Tijs Dragtsma (1992) - David in the Green

David in the Green przynosi nałożenie na mówiący o sobie Michelangelo najsłynniejszej głowy do materiału, który nie istnieje w Florencji: głęboko zielone lustrowane szkło, zadrapane, a nie rzeźbione. Zachowano całość trzech czwartej obrotu, zmarszczony czoło, marmurowe loki, wzrok utkwiony gdzieś poza widza, wszystko to utworzone nie przez dodawanie, lecz usuwanie, pole indywidualnych śladów zastępujących wieki pracy dłutem.

Zieleń niesie tu swoją własną ciężar. To kolor patyny, brązu i kamienia, które przetrwały wystarczająco długo, by zmienić kolor z wiekiem, i osiada na Davide tak, jak czas osadza się na każdym pomniku, który przetrwał własną chwilę. Młody człowiek, który kiedyś stał za wytrwałością miasta, teraz stoi w kolorze, który mówi o wytrwałości, a nie o triumfie.

Żadna farba, żaden druk, żaden pigment. Obraz jest wygrawerowany w powierzchni kolorowego lustrowanego szkła i zostaje tam, obecny z lub bez bezpośredniego światła. Co światło dodaje, to nie sam obraz, lecz jego głębia: pod silniejszym źródłem ślady chwytają i trzymają światło, kontrast pogłębia się, loki wydają się obracać we własnym cieniu. Światło nie tworzy obrazu. Go ostrzy.

Z drugiej strony sali głowa ukazuje się jako monumentalna, jedna ciemna i jasna masa, natychmiast rozpoznawalna. Z bliska pewność ta rozpada się na pole drobnych zadrapań, indywidualnych i nieujarzmionych, które zgadzają się dopiero z twarzą z dystansu. Pomiędzy tymi dwoma odczytami leży to, gdzie praca faktycznie żyje.

Ponieważ podłoże jest lustrem, a nie ścianą, pokój wnika w dzieło. Ktokolwiek stoi przed Davidem, zostaje wciągnięty w powierzchnię wokół popiersia, delikatnie obecny pośród znaków, obserwowany przez twarz, która sama była obserwowana przez pięć wieków. Oglądanie dzieła staje się sposobem stanie w jego wnętrzu.

David in the Green kontynuuje serię Art on Mirror według Tijsa Dragtsmy, w której wygrawerowany obraz umieszczany jest w kolorowym lustrowanym szkle, a widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a lustro zamienia patrzenie w udział. To dzieło jest wyjątkowe.

„Niektóre twarze rzeźbi się raz, a pamięta się je na zawsze. Ta została wygrawerowana w zieleni i prosi, by spojrzeć na nią ponownie.”

O Art on Mirror – Green

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest wygrawerowany w kolorowym lustrowanym szkle, a świat stojący przed pracą staje się częścią niej. Każda linia jest wycięta w głęboko zielone, lustrzane powierzchni z akrylowego szkła. Zadrapania zawsze są widoczne, jasne na tle koloru, podczas gdy otaczająca powierzchnia odbija wnętrze pokoju, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z daleka obraz czyta się jasno i kompletne, blada postać utrzymana w polu zieleni. Zbliż się, a praca otworzy się w delikatną sieć indywidualnych śladów, drobnych i celowych, z których każdy jest niezbędny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro potrafi. Przenosi pokój i widza do kompozycji, więc otoczenie w dziele zmienia się wraz z miejscem, w którym wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje mocno na swoim miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Go ostrza. Zielony grunt pochłania i odbija, podkreślone linie wygrawerowane pochwycają i trzymają, a pod skupionym światłem punktowym kontrast pogłębia się, aż postać przybiera rzeźbiarski, niemal luminescencyjny charakter. W łagodniejszym świetle kolor wysuwa się naprzód i praca osadza się w spokojniejszym tonie, bez utraty swojego motywu.

Zieleń jest kolorem wzrostu, lasów i rzeczy, które powracają. To emocjonalny grunt, przeciwko któremu każde dzieło z tej serii się osadza, a tematy zostały wybrane, by do niego przynależeć.

Art on Mirror kontynuuje wygrawerowaną ikonografię Art with Scratch autorstwa Tijsa Dragtsmy na nowym tle. Gdzie czarne dzieła czerpią moc z nieobecności, te czerpią ją z refleksji. Widzący nie patrzy już tylko na dzieło. Widzący jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustanną chęcią odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, w którym materiał, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może wywołać emocję. To poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każda seria prac jest traktowana jak odrębny świat, z własną logiką, atmosferą i wizualną tożsamością. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się dzięki brakowi, cieniu, refleksji lub napięciu. To, co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, jasność i emocjonalną obecność.

Kocham kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a uczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostaje otwarte na interpretację. Mojego celem nie jest jedynie stworzenie obrazu, lecz stworzenie dzieła, które utrzymuje uwagę, zaprasza do refleksji i nadal ukazuje się z czasem.

TD Fine Art Studio to miejsce, w którym te poszukiwania się łączą. To nie tylko studio, lecz rozwijający się wszechświat artystyczny kształtowany ciekawością, precyzją i ambicją tworzenia prac, które czują się wyjątkowo, celowo i żywo.