Rudyard Kipling - Puck of Pook's Hill - 1906

„Puck z Wzgórza Pooka” Rudyard Kipling – Macmillan, Londyn – pierwsze brytyjskie wydanie z 1906 roku – rozmiar 18 cm x 15 cm – stan: bardzo dobry egzemplarz, w oryginalnej czerwonej oprawie wydawcy, z złoconą swastyką na przedniej okładce, frontispis i 19 pełnostronicowych, czarno-białych ilustracji autorstwa H. R. Millara. Kiedy książka była po raz pierwszy publikowana, Kipling nazwał pierwsze cztery opowiadania „częścią mojego planu, aby dać dzieciom nie wyobrażenie historii, lecz wyobrażenie pojęcia czasu, które u podstaw całej historii, jeśli należycie zrozumiana, oznacza miłość do bliźniego i do ziemi, na której się żyje” (Listy 3, s. 189).

Siostry i bracia Dan i Una z wiejskiego Sussexu recytują sobie „Sen nocy letniej” w noc przesilenia letniego w pobliżu tytułowego „Wzgórza Pooka”, gdy przywołują Pucka: „małą, brązową, szeroko-barką, z ostrymi uszami postać z przełaczonym nosem, skośnymi niebieskimi oczami i psotnym błyskiem w oku”. Puck przedstawia się jako „najstarsza Stara Rzecz w Anglii” i wprowadza pochód postaci z historii Anglii, wśród których znajdują się rzymski setnik, saksoński mnich, normandzki rycerz, wikingski kapitan morski i tak dalej. „Nagrody i wróżki”, opublikowane w 1910 roku, dodały dodatkowe opowiadania i wiersze.

Joseph Rudyard Kipling (1865–1936) był angielskim poetą, krótkiego formy pisarzem i powieściopisarzem, przede wszystkim zapamiętanym z upamiętniania brytyjskiego imperializmu, opowiadań i wierszy o Brytyjskich Indiach oraz jego baśni dla dzieci. Pomimo tej reputacji, niezwykły dorobek Kiplinga „wymyka się wszelkim etykietkom w swoim zasięgu i różnorodności. Dzieło Kiplinga nie tylko cechuje najwyższa wartość artystyczna, lecz jest głęboko humanitarne i w pełni wyraża sens jednego z jego ulubionych tekstów: „Chwalcie Allaha za różnorodność Jego stworzeń.”” (ODNB) Kipling był w wieku dwudziestoparoletnim, gdy jego opowiadania o anglo-indyjskim życiu przyniosły mu sławę literacką, a w 1907 roku otrzymał Nagrodę Nobla w literaturze, rok po publikacji tej książki. Książka ta ma dwa oficjalne akcenty – na zdobionej, złoconej okładce oraz na odwrocie połowy tytułowej strony z obecnym w twórczości Kiplinga symbolem swastyki, starożytnym znakiem „szczęścia”, używanym co najmniej 5 000 lat przed jego zniekształceniem przez III Rzeszę.