H.N. Werkman (1882-1945) - De taal der vogelen

Ta rycina, lithografia, to ograniczone wydanie muzeum Gronningen z 1985 roku, a duże, bez ramki, ma wymiary 50×32 cm.
Jest w stanie dobrym, z bardzo małym chipem na dole szklanej ramy – nie do zauważenia – a fotografie stanowią integralną część opisu.
H.N. Werkman (1882-1945) - Chasydzkie Legendy (ilustracja), Język ptaków
Chasydzkie Legendy. Język ptaków. To jest rycina z znanej serii Lithito.
Begin 1941 las H.N. Werkman Die Legende des Baalschem van Martin Buber, een verzameling verhalen over de achttiende-eeuwse Poolse Joodse leraar Yisroel ben Eliezer, bijgenaamd de Baal Shem Tov. Werkman was diep onder de indruk. In korte tijd maakte hij met sjablonen, drukinkt en ander materiaal uit zijn drukkerij twintig composities geïnspireerd door deze wonderlijke verhalen. Zo overwon hij de artistieke blokkade die hij sinds het begin van de Duitse bezetting had gevoeld.
W początku 1941 roku H.N. Werkman przeczytał Die Legende des Baalschem Martina Bubera, zbiór opowiadań o osiemnastowiecznym polskim żydowskim nauczycielu Yisroel ben Eliezer, zwanego Baal Shem Tov. Werkman był głęboko poruszony.
W krótkim czasie stworzył z wykorzystaniem szablonów, tuszu drukarskiego i innego materiału ze swojej drukarni dwadzieścia kompozycji inspirowanych tymi cudownymi opowieściami. W ten sposób przełamał blokadę twórczą, którą od początku niemieckiej okupacji odczuwał.
W latach 1942 i 1943 drukował nakłady tych rycin, podzielone na dwie serie po dziesięć, które nazwał Suites.
Ukazywały się w konspiracyjnej oficynie De Blauwe Schuit, dla której Werkman w latach 1941–1944 przygotował w sumie czterdzieści wydań.
Teksty w tej serii czterdziestu wydań, z których część stanowiły Chasydzkie Legendy, zwykle nie miały bezpośredniego odniesienia do sytuacji wojennej, lecz nawiązywały do niej.
Przez pieśni geuzów i psalmy, a także nowoczesne opowiadania i poezję chcieli wydawcy dodać swoim czytelnikom otuchy. To się powiodło, także dzięki kolorowym ilustracjom Werkmana.
Werkman został aresztowany przez Sicherheitsdienst wiosną 1945 roku. Wyzwolenie Groningen 15 kwietnia przyszło dla niego za późno. 10 kwietnia 1945 został stracony w Bakkeveen wraz z dziewięcioma innymi.