Junius - Junus, stat Nominis Umbra (rare first edition first issue) - 1772

"Junus, stat Nominis Umbra" - Henry Sampson Woodfall, Londyn - pierwsze wydanie UK 1772 (rzadkie pierwsze wydanie bez spisu treści i indeksu) - 2 tomy - 14cm x 12cm - stan: w oprawie skórzanej, z zużyciem okładek, poluzowanie, trochę zżółkłych stron, kompletne.

Letters of Junius (lub Junius: Stat nominis umbra) to zbiór prywatnych i otwartych listów krytycznych wobec rządu króla Jerzego III napisanych przez anonimowego polemistę (Juniusza), którego część uważa za Philipa Francisa (chociaż prawdziwa tożsamość Juniusza nigdy nie została zweryfikowana), a także inne listy będące odpowiedzią od osób, do których Juniusz pisał między 1769 a 1772 rokiem. Zbiór ukazał się w dwóch tomach w 1772 roku w Londynie, wydany przez Henry'ego Sampona Woodfloła, właściciela i redaktora londyńskiej gazety Public Advertiser.[1][2] Zbiór zawiera 69 listów, 29 do Drukarza Public Advertiser pierwotnie przeznaczonych do czytelnika publicznego, a pozostające 40 do poszczególnych osób, które następnie upubliczniono. Znajdowały się w nim listy napisane przez Philo Juniusza, które niektórzy uważają, że sam Juniusz je napisał. Kilka nieautoryzowanych edycji ukazało się przed 1772 rokiem, a wiele innych później. Edycja Woodfall z 1772 roku była jednak uważana za zaaranżowaną przez Juniusza i zawiera otwierające "Dedykację English Nation" (Dedykacja Narodowi Anglii), w której Juniusz wyraża pragnienie wykształcenia społeczeństwa i dziękuje mu za poparcie. We Wstępie przyznaje Woodfallowi własność i prawa autorskie do listów. Woodfall został skazany w 1770 roku przed lordem Mansfieldem za druk Listów; roszczenia Prokuratora Generalnego, de Grey'a, brzmiały, że stanowią podżeganie do buntu. Sąd wydał wyrok "winnym tylko druku i publikacji". Woodfall był broniony przez Serjeanta Glynn i pana Lee; Prokurator-Generalny to Thurlow. Mansfield orzekł o unieważnieniu procesu, a Woodfall wyszedł na wolność.[3] John Almon, księgarz,[4] i John Miller, drukarz London Evening Post,[5] zostali oskarżeni w tym samym czasie, przy czym Miller został uniewinniony; Almon został skazany, lecz wydaje się, że nie poniósł żadnych kar. Osobne procesy dotyczyły wszystkich trzech. W roku następnym Przewodniczący Izby nakazał aresztowanie Johna Wheble’a pod zarzutem publikowania debaty w Parlamencie, lecz zarzuty zostały unieważnione przez Johna Wilkes'a w jego roli jako alderman/sędzia. Miller został następnie oskarżony o ten czyn, lecz Lord Mayor of London, Brass Crosby, umorzył zarzuty, podążając za Wilkesem."