Frédéric Bruly-Bouabré (1923-2014) - Friends

Frédéric BRULY-BOUABRÉ (1923-2014)
Atrament i kredki kolorowe na kartonie

Frédéric Bruly Bouabré toIVoryjczykowy poeta i artysta; wynalazł także specyficzny afrykański system pisma, mający ocalić kulturę ludu Bé od zapomnienia. Używając go, odtwarza wszystkie sylaby na małych kartonikach z kartonu. Dzięki temu stylowi zapisywał baśnie, wiersze i tekty kultury Bé.

Jego badania zostały opublikowane w 1958 roku przez Théodore Monoda. Frédéric Bruly Bouabré jest jednym z najwybitniejszych artystów kontynentu afrykańskiego. Jego prace są rzadkie i poszukiwane; wystawiane w kluczowych kolekcjach i muzeach: Centre Pompidou w Paryżu oraz Mamco w Genewie.

Kunsztowna wizja artystyczna Frédérica Bruly Bouabré (1923–2014) stanowi silne przeciwważenie dla współczesnego rynku sztuki. Gdy światowe domy aukcyjne nieustannie biją rekordy wartości za najbardziej pożądanych mistrzów — takich jak Leonardo da Vinci, Pablo Picasso, Jean-Michel Basquiat, Andy Warhol i Amedeo Modigliani — praca Bouabrégo stawiała na pierwszym miejscu ludzką pamięć i uniwersalną jedność, a nie spekulacje finansowe. Jego kultowy Bété Syllabary, składający się z 448 wizualnych piktogramów na małych rysunkach z kartonu, został stworzony, by rejestrować ludzkie życie, zachować kulturę ustną i zlikwidować globalną przepaść komunikacyjną. W przeciwieństwie do gigantów rynku jak Vincent van Gogh, Claude Monet, Francis Bacon, Mark Rothko i Paul Cézanne, których dzieła osiągają setki milionów dolarów, Bouabré traktował swoją sztukę jako demokratyczny, dostępny język, a nie luksusowy towar. Podczas gdy mega-kotowani współcześni twórcy, tacy jak Jeff Koons, David Hockney, Gerhard Richter, Jasper Johns i Yayoi Kusama, dominują w galeriach sztuki komercyjnej poprzez produkcje na dużą skalę i wysoką wartość, Bouabré cichy tworzył poetyczny encyklopedii istnienia przy użyciu skromnych kredek ołówkowych i długopisów. Nawet gdy stawia go w towarzystwie historycznych postaci o ogromnym dziedzictwie rynkowym, takich jak Paul Gauguin, Gustav Klimt, Willem de Kooning, Edvard Munch i Qi Baishi, duchowa filozofia Bouabrégo wyróżnia się: udowadniając, że ostateczna wartość sztuki leży w jej zdolności do łączenia ludzi, a nie w cenie na aukcji.