Tijs Dragtsma (1992) - Windblown Beneath the Stars

Wiatr przerzuca się po gwiazdach Beneath the Stars zaczyna się od twarzy złapanej w ruchu pół obrotu, włosy rozdzierane na bok przez wiatr, który nigdy nie uspokaja się całkowicie, loki rozwijają się w ciemność. Wszystko, co było miękkie w oryginalnym rysunku, zostało zredukowane do tylko dwóch stanów: światła, które przetrwało, i czerni, która nie przetrwała, więc to, co pozostało, to twarz zbudowana wyłącznie z powściągliwości.

Nic tu nie dodano. Każde włókno włosów, każdy pył światła na kościach policzkowych, każdy mały punkt rozsiany jak szron lub padający śnieg został odebrany z solidnego pola niebieskiego, nie narysowany na nim. To cicha dyscyplina tej serii: obraz pojawia się poprzez usuwanie, poprzez pole pojedynczych znaków i kontrolowanych zadrapań wciętych w powierzchnię, a nie przez pigment czy nadruk na niej.

Szkło ma głęboki, zimny odcień niebieskiego, a ten kolor tu nie służy dekoracji. Niebieski to nocne niebo i otwarta przestrzeń, kolor dystansu i opierania się wiatrowi, który chce cię poruszyć, i osiada wokół tej postaci tak, jak wspomnienie osadza się wokół momentu, który był pewien, że zniknie, a jakoś się nie zniknął.

Na drugiej stronie pokoju twarz wygląda na całą, monumentalną, złapaną w ten jeden zawieszony moment. Zrób krok bliżej i rozpływa się w pole drobnych zarysowań i rozsianych punktów, prywatna konstelacja, która dopiero gdy odejdziesz, ponownie rozbłyskuje w twarz, w ten sam sposób, w jaki gwiazdy stają się niebem dopiero z daleka.

Obraz zawsze tam jest, z lub bez bezpośredniego światła, nie znika i nigdy nie jest włączany. Zmienia się jedynie to, co światło robi z nim: przy silniejszym blasku zarysowania błyszczą i kontrast pogłębia się, a wokół postaci cała klatka, a ty, dryfujesz w lustrzanym błękicie, tak że patrzenie na nią oznacza odnalezienie siebie złapanego w tym samym wietrze.

Windblown Beneath the Stars kontynuuje serię Art on Mirror Tijs Dragtsma, w której zarysowane obrazy są osadzone w kolorowym lustrunym szkle, a widz staje się częścią dzieła, język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a lustro zamienia patrzenie w branie udziału.

„Niektóre twarze nie są oświetlone. Są odkryte.”

O Art on Mirror – Blue

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest zarysowywany w kolorowym lustrowanym szkle, a świat przed pracą staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w głęboko niebieską, lustrzaną powierzchnię z poliwęglanu. Zadrapania zawsze są obecne, jasne na tle koloru, podczas gdy otaczająca je powierzchnia odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z daleka obraz jest czytelny i kompletny, blada postać zawieszona w polu niebieskiego. Zbliż się, a praca otworzy się w delikatną sieć indywidualnych znaków, drobnych i celowych, z których każdy jest niezbędny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Przenosi pokój i widza do kompozycji, więc otoczenie w dziele zmienia się wraz z miejscem, w którym wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje zdecydowanie na swoim miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Go ostrzy. Niebieskie tło pochłania i odbija, zarysowane linie chwytają i utrzymują, a pod skupionym światłem punktowym kontrast pogłębia się, aż postać nabiera rzeźbiarskiego, niemal świetlnego charakteru. W łagodniejszym świetle kolor wysuwa się do przodu i praca osiada w spokojniejszym rejestrze, nie tracąc jednak swojego tematu.

Niebieski to kolor nocy, głębokiej wody i ciszy dystansu. To emocjonalne tło, na którym każda praca w tej serii jest osadzona, a tematy wybierane są tak, by do niego należeć.

Art on Mirror kontynuuje zarysowaną ikonografię Art with Scratch autorstwa Tijs Dragtsma na nowej bazie. Podczas gdy czarne prace czerpią siłę z braku, te czerpią ją z refleksji. Widz nie patrzy już tylko na dzieło. Widz jest w nim.

O Artystycznym Autorze

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustanną chęcią odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca zaczyna się często od prostego pytania. Jak materiał może mówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każda seria prac traktowana jest jak własny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez brak, cień, refleksję lub napięcie. Co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, jasność i emocjonalną obecność.

Fascynuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuwaniem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione do interpretacji. Moją celem nie jest tylko stworzenie obrazu, lecz praca, która przyciąga uwagę, zaprasza do refleksji i nadal ujawnia się z czasem.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania spotykają się. To nie tylko studio, lecz ewoluujący wszechświat artystyczny, kształtowany ciekawością, precyzją i ambicją tworzenia prac, które są wyraźne, celowe i żywe.