urodzony na Górnym Śląsku, w 1989 roku jako repatriant przybył do Niemiec i rozpoczął swoją artystyczną drogę na Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną, pod wpływem skrajnie różnych postaci: światowej sławy pionierki performansu Marii Abramović i szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Universität der Künste Berlin, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, równolegle podejmując studia reżyserii w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Jego kariera zaczęła się pod koniec lat 90. w legendarnym berlińskim domu sztuki Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią. W 2013 roku wraz z viralową serią Doublefaced odniósł międzynarodowy przełom, po czym prestiżowe magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.
Wczesne lata jego kariery naznaczyły się akcjami, które wywoływały silne napięcia wśród publiczności i tradycyjnego środowiska sztuki. Zainspirowany ciałem swojej mentorki Abramović, wykorzystał własne ciało jako materiał i w jednej z wczesnych prac codziennie przez dni wycinał w ramieniu nową ranę, aby dokumentować przemijalność fizycznie. Oprócz tych bolesnych procesów aranżował także irritujące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, kładąc bez zgody długie pasy taśmy, by zablokować wejścia do metra lub place w Berlinie. W ten sposób demonstrował, jak ślepo ludzie słuchają wizualnej i państwowej władzy. Dzięki wydanej w 2011 roku książce Realfake poszerzył te eksperymenty na cyfrową przestrzeń: poprzez tworzenie dziesiątek fałszywych profili manipulował celowo algorytmami, mediami i percepcją społeczną – na długo zanim zjawisko „Alternative Facts” dotarło do polityki światowej.
Najbardziej absolutnym i radykalnym punktem kulminacyjnym tej interdyscyplinarnej twórczości była inscenizacja jego własnej śmierci jako finałowej performansu sztuki. Bieniek, który przez całe życie analizował mechanizmy medialnej skuteczności, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozszerzył ten schemat na ostateczną granicę ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o własnym zgonie, towarzysząc temu koncepcyjnymi przekazami wideo, takimi jak his apology for being dead, czym wprowadził świat sztuki i opinię publiczną w stan szoku. Tym aktem posunął się interdyscyplinarnie dalej niż ktokolwiek przed nim. Nie korzystał już tylko z płótna, kamery czy żywego ciała, lecz wywyższył całkowite zniknięcie, grę z zaświatami i następującą po tym medialną histerię do prawdziwego dzieła sztuki. Bieniek tym samym ostatecznie udowodnił, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią może być manipulowana, kształtowana i w końcu stanowić część hiperrealnej inscenizacji.
